{"id":1088,"date":"2025-12-08T19:15:42","date_gmt":"2025-12-08T19:15:42","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1088"},"modified":"2025-12-08T19:15:42","modified_gmt":"2025-12-08T19:15:42","slug":"sylwia-winnik-ocalona","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/12\/08\/sylwia-winnik-ocalona\/","title":{"rendered":"SYLWIA WINNIK &#8222;OCALONA&#8221;"},"content":{"rendered":"\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Nie oceniam, nie usprawiedliwiam, tylko staram si\u0119 zrozumie\u0107&#8230;<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Wojenne krzywdy i traumy, ale tak\u017ce te, kt\u00f3re dotykaj\u0105 nas obecnie i wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z ogromn\u0105 strat\u0105, z wielkim oporem opuszczaj\u0105 nasze dusze i serca. Wszystkimi zmys\u0142ami czujemy, \u017ce to, co nas dotkn\u0119\u0142o jest ogromn\u0105 niesprawiedliwo\u015bci\u0105 i nie powinno si\u0119 by\u0142o wydarzy\u0107. Tkwimy w przesz\u0142o\u015bci i rozpami\u0119tujemy to, na co nie mieli\u015bmy wp\u0142ywu, a mimo wszystko zawa\u017cy\u0142o na naszym obecnym \u017cyciu. Tak trudno jest wybaczy\u0107, zapomnie\u0107 i znale\u017a\u0107 w sobie nadziej\u0119 na lepsze jutro. Zdarza si\u0119, \u017ce szukamy zado\u015b\u0107uczynienia w zwyk\u0142ej zem\u015bcie, kt\u00f3ra chyba nie jest najlepszym kierunkiem post\u0119powania. Jednak w jaki spos\u00f3b zrozumie\u0107 to, \u017ce drugi cz\u0142owiek potraktowa\u0142 nasze istnienie jako te, kt\u00f3re nie jest warte \u017cycia? Czy istnieje ocalenie dla pogr\u0105\u017conej w rozpaczy i b\u00f3lu duszy, pr\u00f3buj\u0105cej pozbiera\u0107 si\u0119 i zacz\u0105\u0107 wszystko od nowa?<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Czasami mo\u017cna zna\u0107 kogo\u015b latami i nie zna\u0107 go wcale.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Gret\u0119 Sarnowsk\u0105 i Letycj\u0119 R\u00f3\u017ca\u0144sk\u0105 dzieli niemal\u017ce wszystko &#8211; wiek, do\u015bwiadczenia, spojrzenie na \u015bwiat i bliskich oraz etap \u017cycia, na jakim si\u0119 znajduj\u0105. A jednak \u0142\u0105czy ich co\u015b bardzo wa\u017cnego &#8211; strata ukochanej osoby oraz ogromna potrzeba bycia kochanym. Pierwsza z nich, Greta, miota si\u0119 i szarpie w nieukojonym b\u00f3lu po \u015bmierci matki, a m\u0142ode lata wcale nie gwarantuj\u0105 pozytywnego podej\u015bcia do przysz\u0142o\u015bci. Ta druga za\u015b, Letycja, ci\u0105gle wspomina zmar\u0142ego m\u0119\u017ca i powoli godzi si\u0119 ze schy\u0142kiem swojego \u017cycia. Kiedy m\u0142odo\u015b\u0107 spotyka si\u0119 ze staro\u015bci\u0105, rozpoczyna si\u0119 wspania\u0142y dialog, kt\u00f3ry zaprowadzi obie panie ku lepszemu zrozumieniu nie tylko swojej przesz\u0142o\u015bci, ale tak\u017ce samego siebie. Bo czasem b\u0142\u0119dnie interpretujemy zachowania, a innym razem wystarcza jedno spojrzenie, aby zajrze\u0107 w g\u0142\u0105b serca drugiego cz\u0142owieka.<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Ka\u017cdy ma swoje blizny.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Letycja zaczyna opowiada\u0107 o swoim wojennym \u017cyciu, pobycie w obozie w Auschwitz i niezwyk\u0142ym uczuciu, kt\u00f3re nie mia\u0142o prawa si\u0119 zdarzy\u0107 w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym ludziom kazano zapomnie\u0107 o cz\u0142owiecze\u0144stwie. Relacjonuje swoje trudne wybory i rozterki, jakich przysz\u0142o jej do\u015bwiadczy\u0107 tak\u017ce w p\u00f3\u017aniejszym \u017cyciu, kt\u00f3re musia\u0142a na nowo posk\u0142ada\u0107 i zrozumie\u0107. Niewyobra\u017calna wydaje si\u0119 samotno\u015b\u0107, kt\u00f3ra zamkn\u0119\u0142a j\u0105 na wiele lat w przesz\u0142o\u015bci i czekaniu na kogo\u015b, kto m\u00f3g\u0142 nigdy wi\u0119cej si\u0119 nie pojawi\u0107. I nie wiadomo dok\u0105d by j\u0105 to zaprowadzi\u0142o, gdyby nie &#8222;pozwoli\u0142a sobie nie wiedzie\u0107&#8221;. I odpu\u015bci\u0107, aby m\u00f3c zacz\u0105\u0107 \u017cy\u0107 obecn\u0105 chwil\u0105 i znowu uwierzy\u0107 w marzenia. A Greta? Cho\u0107 nigdy nie do\u015bwiadczy\u0142a wojny i jej okrucie\u0144stwa, to jednak r\u00f3wnie mocno boi si\u0119 zaufa\u0107 drugiemu cz\u0142owiekowi. Strach przed ponownym zranieniem blokuje w niej wszelkie pragnienia pokochania kogo\u015b na zawsze. A przecie\u017c wystarczy zrobi\u0107 zdecydowany krok do przodu i nie ogl\u0105da\u0107 si\u0119 za siebie.  A ocali\u0107 od zapomnienia tylko to, co wyzwala w nas mi\u0142o\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Dopiero dzi\u015b zn\u00f3w zrozumia\u0142a, \u017ce je\u015bli cz\u0142owiek nie odetnie si\u0119 od tego, co by\u0142o i na co ju\u017c nie ma wp\u0142ywu, nie mo\u017ce p\u00f3j\u015b\u0107 dalej.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Ka\u017cda historia dobiega ko\u0144ca, tak i \u017cycie ma sw\u00f3j kres. Najwa\u017cniejsze, aby odej\u015b\u0107 z szacunkiem dla samego siebie i w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rych si\u0119 kocha. To ci, kt\u00f3rych mo\u017cemy nazwa\u0107 rodzin\u0105 lub przyjaci\u00f3\u0142mi, zapewniaj\u0105 nam spokojne odchodzenie z tego \u015bwiata. To oni potrafi\u0105 ocali\u0107 nas i nasze prze\u017cycia od zapomnienia. Jak pi\u0119knie jest dzieli\u0107 si\u0119 do\u015bwiadczeniem, z kt\u00f3rego wyp\u0142ywa m\u0105dro\u015b\u0107. O ile \u0142atwiej i\u015b\u0107 dalej przez \u017cycie, je\u015bli spotka si\u0119 kogo\u015b, kto skieruje nas na w\u0142a\u015bciwe tory i ju\u017c na zawsze b\u0119dzie naszym \u015bwiate\u0142kiem w tunelu. I chocia\u017c smutek trawi nasze serce, to jednak s\u0142owa wcze\u015bniej wypowiedziane na zawsze z nami zostaj\u0105. Relacja Grety i Letycji uratowa\u0142a je obie.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8222;Ocalona&#8221; to opowie\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna zrozumie\u0107 na wielu p\u0142aszczyznach. Dos\u0142ownie oznacza ona przetrwanie wojny i obozu koncentracyjnego i wyzwolenie z piek\u0142a na ziemi.  Przedstawia ona tak\u017ce relacj\u0119 dw\u00f3ch kobiet, kt\u00f3re nawzajem pomagaj\u0105 sobie ocali\u0107 ich \u017cycia przed samotno\u015bci\u0105, zgryzot\u0105 i ci\u0105g\u0142ym rozpami\u0119tywaniem przesz\u0142o\u015bci. To r\u00f3wnie\u017c zachowanie wspomnie\u0144 by\u0142ej wi\u0119\u017aniarki od zapomnienia. Jakkolwiek na ni\u0105 spojrzymy, zobaczymy pot\u0119g\u0119 mi\u0142o\u015bci i wiary, \u017ce jest zawsze jakie\u015b <em>potem<\/em>. Inaczej ocalenie by\u0142oby tylko pustym s\u0142owem. <\/p>\n\n\n\n<p>Warto zag\u0142\u0119bi\u0107 si\u0119 w s\u0142owa wypowiadane przez Letycj\u0119, aby poczu\u0107 ich niezwyk\u0142\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107 i zrozumie\u0107, \u017ce mo\u017ce teraz jest ten moment, aby zrobi\u0107 krok ku szcz\u0119\u015bciu. Polecam.<\/p>\n\n\n\n<p>*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki <em>Ocalona<\/em>, Sylwia Winnik, Wydawnictwo Muza, 2025<\/p>\n\n\n\n<p>*Wsp\u00f3\u0142praca recenzencka z Wydawnictwem Muza.<\/p>\n\n\n\n<p>  <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie oceniam, nie usprawiedliwiam, tylko staram si\u0119 zrozumie\u0107&#8230; Wojenne krzywdy i traumy, ale tak\u017ce te, kt\u00f3re dotykaj\u0105 nas obecnie i wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z ogromn\u0105 strat\u0105, z wielkim oporem opuszczaj\u0105 nasze dusze i serca. Wszystkimi zmys\u0142ami czujemy, \u017ce to, co nas dotkn\u0119\u0142o jest ogromn\u0105 niesprawiedliwo\u015bci\u0105 i nie powinno si\u0119 by\u0142o wydarzy\u0107. Tkwimy w przesz\u0142o\u015bci i rozpami\u0119tujemy [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1096,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2,13],"tags":[211,210,43],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1088"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1088"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1088\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1094,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1088\/revisions\/1094"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1096"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1088"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1088"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1088"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}