{"id":1107,"date":"2025-12-27T17:57:22","date_gmt":"2025-12-27T17:57:22","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1107"},"modified":"2025-12-27T18:01:04","modified_gmt":"2025-12-27T18:01:04","slug":"gabriela-feliksik-nie-boj-sie-milosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/12\/27\/gabriela-feliksik-nie-boj-sie-milosci\/","title":{"rendered":"GABRIELA FELIKSIK &#8222;NIE B\u00d3J SI\u0118 MI\u0141O\u015aCI&#8221;"},"content":{"rendered":"\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Los bywa okrutny, zabiera z naszego \u017cycia wa\u017cne i dobre osoby, ale te\u017c stawia na naszej drodze anio\u0142y.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Utrata osoby nam najbli\u017cszej potrafi tak bole\u0107, i\u017c wydaje nam si\u0119, \u017ce wraz z jej znikni\u0119ciem, zamiera tak\u017ce ca\u0142y \u015bwiat. Skoro ona odesz\u0142a, to ko\u0144czy si\u0119 takie \u017cycie, jakie znali\u015bmy do te tej pory i odt\u0105d nie ma ju\u017c nic&#8230; Nie dostrzegamy otoczenia, ludzi, wydarze\u0144 i prostego faktu, \u017ce nie nast\u0105pi\u0142 koniec \u015bwiata, mimo \u017ce tak nam si\u0119 wydaje. A \u017cycie toczy si\u0119 dalej i tak trudno uwierzy\u0107, \u017ce czeka nas jeszcze co\u015b dobrego. Jedynym wyj\u015bciem jest pozwolenie sobie na \u017ca\u0142ob\u0119, ale tak\u017ce zauwa\u017canie tych, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 nas z niej wyci\u0105gn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Przecie\u017c nie odrzuca si\u0119 szansy na mi\u0142o\u015b\u0107. Bo wiecie, moi kochani, mi\u0142o\u015b\u0107 miewa r\u00f3\u017cne oblicza.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Historia Joanny i Marcela toczy si\u0119 dwutorowo: teraz i kiedy\u015b. Ten pierwszy plan to przede wszystkim prze\u017cycia Joanny po \u015bmierci ukochanego i wszystkie etapy \u017ca\u0142oby, przez kt\u00f3re przechodzi. Od odr\u0119twienia, b\u00f3lu i oderwania od rzeczywisto\u015bci, poprzez \u017cal, z\u0142o\u015b\u0107 i poszukiwanie odpowiedzi na pytanie <em>dlaczego<\/em>, a\u017c do akceptacji swojego nowego \u017cycia, kt\u00f3re wcale nie musi by\u0107 samotne i smutne. Ten drugi plan to powr\u00f3t do przesz\u0142o\u015bci, do czas\u00f3w, kiedy rodzi\u0142a si\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 Joanny i Marcela. Taka pierwsza, prawdziwa i wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce ta jedyna, na zawsze. Jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o los mia\u0142 dla nich inny scenariusz i postawi\u0142 ich przed najwi\u0119kszym wyzwaniem w \u017cyciu. Pozostawi\u0142 Joann\u0119 w rozpaczy, ale bez jej zgody na kolejn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Bo czy mo\u017cna r\u00f3wnie mocno kocha\u0107 wi\u0119cej ni\u017c jeden raz? Czy mamy prawo pokocha\u0107 kogo\u015b innego i nie czu\u0107 si\u0119 przez to winnym? <\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Cz\u0142owiekowi w \u017cyciu zdarza\u0142o si\u0119 czasami wi\u0119cej razy kocha\u0107, trzeba tylko otworzy\u0107 si\u0119 na mi\u0142o\u015b\u0107 i j\u0105 przyj\u0105\u0107.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>&#8222;Nie b\u00f3j si\u0119 mi\u0142o\u015bci&#8221; to opowie\u015b\u0107 o stracie i drodze, jakie wiedzie cz\u0142owieka ku akceptacji, zrozumieniu i pozwoleniu sobie na kolejny etap \u017cycia. Nie oznacza to jednoczesnego zapomnienia, wymazania z pami\u0119ci, ale zostawienie przesz\u0142o\u015bci za sob\u0105 bez jednoczesnego uciekania od niej. Mo\u017cna przecie\u017c nosi\u0107 kogo\u015b w sercu, ale r\u00f3wnocze\u015bnie otworzy\u0107 je na kogo\u015b nowego. To w ko\u0144cu nie zdrada, bo nikogo tym nie krzywdzimy. A nawet wi\u0119cej &#8211; dajemy sobie i innym szcz\u0119\u015bcie, wierz\u0105c, \u017ce kto\u015b, kto kocha\u0142 nas ca\u0142ym sercem, nie pragn\u0105\u0142by naszych \u0142ez.<\/p>\n\n\n\n<p>Historia Joanny, jej rozterek i ogromnej t\u0119sknoty to bardzo wzruszaj\u0105ca cz\u0119\u015b\u0107 tej opowie\u015bci &#8211; dog\u0142\u0119bna, realna i emocjonuj\u0105ca. Natomiast historia mi\u0142o\u015bci jej i Marcela by\u0142a dla mnie troch\u0119 zbyt &#8222;doros\u0142a&#8221; &#8211; ich spos\u00f3b zachowania i m\u00f3wienia bardziej pasowa\u0142by do os\u00f3b starszych wiekiem i do\u015bwiadczeniem. Gdybym nie wiedzia\u0142a ile maj\u0105 lat, pomy\u015bla\u0142abym, \u017ce pewnie jakie\u015b 10 lat wi\u0119cej. Poza tym ukazanie Marcela jako cz\u0142owieka, kt\u00f3ry praktycznie nie ma wad jest bardzo wyidealizowane. A dla mnie, bez wzgl\u0119du na wiek czy d\u0142ugo\u015b\u0107 \u017cycia, takich ludzie po prostu nie ma. No i fabu\u0142a &#8211; dosy\u0107 przewidywalna, ale mo\u017ce nie o to chodzi w tej historii, a bardziej o uczucia i wewn\u0119trzne prze\u017cycia bohater\u00f3w. Nie b\u00f3j si\u0119 zatem czytelniku przyjrze\u0107 tej mi\u0142o\u015bci od \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n<p>*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki <em>Nie b\u00f3j si\u0119 mi\u0142o\u015bci<\/em>, Gabriela Feliksik, Wydawnictwo WasPos, 2025<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Los bywa okrutny, zabiera z naszego \u017cycia wa\u017cne i dobre osoby, ale te\u017c stawia na naszej drodze anio\u0142y. Utrata osoby nam najbli\u017cszej potrafi tak bole\u0107, i\u017c wydaje nam si\u0119, \u017ce wraz z jej znikni\u0119ciem, zamiera tak\u017ce ca\u0142y \u015bwiat. Skoro ona odesz\u0142a, to ko\u0144czy si\u0119 takie \u017cycie, jakie znali\u015bmy do te tej pory i odt\u0105d nie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1112,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2,16],"tags":[216,217,87],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1107"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1107"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1107\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1113,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1107\/revisions\/1113"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1112"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1107"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1107"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1107"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}