{"id":1114,"date":"2025-12-27T20:39:41","date_gmt":"2025-12-27T20:39:41","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1114"},"modified":"2025-12-27T20:39:41","modified_gmt":"2025-12-27T20:39:41","slug":"kaja-owczarczyk-dziedzictwo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/12\/27\/kaja-owczarczyk-dziedzictwo\/","title":{"rendered":"KAJA OWCZARCZYK „DZIEDZICTWO”"},"content":{"rendered":"\n

Jestem zlepkiem historii innych.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Czy to mo\u017cliwe, aby m\u0142oda osoba czu\u0142a si\u0119 tak, jakby prze\u017cy\u0142a ju\u017c niejedno \u017cycie? Czy mo\u017cna znale\u017a\u0107 wyt\u0142umaczenie dla w\u0142asnych l\u0119k\u00f3w i uczu\u0107 w historii w\u0142asnych przodk\u00f3w? I najwa\u017cniejsze – jak wpa\u015b\u0107 na pomys\u0142, aby poszukiwa\u0107 odpowiedzi na tera\u017aniejsze bol\u0105czki w tym, co by\u0142o kiedy\u015b i dawno przemin\u0119\u0142o? Okazuje si\u0119, \u017ce nie wszystko znika wraz z osobami, czasami i pokoleniem – pozostaje pami\u0119\u0107 genetyczna, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna komu\u015b przekaza\u0107. Nasze cia\u0142o jest nara\u017cone na prze\u017cywanie czego\u015b, co nigdy nie by\u0142o naszym udzia\u0142em. „\u017beby przerwa\u0107 ten cykl, \u017ceby wyleczy\u0107 traumy naszych matek i bab\u0107, trzeba przede wszystkim o nich opowiedzie\u0107”. Zatem opowiedzmy o Zofii, Celinie i Idzie.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017cna mie\u0107 ca\u0142kiem niez\u0142e \u017cycie bez mi\u0142o\u015bci, ale czy to wystarczy?<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Ida to m\u0142oda i sumienna psycholo\u017cka, kt\u00f3ra lepiej radzi sobie z \u017cyciem swoich pacjent\u00f3w ni\u017c z w\u0142asnym. Stosowanie tych samych metod skutkuje bardziej, kiedy dotyczy innych, a jej w\u0142asne problemy zdaj\u0105 si\u0119 tkwi\u0107 w martwym punkcie, kt\u00f3rego nie da si\u0119 o\u017cywi\u0107. Jest tak, jakby pozbawiono jej mocy sprawczej i decyzyjnej nad w\u0142asnym \u017cyciem. I cho\u0107 wewn\u0119trznie wszystko w niej krzyczy w niezgodzie, to jednak na zewn\u0105trz milczy i nikt jej nie s\u0142yszy. Nieszcz\u0119\u015bliwa w ma\u0142\u017ce\u0144stwie, w relacjach z matk\u0105, a jedyna osoba, kt\u00f3ra zdaje si\u0119 co\u015b z tego rozumie\u0107 to umieraj\u0105ca babcia. Dlaczego trzy pokolenia kobiet obracaj\u0105 si\u0119 niczym chomiki w ko\u0142owrotku, nie potrafi\u0105 go zatrzyma\u0107 i nigdy ju\u017c do niego nie wchodzi\u0107? Kluczem do rozwik\u0142ania tej zagadki okazuje si\u0119 przesz\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra raz opowiedziana mo\u017ce uratowa\u0107 przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nie id\u017a na kompromisy z \u017cyciem. Nie przeczekuj. Nie akceptuj tymczasowo\u015bci. Nie zgadzaj si\u0119 na substytuty. \u017byj.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Zofia, babcia Idy musi si\u0119 jednak spieszy\u0107, aby przekaza\u0107 wszystko to, co w jej historii jest najistotniejsze – opowiedzie\u0107 o ludziach, kt\u00f3rych kocha\u0142a, kt\u00f3rych straci\u0142a i nigdy si\u0119 z tym nie pogodzi\u0142a; o wojennych traumach i decyzjach, jakie przysz\u0142o jej podejmowa\u0107; o niezgodzie na \u017cycie, kt\u00f3re o ow\u0105 zgod\u0119 po prostu nie pyta\u0142o; oraz o sile przebaczenia, kt\u00f3re niekiedy przychodzi za p\u00f3\u017ano. Z tak\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105 bardzo trudno si\u0119 zmierzy\u0107, zaakceptowa\u0107 i zrozumie\u0107, \u017ce czasem \u017cycie nie daje drugich szans i ranimy ludzi, kt\u00f3rych powinni\u015bmy kocha\u0107 bezwarunkowo. Niestety tak cz\u0119sto si\u0119 zdarza, \u017ce przenosimy na innych z\u0142o\u015b\u0107, aby znale\u017a\u0107 winnych, obarczy\u0107 odpowiedzialno\u015bci\u0105 i poczu\u0107 ulg\u0119. Tak ostatnia za\u015b nigdy nie nadchodzi. Potrzeba czasem wi\u0119cej ni\u017c jednego pokolenia, aby zrozumie\u0107 swoje b\u0142\u0119dy i nie przekazywa\u0107 dalej w\u0142asnych traum. <\/p>\n\n\n\n

To ona by\u0142a tym cz\u0142owiekiem. Wyborem. Sensem.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Cho\u0107 brzmi to mo\u017ce enigmatycznie, cho\u0107 niekt\u00f3rzy nazwaliby to psychologicznym be\u0142kotem, to jednak prawd\u0105 jest, \u017ce trudno opatrywa\u0107 rany, kt\u00f3rych nie wida\u0107. A one potrafi\u0105 tkwi\u0107 bardzo g\u0142\u0119boko i tylko wydostanie je na \u015bwiat\u0142o dzienne oraz zastosowanie odpowiedniego leczenia mo\u017ce pom\u00f3c je zabli\u017ani\u0107. Celina, c\u00f3rka Zofii, \u017cyj\u0105ca w niewiedzy na temat prze\u017cy\u0107 w\u0142asnej matki, powiela jej b\u0142\u0119dy. A Ida, c\u00f3rka Celiny tak\u017ce mierzy si\u0119 z odrzuceniem, niezrozumieniem i totalnym podporz\u0105dkowaniem innym. Trzeba by\u0142o w ko\u0144cu znale\u017a\u0107 wyj\u0105tek od tej regu\u0142y, aby j\u0105 potwierdzi\u0107, przeanalizowa\u0107 i wyci\u0105gn\u0105\u0107 wnioski. My\u015bl\u0119, \u017ce gdyby poci\u0105gn\u0105\u0107 t\u0119 histori\u0119 dalej, nie znale\u017aliby\u015bmy w potomkach Idy podobnego zachowania. Historia bowiem zosta\u0142a opowiedziana…<\/p>\n\n\n\n

„Dziedzictwo” ju\u017c na zawsze pozostanie tak\u017ce moim „dziedzictwem” ze wzgl\u0119du na histori\u0119, od kt\u00f3rej trudno si\u0119 oderwa\u0107 i ci\u0119\u017cko o niej zapomnie\u0107. Uwielbiam ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3re tocz\u0105 si\u0119 dwutorowo, a obie p\u0142aszczyzny s\u0105 r\u00f3wnie mocno przemy\u015blane pod wzgl\u0119dem historycznym i psychologicznym. W tej opowie\u015bci \u017cadna nie mo\u017ce istnie\u0107 osobno, bo \u015bwietnie si\u0119 uzupe\u0142niaj\u0105 i t\u0142umacz\u0105 przedstawion\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. A tak\u017ce nasz\u0105 w\u0142asn\u0105, wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, kt\u00f3ra by\u0107 mo\u017ce te\u017c ma sw\u00f3j w\u0142asny transgeneracyjny w\u0105tek. <\/p>\n\n\n\n

Gor\u0105co polecam.<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Dziedzictwo<\/em>, Kaja Owczarczyk, Wydawnictwo Videograf, 2025<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jestem zlepkiem historii innych. Czy to mo\u017cliwe, aby m\u0142oda osoba czu\u0142a si\u0119 tak, jakby prze\u017cy\u0142a ju\u017c niejedno \u017cycie? Czy mo\u017cna znale\u017a\u0107 wyt\u0142umaczenie dla w\u0142asnych l\u0119k\u00f3w i uczu\u0107 w historii w\u0142asnych przodk\u00f3w? I najwa\u017cniejsze – jak wpa\u015b\u0107 na pomys\u0142, aby poszukiwa\u0107 odpowiedzi na tera\u017aniejsze bol\u0105czki w tym, co by\u0142o kiedy\u015b i dawno przemin\u0119\u0142o? Okazuje si\u0119, \u017ce […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1118,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13],"tags":[219,218,220,214],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1114"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1114"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1114\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1117,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1114\/revisions\/1117"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1118"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1114"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1114"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1114"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}