{"id":1167,"date":"2026-02-13T18:19:54","date_gmt":"2026-02-13T18:19:54","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1167"},"modified":"2026-02-13T18:19:54","modified_gmt":"2026-02-13T18:19:54","slug":"lucyna-olejniczak-przerwana-serenada-pani-na-wrzosowisku-tom-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2026\/02\/13\/lucyna-olejniczak-przerwana-serenada-pani-na-wrzosowisku-tom-3\/","title":{"rendered":"LUCYNA OLEJNICZAK „PRZERWANA SERENADA” PANI NA WRZOSOWISKU TOM 3"},"content":{"rendered":"\n

Tylko odwa\u017cni ludzie mog\u0105 zmienia\u0107 \u015bwiat na lepsze.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Wyzwaniem dla ka\u017cdej zakochanej pary jest niew\u0105tpliwie roz\u0142\u0105ka. Je\u015bli jest kr\u00f3tka, mo\u017ce wr\u0119cz podsyca\u0107 i intensyfikowa\u0107 uczucia. T\u0119sknimy, odczuwamy brak ukochanej osoby, nie mo\u017cemy si\u0119 doczeka\u0107 ko\u0144ca izolacji, a powroty bywaj\u0105 spe\u0142nieniem marze\u0144 i uczuciem ulgi. Czy podobnie dzieje si\u0119 wtedy, kiedy owa roz\u0142\u0105ka trwa bardzo d\u0142ugo, kiedy tracimy z oczu nasz\u0105 drug\u0105 po\u0142\u00f3wk\u0119 na czas, wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce nieokre\u015blony? Sytuacje bywaj\u0105 r\u00f3\u017cne, a kiedy dowiadujemy si\u0119 czego\u015b, co narusza nasze poczucie bezpiecze\u0144stwa i stawia zaufanie pod znakiem zapytania, wtedy ponowne spotkanie ukochanej osoby mo\u017ce nawet nastr\u0119cza\u0107 l\u0119k\u00f3w i obaw. Czy serenada zwana mi\u0142o\u015bci\u0105 potrafi przetrwa\u0107 nawet takie burze i po d\u0142ugiej przerwie wci\u0105\u017c odgrywa\u0107 swoj\u0105 dawn\u0105 melodi\u0119? <\/p>\n\n\n\n

Zamkni\u0119ta w ponurym, wiekowym domostwie, marzy\u0142a o wio\u015bnie. No i – rzecz jasna – o powrocie m\u0119\u017ca.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Eliza Winter, \u017cona zdolnego kompozytora, kr\u00f3tko po \u015blubie zostaje sama w wielkim Winter Abbey i powoli poznaje panuj\u0105ce w nim zwyczaje. \u0179le znosi roz\u0142\u0105k\u0119 z m\u0119\u017cem, kt\u00f3ry swoj\u0105 podr\u00f3\u017c\u0105 do Pary\u017ca pr\u00f3buje udowodni\u0107, \u017ce jego opery zas\u0142uguj\u0105 na miano najlepszych. Eliza za\u015b podejmuje si\u0119 misji odmienienia ponurego dworu, tchni\u0119cia w niego \u017cycia i pozbycia si\u0119 duch\u00f3w, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 bardziej realne ni\u017c mieszkaj\u0105cy w nim ludzie. Przede wszystkim jednak pr\u00f3buje nawi\u0105zywa\u0107 kontakty w pobliskim miasteczku i znale\u017a\u0107 przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 pocieszy\u0107 i uratowa\u0107 cz\u0142owieka przed marazmem, zagubieniem i ob\u0142\u0119dem. Bo to ostatnie zdaje si\u0119 towarzyszy\u0107 mieszka\u0144com rezydencji od zawsze i prowadzi do nawarstwiania si\u0119 tajemnic, kt\u00f3re nie sprzyjaj\u0105 dobrej atmosferze. Bo czy to tylko przypadek czy skrz\u0119tnie skrywana prawda, i\u017c w jednym domu wszystkie kobiety wydaj\u0105 si\u0119 nieco zwariowane, a ich dusze nie chc\u0105 opu\u015bci\u0107 ziemskiego pado\u0142u i nawiedzaj\u0105 tych, kt\u00f3rzy o\u015bmielili si\u0119 zak\u0142\u00f3ci\u0107 odwiecznie panuj\u0105ce zasady? Eliza zdecydowanie nie chce sta\u0107 si\u0119 jedn\u0105 z nich.<\/p>\n\n\n\n

Najlepszym sposobem na chwilowe zapomnienie o przykrych sprawach jest dzia\u0142anie. <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Odkrywanie prawdy jednak cz\u0119sto bywa bolesne, szczeg\u00f3lnie kiedy podwa\u017ca nasze zaufanie do drugiego cz\u0142owieka. Potrzeba wiele odwagi, aby w\u015br\u00f3d domys\u0142\u00f3w i p\u00f3\u0142prawd wyci\u0105ga\u0107 dobre wnioski i nie podda\u0107 si\u0119 zw\u0105tpieniu. Bo kiedy Eliza spotyka siostr\u0119 Richarda i powoli zaczyna splata\u0107 w\u0105tki, czuje si\u0119 oszukana, a uczucie zawodu przynosi wiele pyta\u0144, kt\u00f3re domagaj\u0105 si\u0119 odpowiedzi. Jak spojrzy m\u0119\u017cowi w oczy, kiedy ponownie si\u0119 spotkaj\u0105? Czy b\u0119dzie potrafi\u0142a wybaczy\u0107 i ponownie zaufa\u0107? Wreszcie, czy Richard b\u0119dzie w stanie wyt\u0142umaczy\u0107 kieruj\u0105ce nim powody, a jego argumenty oka\u017c\u0105 si\u0119 wystarczaj\u0105co przekonywuj\u0105ce, aby ich przerwana \u017cyciowa podr\u00f3\u017c mog\u0142a nadal trwa\u0107? Je\u015bli w og\u00f3le wr\u00f3ci… <\/p>\n\n\n\n

Inni bohaterowie r\u00f3wnie\u017c stoj\u0105 na \u017cyciowym rozdro\u017cu i czuj\u0105, \u017ce co\u015b zosta\u0142o przerwane, zatrzymane i nie chce od nowa zacz\u0105\u0107 si\u0119 toczy\u0107 sprzyjaj\u0105cym im ko\u0142em. Brat Elizy podejmuje ryzykowne kroki odzyskania utraconych pieni\u0119dzy, a ma\u0142a Nelly otrzymuje intratn\u0105 propozycj\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rej mo\u017ce kiedy\u015b wyp\u0142yn\u0105\u0107 na szerokie wody aktorstwa i osi\u0105gn\u0105\u0107 w \u017cyciu co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko wyst\u0119py w podrz\u0119dnym teatrzyku w biednej cz\u0119\u015bci Londynu. Jednak wszystko zdaje si\u0119 takie niepewne, zbyt nowe lub zbyt pi\u0119kne, aby mog\u0142o by\u0107 prawdziwe. Niestety ka\u017cda opcja jest mo\u017cliwa i wystarczy jedna fa\u0142szywa nuta, aby zepsu\u0107 ostateczny efekt i zaprzepa\u015bci\u0107 tak pi\u0119knie zapowiadaj\u0105cy si\u0119 utw\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n

Po chwilach strachu i fizycznej s\u0142abo\u015bci Eliza Winter zn\u00f3w sta\u0142a si\u0119 wojowniczk\u0105.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

„Przerwana serenada” prowadzi nas poprzez wrzosowiska i ulice Londynu i pozostawia w zawieszeniu, co do kolejnych krok\u00f3w bohater\u00f3w. Czujemy, \u017ce Eliza stoi na skraju urwiska, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 niezwykle niebezpieczny, ale te\u017c n\u0119c\u0105cy. Tylko najodwa\u017cniejsi zdo\u0142aj\u0105 si\u0119 uratowa\u0107 i poprowadzi\u0107 swoje \u017cycie innymi \u015bcie\u017ckami. Czytaj\u0105c, ws\u0142uchujemy si\u0119 w melodi\u0119, kt\u00f3ra z czasem cichnie i nie wiadomo, czy dane nam b\u0119dzie us\u0142ysze\u0107 j\u0105 ponownie. A zapowiada\u0142a si\u0119 tak romantycznie… Ci\u0105gle zastanawiam si\u0119 nad tym, jak wiele samozaparcia i ogromnych pok\u0142ad\u00f3w mi\u0142o\u015bci potrzeba, aby przetrwa\u0107 w miejscu, kt\u00f3re jest dla nas kompletnie obce, ci\u0105gle \u017cywi\u0107 nadziej\u0119, \u017ce jutro b\u0119dzie lepiej oraz wierzy\u0107, \u017ce dokona\u0142o si\u0119 dobrego wyboru. Jak bardzo trzeba kocha\u0107, aby wci\u0105\u017c s\u0142ysze\u0107 t\u0119 serenad\u0119 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra obiecywa\u0142a tak wiele, a obecnie pr\u00f3\u017cno szuka\u0107 jej d\u017awi\u0119k\u00f3w. Jestem bardzo ciekawa, czy w kolejnym tomie muzyka wybrzmi radosnymi tonami dla wszystkich bohater\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Gor\u0105co polecam.<\/p>\n\n\n\n

Pani na Wrzosowisku:<\/p>\n\n\n\n

  1. Preludium<\/li>
  2. Ostatni Nokturn<\/li>
  3. Przerwana Serenada<\/li><\/ol>\n\n\n\n

    *Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Przerwana serenada<\/em>, Lucyna Olejniczak, Wydawnictwo Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka, 2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Tylko odwa\u017cni ludzie mog\u0105 zmienia\u0107 \u015bwiat na lepsze. Wyzwaniem dla ka\u017cdej zakochanej pary jest niew\u0105tpliwie roz\u0142\u0105ka. Je\u015bli jest kr\u00f3tka, mo\u017ce wr\u0119cz podsyca\u0107 i intensyfikowa\u0107 uczucia. T\u0119sknimy, odczuwamy brak ukochanej osoby, nie mo\u017cemy si\u0119 doczeka\u0107 ko\u0144ca izolacji, a powroty bywaj\u0105 spe\u0142nieniem marze\u0144 i uczuciem ulgi. Czy podobnie dzieje si\u0119 wtedy, kiedy owa roz\u0142\u0105ka trwa bardzo d\u0142ugo, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1170,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13,10,14],"tags":[121,229,231,123,230],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1167"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1167"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1167\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1171,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1167\/revisions\/1171"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1170"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1167"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1167"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1167"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}