{"id":1188,"date":"2026-02-20T16:08:18","date_gmt":"2026-02-20T16:08:18","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1188"},"modified":"2026-02-21T13:19:31","modified_gmt":"2026-02-21T13:19:31","slug":"aleksandra-rak-w-cieniu-starych-wierzb-zacisze-w-wierzbowce-tom-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2026\/02\/20\/aleksandra-rak-w-cieniu-starych-wierzb-zacisze-w-wierzbowce-tom-1\/","title":{"rendered":"ALEKSANDRA RAK &#8222;W CIENIU STARYCH WIERZB&#8221; ZACISZE W WIERZB\u00d3WCE. TOM 1"},"content":{"rendered":"\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>A ty? Ty siebie nie potrzebujesz?<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Nowa droga \u017cycia &#8211; brzmi dumnie, optymistycznie i zwykle kojarzy si\u0119 z zawieraniem zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego. Zak\u0142ada si\u0119, \u017ce dla dwojga os\u00f3b sk\u0142adaj\u0105cych sobie przysi\u0119g\u0119, b\u0119dzie to pocz\u0105tek nowego, wsp\u00f3lnego i pi\u0119knego \u017cycia. Lecz zdarza si\u0119 i tak, \u017ce owa nowa droga zaczyna si\u0119 zupe\u0142nie w innym miejscu, w kt\u00f3rym pr\u00f3\u017cno szuka\u0107 tej drugiej osoby, a wr\u0119cz chcia\u0142oby si\u0119 w ten spos\u00f3b od niej uciec. Wielu s\u0105dzi, \u017ce w takiej sytuacji wszystko si\u0119 ko\u0144czy, a nie nabiera rozp\u0119du. Najgorzej, je\u015bli zostaje si\u0119 wtedy samemu, bez dobrej duszy, kt\u00f3ra chcia\u0142aby wesprze\u0107 w tym trudnym momencie. I to cz\u0119sto zupe\u0142nie przypadkowa, obca nam osoba, wyci\u0105ga do nas r\u0119k\u0119 i wtedy nowa droga \u017cycia zaczyna budowa\u0107 si\u0119 na naszych oczach. Pytanie tylko, gdzie nas zaprowadzi?<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>To, \u017ce kto\u015b nie \u0142amie si\u0119 na oczach innych, nie znaczy, \u017ce nie p\u0119ka w \u015brodku.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Cho\u0107 wcale tego nie chcia\u0142a i d\u0142ugo znosi\u0142a rol\u0119 wi\u0119\u017ania we w\u0142asnym domu, Nina znalaz\u0142a si\u0119 w miejscu, w kt\u00f3rym mia\u0142a nadziej\u0119 w ko\u0144cu odzyska\u0107 utracon\u0105 wolno\u015b\u0107 i kobiec\u0105 godno\u015b\u0107. W zwi\u0105zku z rozwodem, jej m\u0105\u017c podarowa\u0142 jej&#8230; dworek! Wierz\u0105ca ci\u0105gle w wspania\u0142omy\u015blno\u015b\u0107 swojego by\u0142ego ju\u017c ma\u0142\u017conka, zjawia si\u0119 w Wierzb\u00f3wce pe\u0142na nadziei na nowy pocz\u0105tek. Ludzie jednak nie zmieniaj\u0105 si\u0119 tak z dnia dzie\u0144, i okazuje si\u0119, \u017ce \u00f3w dworek to obraz n\u0119dzy i rozpaczy, w dodatku z lokatorem, kt\u00f3rego nie spos\u00f3b si\u0119 pozby\u0107. I jak tu wierzy\u0107 m\u0119\u017cczy\u017anie? &#8222;Cierpliwo\u015b\u0107, jak mawia\u0142a jej babcia, to nadzieja na to, co przyjdzie we w\u0142a\u015bciwym momencie&#8221;. Tylko ile mo\u017cna czeka\u0107 i w\u0142a\u015bciwie na co? Prawd\u0105 w ko\u0144cu te\u017c jest, \u017ce ka\u017cda cierpliwo\u015b\u0107 si\u0119 kiedy\u015b ko\u0144czy. Kiedy przyjdzie kres tej, kt\u00f3rej strz\u0119py ci\u0105gle posiada Nina?<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Bo mo\u017cna si\u0119 pochyla\u0107, a nie kl\u0119ka\u0107. Mo\u017cna p\u0142aka\u0107, nie trac\u0105c swojej mocy&#8230; <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>W dworku jednak opr\u00f3cz butwiej\u0105cych desek, odpadaj\u0105cego tynku i zachwaszczonego ogrodu, Nina spotyka kobiety, kt\u00f3re nie pozostaj\u0105 oboj\u0119tne na los innej z nich. Cho\u0107 pozostaje dla nich obca i odrobin\u0119 k\u0142opotliwa, to wewn\u0105trz przypomina po trochu ka\u017cd\u0105 z nich. Nawet podstarza\u0142a hrabina, mimo \u017ce na poz\u00f3r irytuj\u0105ca i niezno\u015bna, kryje w sobie trudy \u017cycia i pok\u0142ady zrozumienia wobec nieszcz\u0119\u015bcia innej osoby. A tam, gdzie spotkaj\u0105 si\u0119 poranione przez \u017cycie kobiety, tam musi narodzi\u0107 si\u0119 co\u015b dobrego, co powstaje z ogromnej si\u0142y, jaka drzemie w ich sercach. &#8222;M\u0119\u017cczy\u017ani przychodz\u0105 i odchodz\u0105, ale kobieta, kt\u00f3ra nauczy si\u0119 by\u0107 jak wierzba lub stokrotka&#8230; przetrwa wszystko&#8221;. <\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Czasem najwy\u017cszym aktem odwagi jest powiedzenie na g\u0142os tego, co czujesz. Albo zrobienie jednego ma\u0142ego kroku w kierunku marze\u0144.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>I tak rodzi si\u0119 pomys\u0142 otworzenia w dworku Zacisza, miejsca, w kt\u00f3rym ka\u017cda zagubiona kobieta b\u0119dzie mia\u0142a szans\u0119 odzyska\u0107 spok\u00f3j i zastanowi\u0107 si\u0119 nad dalszym kierunkiem w\u0142asnego \u017cycia. &#8222;Cz\u0142owiek, jak ma cel, to od razu zdrowieje&#8221; &#8211; z takim has\u0142em na ustach, wypowiedzianych przez kogo\u015b, po kim si\u0119 tego nie spodziewa\u0142y, Nina, Kamila, Monika i par\u0119 innych mieszkanek Wierzb\u00f3wki (jak i paru pan\u00f3w od remontu) dokonuj\u0105 niemo\u017cliwego i zamieniaj\u0105 dworek w miejsce gotowe na przyj\u0119cie zb\u0142\u0105kanych dusz, kt\u00f3rych nogi zaprowadz\u0105 do wn\u0119trza Zacisza. Jedynym zagro\u017ceniem, jakie mo\u017ce je tam spotka\u0107, to konfrontacja z samozwa\u0144czym dozorc\u0105, g\u0105siorem Maurycym.<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>To miejsce dla tych, kt\u00f3re wci\u0105\u017c wierz\u0105, \u017ce mo\u017cna si\u0119 odrodzi\u0107. Jak wierzby po zimie.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>&#8222;W cieniu starych wierzb&#8221; powsta\u0142o nie tylko miejsce dla kobiet, ale tak\u017ce opowie\u015b\u0107 o ich sile i determinacji. To historia tchn\u0105ca nadziej\u0105 na lepsze jutro, kt\u00f3ra przypatruje si\u0119 \u017cyciu tych, kt\u00f3re utraci\u0142y zdolno\u015b\u0107 decydowania o sobie lub po\u015bwi\u0119ci\u0142y si\u0119 w imi\u0119 czyjego\u015b dobra. To nie cukierkowa historyjka, w kt\u00f3rej ka\u017cdemu udaje si\u0119 wyj\u015b\u0107 z opresji, ale opowie\u015b\u0107 o ludzkich wzlotach i upadkach. I nie m\u00f3wi\u0119 tutaj tylko o kobietach, bo poznamy tak\u017ce paru pan\u00f3w, kt\u00f3rym te\u017c przyda\u0142by si\u0119 pobyt w Zaciszu. Kto wie, mo\u017ce w kolejnym tomie jaki\u015b tam zawita? &#8222;Wierzba si\u0119 ugina, ale nigdy nie \u0142amie&#8221; &#8211; niech to b\u0119dzie przes\u0142aniem p\u0142yn\u0105cym z tej jak\u017ce klimatycznej ksi\u0105\u017cki dla wszystkich, kt\u00f3rzy w\u0105tpi\u0105 w swoje mo\u017cliwo\u015bci i pragn\u0105 znale\u017a\u0107 now\u0105 drog\u0119 \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n<p>Gor\u0105co polecam.<\/p>\n\n\n\n<p>Zacisze w Wierzb\u00f3wce to:<\/p>\n\n\n\n<ol><li>W cieniu starych wierzb<\/li><li>Tam gdzie kwitn\u0105 stokrotki (w przygotowaniu)<\/li><\/ol>\n\n\n\n<p>*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki <em>W cieniu starch wierzb<\/em>, Aleksandra Rak, Wydawnictwo Dobre Strony, 2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A ty? Ty siebie nie potrzebujesz? Nowa droga \u017cycia &#8211; brzmi dumnie, optymistycznie i zwykle kojarzy si\u0119 z zawieraniem zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego. Zak\u0142ada si\u0119, \u017ce dla dwojga os\u00f3b sk\u0142adaj\u0105cych sobie przysi\u0119g\u0119, b\u0119dzie to pocz\u0105tek nowego, wsp\u00f3lnego i pi\u0119knego \u017cycia. Lecz zdarza si\u0119 i tak, \u017ce owa nowa droga zaczyna si\u0119 zupe\u0142nie w innym miejscu, w kt\u00f3rym [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1194,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2,10],"tags":[240,190,241,197,242],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1188"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1188"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1188\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1196,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1188\/revisions\/1196"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1194"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1188"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1188"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1188"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}