{"id":1215,"date":"2026-03-19T15:14:47","date_gmt":"2026-03-19T15:14:47","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1215"},"modified":"2026-03-19T15:14:47","modified_gmt":"2026-03-19T15:14:47","slug":"malgorzata-mikos-warminski-ogrod-wspomnien","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2026\/03\/19\/malgorzata-mikos-warminski-ogrod-wspomnien\/","title":{"rendered":"MA\u0141GORZATA MIKOS „WARMI\u0143SKI OGR\u00d3D WSPOMNIE\u0143”"},"content":{"rendered":"\n

Czasem my\u015bl\u0119, \u017ce pewne sprawy musz\u0105 powr\u00f3ci\u0107, \u017ceby cz\u0142owiek zrozumia\u0142, gdzie tak naprawd\u0119 jest jego miejsce.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Kiedy w czyjej\u015b g\u0142owie pojawia si\u0119 my\u015bl uciekaj<\/em>, wtedy wiadomo, \u017ce w jego\/jej \u017cyciu dzieje si\u0119 co\u015b niedobrego. Powodem mo\u017ce by\u0107 poczucie zagro\u017cenia, obawa przed konfrontacj\u0105 z rzeczywisto\u015bci\u0105 i w\u0142asnym ja<\/em>, a tak\u017ce obawa, \u017ce inni nie zaakceptuj\u0105 naszych wybor\u00f3w i b\u0119d\u0105 pr\u00f3bowali nas od nich odwie\u015b\u0107. W ka\u017cdym przypadku cz\u0142owiek bierze nogi za pas, nie ogl\u0105da si\u0119 za siebie i zaczyna nieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 w\u0119dr\u00f3wk\u0119. Biegnie, a wraz z ka\u017cdym krokiem oddala si\u0119 od tego, co by\u0142o . Tylko jak d\u0142ugo mo\u017cna biec? Ka\u017cdy potrzebuje odpoczynku i czasu na regeneracj\u0119. Ten jednak m\u00f3g\u0142by przywo\u0142a\u0107 niechciane wspomnienia, wiec uciekamy dalej. A\u017c w ko\u0144cu jeste\u015bmy tak zasapani, \u017ce tracimy sens dalszej ucieczki. Jeden krok wi\u0119cej, a wpadliby\u015bmy w przepa\u015b\u0107 w\u0142asnych zgubnych my\u015bli. To wtedy przychodzi nam obejrze\u0107 si\u0119 za siebie, a to, co widzimy nie napawa optymizmem. Czy mo\u017cliwy jest powr\u00f3t? Czy konfrontacja z przesz\u0142o\u015bci\u0105 pozwoli nam znale\u017a\u0107 prawdziwy cel w \u017cyciu? No i czy warto?<\/p>\n\n\n\n

Lena przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 swojego m\u0142odego \u017cycia tak w\u0142a\u015bnie sp\u0119dza\u0142a ka\u017cdy dzie\u0144 – byle szybciej, byle wi\u0119cej, byle intensywniej. Czy tego chcia\u0142a? Wydawa\u0142o jej si\u0119, \u017ce tak, a kiedy zorientowa\u0142a si\u0119, \u017ce jednak wi\u0119cej w tym smutku ni\u017c zadowolenia, wtedy by\u0142o ju\u017c za p\u00f3\u017ano. Za p\u00f3\u017ano na dobre relacje, za p\u00f3\u017ano na po\u017cegnania, za p\u00f3\u017ano na konfrontacj\u0119 i przeprosiny. A jednak \u017cycie wymusi\u0142o na niej powr\u00f3t w rodzinne strony, a wspomnienia, kt\u00f3re zacz\u0119\u0142y j\u0105 nawiedza\u0107, zacz\u0119\u0142y zmienia\u0107 rzeczywisto\u015b\u0107. Bo chocia\u017c czas na pewne czyny i s\u0142owa ju\u017c min\u0105\u0142, to wci\u0105\u017c pozosta\u0142o miejsce, kt\u00f3re si\u0119 nie zmienia. Warmi\u0144ski dom, w kt\u00f3rym si\u0119 wychowa\u0142a i gdzie wci\u0105\u017c unosi\u0142 si\u0119 duch minionych czas\u00f3w i ludzi, kt\u00f3rzy w nim mieszkali, powita\u0142 j\u0105 niczym stra\u017cnik dobrych chwil. I cho\u0107 pocz\u0105tkowo chcia\u0142a znowu zatrzasn\u0105\u0107 drzwi i uciec, to jednak tym razem pozwoli\u0142a sobie na \u017cal, skruch\u0119 i szczere zmierzenie si\u0119 z b\u0142\u0119dami, jakie pope\u0142ni\u0142a. Bo miejsca potrafi\u0105 dawa\u0107 ukojenie i przypomnie\u0107, \u017ce czasem nie warto szuka\u0107 niczego wi\u0119cej, bo wszystko co wa\u017cne (i wszyscy, kt\u00f3rzy nas kochaj\u0105) znajduj\u0105 si\u0119 na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki.<\/p>\n\n\n\n

[P]rawdziwy spadek, kt\u00f3ry po nich odziedziczy\u0142a, nie mia\u0142 nic wsp\u00f3lnego z domem, ziemi\u0105 ani przedmiotami. By\u0142 nim dar wspomnie\u0144, przebaczenia i drugiej szansy.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

„Warmi\u0144ski ogr\u00f3d wspomnie\u0144” to opowie\u015b\u0107, kt\u00f3ra p\u0142ynie w tempie naszych my\u015bli. Raz przyspiesza, raz zwalnia, aby zatrzyma\u0107 si\u0119 tam, gdzie dzieje si\u0119 co\u015b wa\u017cnego. Tak jak Lena, kt\u00f3ra w ko\u0144cu zauwa\u017ca, \u017ce tylko konfrontacja z w\u0142asnymi l\u0119kami i wspomnieniami pomo\u017ce zrozumie\u0107 jej w\u0142asne czyny. Dzisiaj ju\u017c wie, \u017ce post\u0105pi\u0142aby inaczej. Lecz czy to oznacza, \u017ce ju\u017c na zawsze powinna si\u0119 obwinia\u0107? Kiedy odkrywa istotne fakty z \u017cycia swojej babki i matki, wtedy rozumie, \u017ce nie tylko ona pope\u0142nia\u0142a b\u0142\u0119dy. Nawet najlepsi i najukocha\u0144si ludzie czasem dokonuj\u0105 z\u0142ych wybor\u00f3w. A ka\u017cdy z nich wp\u0142ywa na ich dalsze \u017cycie, a tak\u017ce tych, kt\u00f3rych po sobie pozostawi\u0105. Kiedy nie wiemy, pytajmy. Kiedy co\u015b nas uwiera, szukajmy przyczyn. Kiedy droga wydaje si\u0119 zbyt d\u0142uga, pozw\u00f3lmy sobie na odpoczynek. A przede wszystkim szukajmy wok\u00f3\u0142 siebie ludzi, kt\u00f3rzy zawsze podadz\u0105 pomocn\u0105 d\u0142o\u0144. No i piel\u0119gnujmy wspomnienia – to one potrafi\u0105 przenosi\u0107 nas do krainy szcz\u0119\u015bliwo\u015bci, je\u015bli tylko na to pozwolimy.<\/p>\n\n\n\n

Polecam. W tej ksi\u0105\u017cce Warmia zaprasza i daje ukojenie absolutnie wszystkim zmys\u0142om.<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Warmi\u0144ski ogr\u00f3d wspomnie\u0144<\/em>, Ma\u0142gorzata Mikos, Wydawnictwo Dobre Strony, 2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czasem my\u015bl\u0119, \u017ce pewne sprawy musz\u0105 powr\u00f3ci\u0107, \u017ceby cz\u0142owiek zrozumia\u0142, gdzie tak naprawd\u0119 jest jego miejsce. Kiedy w czyjej\u015b g\u0142owie pojawia si\u0119 my\u015bl uciekaj, wtedy wiadomo, \u017ce w jego\/jej \u017cyciu dzieje si\u0119 co\u015b niedobrego. Powodem mo\u017ce by\u0107 poczucie zagro\u017cenia, obawa przed konfrontacj\u0105 z rzeczywisto\u015bci\u0105 i w\u0142asnym ja, a tak\u017ce obawa, \u017ce inni nie zaakceptuj\u0105 naszych […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1190,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[190,148,251,197],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1215"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1215"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1215\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1217,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1215\/revisions\/1217"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1190"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1215"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1215"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1215"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}