{"id":1218,"date":"2026-03-24T14:46:19","date_gmt":"2026-03-24T14:46:19","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1218"},"modified":"2026-03-24T14:46:19","modified_gmt":"2026-03-24T14:46:19","slug":"natalia-przezdzik-pogranicze-bosorka-tom-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2026\/03\/24\/natalia-przezdzik-pogranicze-bosorka-tom-1\/","title":{"rendered":"NATALIA PRZE\u0179DZIK „POGRANICZE. BOSORKA.TOM 1”"},"content":{"rendered":"\n

Poranieni ludzie mog\u0105 zostawia\u0107 po sobie ca\u0142e pok\u0142ady \u017calu, kumuluj\u0105ce si\u0119 w miejscach, gdzie mieszkali lub doznali krzywdy.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Miasto czy wie\u015b? Gdzie lepiej mieszka\u0107 lub gdzie zapu\u015bci\u0107 swoje korzenie? W tym pierwszym jeste\u015bmy bardziej anonimowi, a mimo to otoczeni wci\u0105\u017c przez t\u0142umy niekoniecznie bliskich nam ludzi. W tym drugim za\u015b znamy niemal\u017ce wszystkich, ale czy to znaczy, \u017ce wiemy o sobie wszystko? Czy to miasto czy wie\u015b, wsz\u0119dzie mieszkaj\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy poranieni przez los pr\u00f3buj\u0105 uwierzy\u0107, \u017ce „z \u017cycia ci\u0119\u017cko si\u0119 wyleczy\u0107” i mo\u017ce ono kiedy\u015b znowu nabra\u0107 sensu. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, \u017ce wielce istotne jest, kto rzeczywi\u015bcie mieszka tu\u017c za rogiem i czy pozwoli nam na bycie po prostu sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n

By\u0142am g\u0142\u0119boko przekonana, \u017ce gdybym pr\u00f3bowa\u0142a dopasowa\u0107 si\u0119 do oczekiwa\u0144 wszystkich, sta\u0142abym si\u0119… nijaka.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

W Tymianowej, ma\u0142ej wiosce gdzie\u015b w Beskidzie Niskim, w kt\u00f3rym wci\u0105\u017c \u017cywe s\u0105 stare przes\u0105dy i legendy, a historia mieszkaj\u0105cych tam kiedy\u015b \u0141emk\u00f3w miesza si\u0119 z obecnymi w\u0142a\u015bcicielami ziem, swoj\u0105 Woln\u0105 Chat\u0119 Bukowin\u0119 prowadzi Marta. Cho\u0107 nie jest rodowit\u0105 mieszkank\u0105 tych teren\u00f3w, to jednak odnajduje tutaj swoje miejsce na ziemi. Bo ta wioska ma swoj\u0105 dusz\u0119 i jest r\u00f3wnie poraniona jak ona. A wiadomo, \u017ce do\u015bwiadczenia zbli\u017caj\u0105 ludzi – jak wida\u0107 dotyczy to tak\u017ce miejsc… Samotna, ale nie sama; poraniona, ale szukaj\u0105ca remedium na b\u00f3l; obca, a mimo to dopasowana idealnie do otaczaj\u0105cej j\u0105 rzeczywisto\u015bci. W Tymianowej odnajduje tych, kt\u00f3rym jest r\u00f3wnie trudno jak jej zapomnie\u0107 o przesz\u0142o\u015bci, dostosowa\u0107 si\u0119 do okoliczno\u015bci, a jednocze\u015bnie nie zgubi\u0107 swojej to\u017csamo\u015bci. Bo to w\u0142a\u015bnie ona tak wa\u017cna jest pod wieloma wzgl\u0119dami w\u0142a\u015bnie w tym miejscu, gdzie historia odr\u0119bno\u015bci kulturowej, etnicznej czy religijnej niejednokrotnie spotyka\u0142a si\u0119 z niezrozumieniem. A tam, gdzie wci\u0105\u017c \u017cyj\u0105 potomkowie tych, kt\u00f3rych wygnano, naj\u0142atwiej Marcie odnale\u017a\u0107 bratnie dusze. Dop\u00f3ki kto\u015b znowu nie zacznie tworzy\u0107 podzia\u0142\u00f3w…<\/p>\n\n\n\n

Z jakiego\u015b powodu ten dawny \u015bwiat, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy\u0142, wydawa\u0142 si\u0119 mi si\u0119 o wiele bardziej sp\u00f3jny ni\u017c ten dzisiejszy, pr\u00f3buj\u0105cy dzieli\u0107, odrzuca\u0107 – w zale\u017cno\u015bci od pogl\u0105d\u00f3w – ca\u0142e spo\u0142eczno\u015bci i wykre\u015bla\u0107 ich historie.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Bo kogo\u015b takiego jak Tekla nie powinno si\u0119 ignorowa\u0107, a miejsce drogie jej sercu piel\u0119gnowa\u0107 lub przynajmniej szanowa\u0107. Uznawana za bosork\u0119<\/em>, kt\u00f3rej wed\u0142ug niekt\u00f3rych bli\u017cej by\u0142o do wied\u017amy budz\u0105cej strach, nale\u017ca\u0142o zatem zatrze\u0107 \u015blady jej bytno\u015bci, a teren wykorzysta\u0107 w i\u015bcie wsp\u00f3\u0142czesny spos\u00f3b. Bo po co komu stara chata? Kto dzi\u015b wierzy w bajki o czarownicy? Trzeba i\u015b\u0107 przecie\u017c z duchem czasu, a nie w nie wierzy\u0107. Ale czy na pewno? Bo jak si\u0119 wkr\u00f3tce okaza\u0142o, niekt\u00f3re duchy \u017cywo trzymaj\u0105 si\u0119 swoich miejsc i za nic maj\u0105 marzenia innych o zmianach. Bo Tymianowa jest jak \u017cywa istota – czuje, walczy o swoje i broni tych, kt\u00f3rzy powinni pozosta\u0107 w pami\u0119ci. Po to, aby przypomina\u0107, \u017ce inno\u015b\u0107 nie zawsze jest z\u0142a, a walcz\u0105 z ni\u0105 tylko ci, kt\u00f3rzy si\u0119 jej boj\u0105. Mo\u017ce zdarzy\u0107 si\u0119 i tak, \u017ce czyja\u015b odr\u0119bno\u015b\u0107 stanie si\u0119 si\u0142\u0105 i przewodnikiem dla innych, kt\u00f3rzy tak\u017ce czuj\u0105 si\u0119 wykluczeni. A tych w Tymianowej nie brakuje.<\/p>\n\n\n\n

Bosorki istniej\u0105 naprawd\u0119. Ale zupe\u0142nie inaczej, ni\u017c wyobra\u017caj\u0105 to sobie ludzie (…) A zamiast psu\u0107 mleko – psuj\u0105 krew w \u017cy\u0142ach i odbieraj\u0105 si\u0142y do \u017cycia. I nie da si\u0119 przy nich oddycha\u0107.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Marta, zapraszaj\u0105c do siebie letnik\u00f3w, ma okazje przekona\u0107 si\u0119, \u017ce takich bosorek <\/em>jest obecnie na \u015bwiecie bardzo wiele. Nadal udaje im si\u0119 unika\u0107 odpowiedzialno\u015bci za swoje niecne czyny, ci\u0105gle krzywdz\u0105c innych swoimi czarami. A tak, same przyczyniaj\u0105 si\u0119 do cierpienia innych, pog\u0142\u0119biaj\u0105 wykluczenie spo\u0142eczne, emocjonaln\u0105 pustk\u0119 i niszcz\u0105 tych, kt\u00f3rych powinni kocha\u0107 bezwarunkowo. Dlatego tak wa\u017cne jest miejsce, kt\u00f3re przygarnie pokrzywdzonych, ukoi ich serca i przekona, \u017ce znalezienie koniczyny z czterema listkami nie jest potrzebne do szcz\u0119\u015bcia – „czasem jak s\u0105 dwa, to ju\u017c jest bardzo dobrze”.<\/p>\n\n\n\n

„Bosorka” to opowie\u015b\u0107 o \u015bwiecie, w kt\u00f3rym przesz\u0142o\u015b\u0107 miesza si\u0119 z tera\u017aniejszo\u015bci\u0105 po to, \u017ceby zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 czytelnika na to, z czym boryka si\u0119 cz\u0142owiek bez wzgl\u0119du na czas, miejsce czy moment dziejowy. To pi\u0119kna metafora ludzko\u015bci, kt\u00f3ra ci\u0105gle pope\u0142nia podobne b\u0142\u0119dy. Zmieniaj\u0105 si\u0119 okoliczno\u015bci, u\u017cywane \u015brodki i narz\u0119dzia, ale to co najwa\u017cniejsze pozostaje niezmienne. Nadal musimy uczy\u0107 si\u0119 tolerancji, akceptacji „inno\u015bci”, likwidowania podzia\u0142\u00f3w mi\u0119dzyludzkich i granic, kt\u00f3re powoduj\u0105 niezgod\u0119 i strach. Czy to za czas\u00f3w \u0142emkowskich, czy w beskidzkiej Tymianowej, czy w ka\u017cdym innym zak\u0105tku \u015bwiata, ludzie poszukuj\u0105 miejsc, w kt\u00f3rych s\u0105siad oka\u017ce si\u0119 przyjacielem bez wzgl\u0119du na pochodzenie, pogl\u0105dy czy wyznanie.<\/p>\n\n\n\n

Nie mo\u017cna pomin\u0105\u0107 tak\u017ce faktu, \u017ce „Bosorka” to ca\u0142a gama osobowo\u015bci, kt\u00f3re bawi\u0105, wzruszaj\u0105 i ucz\u0105. To po\u0142\u0105czenie powie\u015bci pe\u0142nej obyczaj\u00f3w, w\u0105tk\u00f3w psychologicznych, jak i kryminalnych. Co b\u0119dzie dalej? Czy Tymianowa pozostanie oaz\u0105 spokoju czy rozp\u0119ta si\u0119 tornado, jakiego wioska dot\u0105d nie widzia\u0142a? <\/p>\n\n\n\n

Polecam – koniecznie wejd\u017a na Pogranicze mi\u0119dzy \u015bwiatami.<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Pogranicze. Bosorka. Tom 1<\/em>, Natalia Prze\u017adzik, Wydawnictwo Dobre Strony, 2026<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Poranieni ludzie mog\u0105 zostawia\u0107 po sobie ca\u0142e pok\u0142ady \u017calu, kumuluj\u0105ce si\u0119 w miejscach, gdzie mieszkali lub doznali krzywdy. Miasto czy wie\u015b? Gdzie lepiej mieszka\u0107 lub gdzie zapu\u015bci\u0107 swoje korzenie? W tym pierwszym jeste\u015bmy bardziej anonimowi, a mimo to otoczeni wci\u0105\u017c przez t\u0142umy niekoniecznie bliskich nam ludzi. W tym drugim za\u015b znamy niemal\u017ce wszystkich, ale czy […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1221,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6,2,13],"tags":[252,190,192,253,197],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1218"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1218"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1218\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1220,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1218\/revisions\/1220"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1221"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1218"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1218"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1218"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}