{"id":1279,"date":"2026-04-30T16:15:22","date_gmt":"2026-04-30T16:15:22","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1279"},"modified":"2026-04-30T16:19:27","modified_gmt":"2026-04-30T16:19:27","slug":"malgorzata-garkowska-muzyka-gorskiego-potoku-saga-bieszczadzka-tom3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2026\/04\/30\/malgorzata-garkowska-muzyka-gorskiego-potoku-saga-bieszczadzka-tom3\/","title":{"rendered":"MA\u0141GORZATA GARKOWSKA „MUZYKA G\u00d3RSKIEGO POTOKU” SAGA BIESZCZADZKA. TOM 3"},"content":{"rendered":"\n

Nie, nie t\u0142umacz mi. Nie zrozumiesz. To nie tobie zabrak\u0142o po\u0142owy serca.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

O czym szumi g\u00f3rski potok, kt\u00f3ry p\u0142ynie sobie wci\u0105\u017c dalej i dalej po\u015br\u00f3d bieszczadzkich las\u00f3w, po\u0142onin i g\u00f3r? Czy jego pie\u015b\u0144 niesie tony pe\u0142ne rado\u015bci i szcz\u0119\u015bcia czy jednak s\u0142ycha\u0107 w nich smutek i \u017cal? Tak jak w \u017cyciu zdarzaj\u0105 si\u0119 dobre i z\u0142e dni, tak i potok nie mo\u017ce ci\u0105gle snu\u0107 weso\u0142ych opowie\u015bci. Skoro jednak wci\u0105\u017c p\u0142ynie, to i \u017cycie w ko\u0144cu znajdzie sw\u00f3j bieg. Chcia\u0142oby si\u0119 go zatrzyma\u0107, kiedy chwila jest pi\u0119kna, a pospieszy\u0107, kiedy chwila jest z\u0142a – wszystko wi\u0119c kr\u0119ci wok\u00f3\u0142 czasu, kt\u00f3ry niby odmierza r\u00f3wne minuty i godziny, a jednak wydaje si\u0119, \u017ce niekt\u00f3re trwaj\u0105 o wiele d\u0142u\u017cej ni\u017c inne. Jak przetrwa\u0107 te z\u0142e, kt\u00f3re zdaj\u0105 si\u0119 ci\u0105gn\u0105\u0107 bez ko\u0144ca i nie wida\u0107 pocz\u0105tku tych dobrych?<\/p>\n\n\n\n

W rodzinie Bukowskich i Poradowskich \u017cycie zdaje si\u0119 przyspiesza\u0107 z dnia na dzie\u0144. Ci pierwsi musz\u0105 pod\u0105\u017ca\u0107 za dzie\u0107mi, kt\u00f3re dostarczaj\u0105 coraz to nowych emocji, ci drudzy za\u015b wci\u0105\u017c borykaj\u0105 si\u0119 z ca\u0142\u0105 gam\u0105 tajemnic, niedopowiedze\u0144 i skrytych uczu\u0107. Wydaje si\u0119, \u017ce dla wszystkich los przygotowa\u0142 niespodzianki, kiedy raz po raz daje, a potem okrutnie zabiera. Historia tym razem zaczyna skupia\u0107 si\u0119 na m\u0142odym pokoleniu Bukowskich, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych zar\u00f3wno najstarszy Wiktor, m\u0142odszy brat Tadeusz, czy dorastaj\u0105ca Antosia musz\u0105 zmierzy\u0107 si\u0119 z \u017ca\u0142ob\u0105. I nie chodzi tutaj tylko o realn\u0105 \u015bmier\u0107 (kt\u00f3rej te\u017c nie brakuje), ale o utrat\u0119 marze\u0144, z\u0142udze\u0144 i zaufania do drugiego cz\u0142owieka. Los do\u015bwiadcza ich w tak m\u0142odym wieku, kiedy powinni my\u015ble\u0107 przede wszystkim o obecnym i kolejnym dniu, a oni zostaj\u0105 zmuszeni do rozmy\u015blania o przesz\u0142o\u015bci, kt\u00f3rej nie da si\u0119 zmieni\u0107. Trwaj\u0105 tak w chwili zawieszenia, kt\u00f3ra pe\u0142na jest \u017calu, z\u0142o\u015bci, nienawi\u015bci i rozgoryczenia. G\u00f3rski potok p\u0142ynie dalej, a oni tkwi\u0105 obiema nogami w jego nurcie i kostniej\u0105 od zimna w\u0142asnych szarych my\u015bli. Kiedy bowiem nawet doro\u015bli cz\u0142onkowie rodziny borykaj\u0105 si\u0119 z w\u0142asn\u0105 strat\u0105 i b\u00f3lem, wtedy \u0142atwo przeoczy\u0107, \u017ce tu\u017c obok kto\u015b bardzo potrzebuje pomocy.<\/p>\n\n\n\n

A co u Poradowskich? Bogdan anga\u017cuje si\u0119 w tajne akcje, kt\u00f3re nara\u017caj\u0105 nie tylko jego \u017cycie, ale tak\u017ce jego rodziny. Wci\u0105\u017c \u017cyje z\u0142udzeniami, \u017ce ukochana kobieta jest w stanie wybaczy\u0107 mu wszystko, a kiedy na horyzoncie pojawia si\u0119 konkurent, nie potrafi „na trze\u017awo” oceni\u0107 sytuacji. Zdaje si\u0119 by\u0107 zanurzony po czubek g\u0142owy w potoku w\u0142asnych nieuporz\u0105dkowanych my\u015bli. A Anna nie wie, czy wci\u0105\u017c warto czeka\u0107, a\u017c jej m\u0105\u017c w ko\u0144cu nauczy si\u0119 p\u0142ywa\u0107… Tak samo jak u ich bieszczadzkich przyjaci\u00f3\u0142, nikt nie zauwa\u017ca, \u017ce ma\u0142e uszy s\u0142ysz\u0105 wi\u0119cej ni\u017c doros\u0142ym mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107…<\/p>\n\n\n\n

„Muzyka g\u00f3rskiego potoku” to opowie\u015b\u0107 o stracie i pr\u00f3bie pogodzenia si\u0119 z ni\u0105. To pr\u00f3ba pokazania, jak wa\u017cny jest czas i pozwolenie sobie na \u017ca\u0142ob\u0119, bez kt\u00f3rej trudno p\u00f3j\u015b\u0107 dalej, bez kt\u00f3rej nasz potok b\u0119dzie p\u0142yn\u0105\u0142 bez nas. To bardzo trudne chwile zar\u00f3wno dla doros\u0142ych, jak i dla dzieci, kt\u00f3rym jest o tyle trudniej, i\u017c brak im do\u015bwiadczenia. Dla nich wraz ze \u015bmierci\u0105 ko\u0144czy si\u0119 \u015bwiat, kt\u00f3ry znali, a nowy wydaje si\u0119 niemo\u017cliwy do stworzenia. Wszyscy b\u0119d\u0105 musieli co\u015b wkr\u00f3tce odbudowa\u0107, tylko czy im si\u0119 uda? Ile przeszk\u00f3d czeka na nich w \u015bwiecie, kt\u00f3ry si\u0119 szybko zmienia, a znani dot\u0105d s\u0105siedzi zaczynaj\u0105 inaczej na nich spogl\u0105da\u0107? G\u00f3rski potok zdaje si\u0119 gra\u0107 sm\u0119tne melodie, a tak chcia\u0142oby si\u0119 us\u0142ysze\u0107 w nim jak\u0105\u015b weselsz\u0105 nut\u0119. Ja r\u00f3wnie\u017c czekam na moment, w kt\u00f3rym muzyka bieszczadzkiego i krakowskiego potoku poderwie mnie do ta\u0144ca pe\u0142nego radosnych d\u017awi\u0119k\u00f3w. Ile jeszcze zakr\u0119t\u00f3w przyjdzie nam przep\u0142yn\u0105\u0107, aby obie rodziny poczu\u0142y, \u017ce ich \u017cycie biegnie bezpiecznym nurtem?<\/p>\n\n\n\n

Polecam – g\u00f3rskie potoki cho\u0107 zimne, to jednak swym szumem potrafi\u0105 ogrza\u0107 niejedn\u0105 dusz\u0119. <\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Muzyka g\u00f3rskiego potoku. Saga bieszczadzka. Tom 3<\/em>, Ma\u0142gorzata Garkowska, Wydawnictwo Dobre Strony, 2026 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nie, nie t\u0142umacz mi. Nie zrozumiesz. To nie tobie zabrak\u0142o po\u0142owy serca. O czym szumi g\u00f3rski potok, kt\u00f3ry p\u0142ynie sobie wci\u0105\u017c dalej i dalej po\u015br\u00f3d bieszczadzkich las\u00f3w, po\u0142onin i g\u00f3r? Czy jego pie\u015b\u0144 niesie tony pe\u0142ne rado\u015bci i szcz\u0119\u015bcia czy jednak s\u0142ycha\u0107 w nich smutek i \u017cal? Tak jak w \u017cyciu zdarzaj\u0105 si\u0119 dobre i […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1281,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13,10,14],"tags":[190,198,273,200,197],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1279"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1279"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1279\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1284,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1279\/revisions\/1284"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1281"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1279"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1279"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1279"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}