{"id":1365,"date":"2026-06-19T10:58:49","date_gmt":"2026-06-19T10:58:49","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1365"},"modified":"2026-06-19T10:58:49","modified_gmt":"2026-06-19T10:58:49","slug":"weronika-ilska-emigrantka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2026\/06\/19\/weronika-ilska-emigrantka\/","title":{"rendered":"WERONIKA ILSKA &#8222;EMIGRANTKA&#8221;"},"content":{"rendered":"\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Przysz\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a czym\u015b niedosi\u0119galnym nawet w marzeniach, bo kiedy nadal pami\u0119ta si\u0119 przesz\u0142o\u015b\u0107, nie \u017cyje si\u0119 nawet tera\u017aniejszo\u015bci\u0105.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Opuszczaj\u0105c sw\u00f3j ojczysty kraj, aby zamieszka\u0107 w innym na d\u0142u\u017cej lub mo\u017ce nawet na sta\u0142e, musimy liczy\u0107 si\u0119 z tym, \u017ce nasze \u017cycie b\u0119dzie nie tylko nowe, ale r\u00f3wnie\u017c inne. Jakiekolwiek powody nami kieruj\u0105 przy podejmowaniu decyzji o wyje\u017adzie, obcy \u015bwiat zaoferuje nam r\u00f3wnie wiele, jak wiele b\u0119dzie od nas wymaga\u0142. A najtrudniejsza jest zwykle t\u0119sknota&#8230; Kiedy przekraczanie granicy obcego pa\u0144stwa jest tak naprawd\u0119 ucieczk\u0105 od przesz\u0142o\u015bci, biegniemy przed siebie tak d\u0142ugo, a\u017c stracimy cel, do kt\u00f3rego pod\u0105\u017camy. Bo tak naprawd\u0119 jest on cz\u0119sto nieuchwytny, nieokre\u015blony i spowolniony przez to, co trzyma nas i ci\u0105gnie w ty\u0142. Czy emigracja zatem nie jest ucieczk\u0105 przed samym sob\u0105? <\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Czasem trzeba odej\u015b\u0107, aby nie pozwoli\u0107, by co\u015b z\u0142ama\u0142o ci\u0119 do ko\u0144ca.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Dla Hiszpan\u00f3w Lina, dla Polak\u00f3w Kalina, bohaterka tej opowie\u015bci \u017cyje jakby w dw\u00f3ch \u015bwiatach. Obecnie, czyli w p\u00f3\u017anych latach dwudziestych poprzedniego wieku, jest zamkni\u0119t\u0105 w sobie artystk\u0105, kt\u00f3ra na p\u0142\u00f3tno przelewa swoje emocje, do\u015bwiadczenia i traumy. Tych ostatnich ci\u0105gle nie mo\u017ce zapomnie\u0107, a wi\u0119c i \u017cycia, kt\u00f3re zostawi\u0142a w Polsce. Bardzo trudno zdecydowa\u0107, kt\u00f3ra z nich jest bardziej samotna, zagubiona i pozostawiona samej sobie. Kiedy powoli odkrywamy fakty z jej dawnego \u017cycia, zaczynamy Lin\u0119 poznawa\u0107 jakby na nowo, wczuwamy si\u0119 w emocje, jakie targa\u0142y Kalin\u0105 i ciekawi jeste\u015bmy jej ostatecznej decyzji co do \u015bwiata, do kt\u00f3rego chce nale\u017ce\u0107. Jako emigrantka t\u0119skni, wspomina, ale tak\u017ce boi si\u0119 tego, co mo\u017ce straci\u0107 pozostaj\u0105c na zawsze w Hiszpanii.  Szczeg\u00f3lnie, kiedy jej serce zaczyna bi\u0107 dla kogo\u015b, kto r\u00f3wnie mocno pragnie blisko\u015bci i oderwania od przesz\u0142o\u015bci, a jednocze\u015bnie obawia si\u0119 konsekwencji swoich czyn\u00f3w. Podzieleni nie tylko narodowo\u015bci\u0105, klas\u0105 spo\u0142eczn\u0105, ale te\u017c zobowi\u0105zaniami i prze\u017cyciami, po\u0142\u0105czeni s\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105, uczuciem i prawd\u0105, kt\u00f3rej ka\u017cdy z nich poszukuje. Lina, Kalina i Michai\u0142 to jak tera\u017aniejszo\u015b\u0107, przesz\u0142o\u015b\u0107 i rysuj\u0105ca si\u0119 na horyzoncie przysz\u0142o\u015b\u0107&#8230;<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Prawda nie potrzebowa\u0142a s\u0142\u00f3w, by zosta\u0107 us\u0142yszana.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>&#8222;Emigrantka&#8221; to opowie\u015b\u0107 o kobiecie, kt\u00f3ra reprezentuje tak wiele jej podobnych historii, kt\u00f3re pokazuj\u0105, jak niewiele r\u00f3l wyznacza\u0142o kiedy\u015b dla kobiet spo\u0142ecze\u0144stwo, jak wiele musia\u0142y znosi\u0107 w skryto\u015bci w\u0142asnego serca i jak ograniczano im dost\u0119p do nowo\u015bci, mo\u017cliwo\u015bci czy pasji. To opowie\u015b\u0107 o traumie, jaka potrafi towarzyszy\u0107 doros\u0142ej kobiecie i pr\u00f3bie jej zrozumienia. To tak\u017ce historia o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra &#8222;nie polega na chronieniu przed wszystkim, ale na byciu obok. Zawsze&#8221;. Ksi\u0105\u017cka Weroniki Ilskiej jest niczym subtelny dotyk r\u0119ki, kt\u00f3ry swoj\u0105 intymno\u015bci\u0105 zaprasza czytelnika w najg\u0142\u0119bsze zakamarki duszy bohater\u00f3w. Nie ma w niej po\u015bpiechu, nie ma w niej nag\u0142ych zwrot\u00f3w akcji, a mimo to prze\u017cywa si\u0119 niemal\u017ce ka\u017cde zdanie, ka\u017cdy r\u0105bek tajemnicy. Po to, aby na ko\u0144cu symbolicznie zdj\u0105\u0107 chust\u0119 z g\u0142owy i z nadziej\u0105 patrze\u0107 w przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Polecam &#8211; warto wyemigrowa\u0107 z bohaterami poza granice kraju, czasu i narzuconych ogranicze\u0144.<\/p>\n\n\n\n<p>*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki <em>Emigrantka<\/em>, Weronika Ilska, Wydawnictwo Filia, 2026 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przysz\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a czym\u015b niedosi\u0119galnym nawet w marzeniach, bo kiedy nadal pami\u0119ta si\u0119 przesz\u0142o\u015b\u0107, nie \u017cyje si\u0119 nawet tera\u017aniejszo\u015bci\u0105. Opuszczaj\u0105c sw\u00f3j ojczysty kraj, aby zamieszka\u0107 w innym na d\u0142u\u017cej lub mo\u017ce nawet na sta\u0142e, musimy liczy\u0107 si\u0119 z tym, \u017ce nasze \u017cycie b\u0119dzie nie tylko nowe, ale r\u00f3wnie\u017c inne. Jakiekolwiek powody nami kieruj\u0105 przy podejmowaniu decyzji [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1368,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13],"tags":[300,299,73,301],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1365"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1365"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1365\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1369,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1365\/revisions\/1369"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1368"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1365"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1365"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1365"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}