{"id":1370,"date":"2026-06-19T13:57:17","date_gmt":"2026-06-19T13:57:17","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1370"},"modified":"2026-06-19T14:02:14","modified_gmt":"2026-06-19T14:02:14","slug":"karolina-tomaszewska-na-siebie-skazani-oraz-sobie-pisani-amor-fati-tom-1i-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2026\/06\/19\/karolina-tomaszewska-na-siebie-skazani-oraz-sobie-pisani-amor-fati-tom-1i-2\/","title":{"rendered":"KAROLINA TOMASZEWSKA „NA SIEBIE SKAZANI” ORAZ „SOBIE PISANI” (AMOR FATI, TOM 1 i 2)"},"content":{"rendered":"\n

Za to, co nieznane, a jest nam pisane!<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Kiedy spogl\u0105damy wstecz na panuj\u0105ce kiedy\u015b obyczaje i wszechobecne konwenanse, bardziej jeste\u015bmy sk\u0142onni twierdzi\u0107, \u017ce \u017cycie uczuciowe mia\u0142o w sobie wi\u0119cej z „wyroku” ni\u017c szcz\u0119\u015bliwego zrz\u0105dzenia losu. Pary ma\u0142\u017ce\u0144skie cz\u0119sto by\u0142y „na siebie skazane”, a „sobie pisane” tylko na papierze, kt\u00f3ry wi\u0105za\u0142 bardziej maj\u0105tki ni\u017c serca. Jak dobrze, \u017ce czasy si\u0119 zmieni\u0142y, a jedynym, co narzuca nam jakie\u015b ograniczenia jest nasze w\u0142asne serce. Jest jednak co\u015b, co nie zmienia si\u0119 od wiek\u00f3w, a mianowicie pewien „chichot losu”, kt\u00f3ry potrafi pokrzy\u017cowa\u0107 nawet najbardziej przemy\u015blany plan i zaskoczy\u0107 swoim oryginalnym pomys\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

Animozje bywaj\u0105 nieoczywistym, ale zaskakuj\u0105co solidnym fundamentem przyja\u017ani. O ile los nie postanowi napisa\u0107 innego scenariusza – a on przecie\u017c s\u0142ynie z ironii…<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Grupa trzydziestolatk\u00f3w, kt\u00f3rych losy w pewien spos\u00f3b zosta\u0142y po\u0142\u0105czone w jeden, ponad wszystko ceni\u0105 sobie przyja\u017a\u0144, kt\u00f3ra wydaje si\u0119 silniejsza ni\u017c burze i zawieruchy nieomijaj\u0105ce ich \u017cycia. Ra\u017aniej jest przecie\u017c odbywa\u0107 ziemsk\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119, kiedy mo\u017cna na kogo\u015b liczy\u0107 w ka\u017cdej sytuacji. A jest w kim wybiera\u0107, bo tutaj ka\u017cdy jest inny, ka\u017cdy oryginalny i reprezentuj\u0105cy r\u00f3\u017cne podej\u015bcie do \u017cycia. A najciekawsze w tej grupie okazuj\u0105 si\u0119 perypetie Kaliny Podhoreckiej i Piotra Kazaneckiego, kt\u00f3rych los postanowi\u0142 sobie przedstawi\u0107. I chocia\u017c pierwsze wra\u017cenia pozostawiaj\u0105 wiele do \u017cyczenia, a ironia prowadzi pojedynek z sarkazmem, to jakim\u015b dziwnym trafem tych dwoje zaczyna wi\u0119cej \u0142\u0105czy\u0107 ni\u017c dzieli\u0107. A wsp\u00f3lne tajemnice stwarzaj\u0105 przecie\u017c mn\u00f3stwo powod\u00f3w do spotka\u0144… Czy pouk\u0142adane \u017cycie Kaliny, jej samowystarczalno\u015b\u0107 i z\u0142e do\u015bwiadczenia z m\u0119\u017cczyznami pozwol\u0105 jej dostrzec usilne starania przeznaczenia?<\/p>\n\n\n\n

Masz niebywa\u0142y talent do odgrywania scen jak z szekspirowskich tragedii.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Kalina i Piotr nie urodzili si\u0119 jednak wczoraj, aby nie nie\u015b\u0107 na swoich barkach ju\u017c kilku z\u0142ych i dobrych do\u015bwiadcze\u0144, nie boryka\u0107 si\u0119 z przeciwno\u015bciami losu oraz nie mie\u0107 swoich przyzwyczaje\u0144, kt\u00f3re czasem trudno komu\u015b innemu zaakceptowa\u0107. I to w\u0142a\u015bnie ich przesz\u0142o\u015b\u0107 oraz l\u0119ki, kt\u00f3rych si\u0119 nabawili powoduj\u0105, i\u017c niczym w znanym wierszu, ona cz\u0119sto jest obra\u017con\u0105 czapl\u0105, a on niczym \u017curaw unosi si\u0119 dum\u0105. Do tego dodajmy rodziny i bliskich, kt\u00f3rzy maj\u0105 albo swoje z\u0142ote rady, albo wyra\u017caj\u0105 dobitnie swoje zdanie i wizja wsp\u00f3lnego gniazda wci\u0105\u017c stoi pod znakiem zapytania. Czy Piotr, jako zawodowy architekt, zdecyduje si\u0119 je zaprojektowa\u0107, a Kalina zaakceptuje mo\u017cliwo\u015b\u0107 zbudowania czego\u015b z cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry tak bardzo przekracza jej wszelkie granice?<\/p>\n\n\n\n

W ci\u0105gu doby sporo mo\u017ce si\u0119 zmieni\u0107. <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Dylogia Karoliny Tomaszewskiej to opowie\u015b\u0107 o relacjach, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 w \u017cyciu cz\u0142owieka. Mowa tutaj o przyja\u017ani, mi\u0142o\u015bci, zazdro\u015bci, rodzicielstwie i zawodowej wsp\u00f3\u0142pracy. To w\u0142a\u015bnie te role najcz\u0119\u015bciej definiuj\u0105 to kim jeste\u015bmy, kim chcieliby\u015bmy by\u0107 lub w jakiej relacji jest nam niewygodnie. „Na siebie skazani” pozwala nam pozna\u0107 bohater\u00f3w, zajrze\u0107 do ich dom\u00f3w i pozostawi\u0107 nas z uczuciem zapowiedzi bardzo dynamicznego zwi\u0105zku dwojga ludzi. „Sobie pisani” za\u015b udowadnia, i\u017c nawet bardzo humorystyczne podej\u015bcie do tematu trzeba opatrzy\u0107 g\u0142\u0119bi\u0105 logicznego uzasadnienia zachowa\u0144 bohater\u00f3w. Jednym s\u0142owem – \u017cycie. Jest tutaj naturalnie, lekko, bez zad\u0119cia i filozofowania, a jak obrazowo i realnie. Nawet bohaterowie uwierzyli, \u017ce wszystko by\u0142o ich osobistym wyborem:-)<\/p>\n\n\n\n

Polecam – \u017curaw i czapla w ko\u0144cu dostali nowe zako\u0144czenie!<\/p>\n\n\n\n

Cykl Amor Fati to:<\/p>\n\n\n\n

  1. Na siebie skazani<\/li>
  2. Sobie pisani<\/li><\/ol>\n\n\n\n

    *Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cek Na siebie skazani<\/em> oraz Sobie pisani<\/em>, cykl Amor Fati<\/em>, Karolina Tomaszewska, Wydawnictwo Dobre Strony, 2026 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Za to, co nieznane, a jest nam pisane! Kiedy spogl\u0105damy wstecz na panuj\u0105ce kiedy\u015b obyczaje i wszechobecne konwenanse, bardziej jeste\u015bmy sk\u0142onni twierdzi\u0107, \u017ce \u017cycie uczuciowe mia\u0142o w sobie wi\u0119cej z „wyroku” ni\u017c szcz\u0119\u015bliwego zrz\u0105dzenia losu. Pary ma\u0142\u017ce\u0144skie cz\u0119sto by\u0142y „na siebie skazane”, a „sobie pisane” tylko na papierze, kt\u00f3ry wi\u0105za\u0142 bardziej maj\u0105tki ni\u017c serca. Jak […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1376,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[7,2],"tags":[305,190,302,303,304,197],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1370"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1370"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1370\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1375,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1370\/revisions\/1375"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1376"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1370"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1370"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1370"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}