{"id":1377,"date":"2026-06-25T13:55:01","date_gmt":"2026-06-25T13:55:01","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1377"},"modified":"2026-06-25T13:55:01","modified_gmt":"2026-06-25T13:55:01","slug":"ewelina-miskiewicz-w-raju-kwitna-jablonie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2026\/06\/25\/ewelina-miskiewicz-w-raju-kwitna-jablonie\/","title":{"rendered":"EWELINA MI\u015aKIEWICZ „W RAJU KWITN\u0104 JAB\u0141ONIE”"},"content":{"rendered":"\n

Czasem trzeba umrze\u0107, \u017ceby narodzi\u0142o si\u0119 co\u015b nowego. Trzeba odej\u015b\u0107, \u017ceby co\u015b mog\u0142o \u017cy\u0107.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Kiedy s\u0142yszymy s\u0142owo „raj”, przed naszymi oczami pojawia si\u0119 kraina, kt\u00f3ra po prostu nie ma wad. Kraina, w kt\u00f3rej chcieliby\u015bmy si\u0119 znale\u017a\u0107 ze wzgl\u0119du na to, i\u017c brak w niej smutk\u00f3w, cierpienia, zmartwie\u0144 i wszystkiego, co jest dla nas trudne. Ka\u017cdy „raj” ma bardzo osobisty wyd\u017awi\u0119k, bo ka\u017cdy wygl\u0105da chyba inaczej w zale\u017cno\u015bci od tego, do kogo nale\u017cy. Owa kraina szcz\u0119\u015bliwo\u015bci niestety zagro\u017cona jest wtargni\u0119ciem na jej teren tych, kt\u00f3rzy nie potrafi\u0105 stworzy\u0107 sobie w\u0142asnej i pr\u00f3buj\u0105 nam j\u0105 odebra\u0107. Od nas zale\u017cy, czy b\u0119dziemy w stanie wykrzesa\u0107 w sobie tyle si\u0142y, aby j\u0105 ochroni\u0107 i wr\u00f3ci\u0107 z nowym pok\u0142adem energii i nadziei na przysz\u0142o\u015b\u0107. Jak wiele razy jednak mo\u017cna walczy\u0107 o lepsze jutro? Jak bardzo zmienia si\u0119 nasze postrzeganie raju w trakcie ca\u0142ego \u017cycia i czy mo\u017cna go przekaza\u0107 komu\u015b w spadku? <\/p>\n\n\n\n

Ludzki los to ca\u0142y czas droga, raz us\u0142ana r\u00f3\u017cami, a innym razem pe\u0142na wyboistych kamieni.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Diagnoza lekarska, kt\u00f3ra jednoznacznie wskazuje, \u017ce dni Rozalii s\u0105 policzone, przenosi czytelnika niejako wstecz, do pocz\u0105tk\u00f3w jej \u017cycia w Machowie, kt\u00f3re w jej wspomnieniach na zawsze pozosta\u0142o rajem. Cho\u0107 poza szcz\u0119\u015bliwym dzieci\u0144stwem do\u015bwiadczy\u0142a w nim tak\u017ce pierwszych smutk\u00f3w, chwil grozy i starty, to jednak ca\u0142e swoje p\u00f3\u017aniejsze \u017cycie t\u0119skni\u0142a do machowskich jab\u0142oni, p\u00f3l i las\u00f3w, ludzi oraz zwierz\u0105t. Kiedy obserwujemy losy Rozalii i jej rodziny na przestrzeni kilkudziesi\u0119ciu lat, widzimy, jak wiele razy musia\u0142a odbudowywa\u0107 swoje poczucie bezpiecze\u0144stwa i pr\u00f3bowa\u0107 odtworzy\u0107 sw\u00f3j osobisty raj. Traci\u0142a osoby jej bliskie, miejsca, przedmioty, a wzmaga\u0142o si\u0119 w niej poczucie, \u017ce za ka\u017cdy moment szcz\u0119\u015bcia trzeba tak naprawd\u0119 za chwil\u0119 zap\u0142aci\u0107. Jednak trwa\u0142a, bo „za ka\u017cdym razem, gdy umiera\u0142a, potem rodzi\u0142a si\u0119 na nowo”. Jednak wszystko ma sw\u00f3j kres…<\/p>\n\n\n\n

Nigdy nie mo\u017cna wr\u00f3ci\u0107 do tego, co by\u0142o, nawet je\u015bli z pozoru mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce wszystko wraca na swoje dawne miejsce.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

„W raju kwitn\u0105 jab\u0142onie” to opowie\u015b\u0107 o pe\u0142nowymiarowym \u017cyciu, w kt\u00f3rym nie brakuje zar\u00f3wno chwil szcz\u0119\u015bcia, jak i smutku, spokoju i burz, narodzin i \u015bmierci. To historia rodziny, kt\u00f3ra naznaczona zosta\u0142a ci\u0105g\u0142ym poszukiwaniem swojego miejsca na ziemi oraz t\u0119sknot\u0105 za tym, co zosta\u0142o utracone. To tak\u017ce zwr\u00f3cenie uwagi na rol\u0119 jak\u0105 odgrywa w naszym \u017cyciu obowi\u0105zek (rodzic\u00f3w wobec dzieci, os\u00f3b m\u0142odszych wobec starszych) i jak bardzo powinni\u015bmy po\u015bwi\u0119ca\u0107 si\u0119 dla dobra innych. To tak\u017ce pytania o granic\u0119 ludzkiej nadziei… Rozalia staje si\u0119 tutaj reprezentantk\u0105 tych, kt\u00f3rzy otrzymali bardzo trudn\u0105 rol\u0119 \u015bwiadka zmieniaj\u0105cych si\u0119 czas\u00f3w, przebudowywania miejsc i do\u015bwiadczania straty. Jednak w\u015br\u00f3d ca\u0142ego tego zmagania si\u0119 z rzeczywisto\u015bci\u0105 przebija jak\u017ce pi\u0119kny obraz \u015bwiata. Rozalia mia\u0142a okazj\u0119 zobaczy\u0107 i przez pewien czas \u017cy\u0107 w „raju na ziemi”, a to czasem wystarczy, aby uzna\u0107 swoje \u017cycie za spe\u0142nione.<\/p>\n\n\n\n

Polecam – ta opowie\u015b\u0107 zmusza do poszukiwa\u0144 w\u0142asnego ziemskiego raju.<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki W raju kwitn\u0105 jab\u0142onie<\/em>, Ewelina Mi\u015bkiewicz, Wydawnictwo Videograf, 2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czasem trzeba umrze\u0107, \u017ceby narodzi\u0142o si\u0119 co\u015b nowego. Trzeba odej\u015b\u0107, \u017ceby co\u015b mog\u0142o \u017cy\u0107. Kiedy s\u0142yszymy s\u0142owo „raj”, przed naszymi oczami pojawia si\u0119 kraina, kt\u00f3ra po prostu nie ma wad. Kraina, w kt\u00f3rej chcieliby\u015bmy si\u0119 znale\u017a\u0107 ze wzgl\u0119du na to, i\u017c brak w niej smutk\u00f3w, cierpienia, zmartwie\u0144 i wszystkiego, co jest dla nas trudne. Ka\u017cdy […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1383,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2,13],"tags":[306,214,307,234],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1377"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1377"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1377\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1379,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1377\/revisions\/1379"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1383"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1377"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1377"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1377"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}