{"id":1472,"date":"2026-09-25T16:30:45","date_gmt":"2026-09-25T16:30:45","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=1472"},"modified":"2026-09-25T16:30:45","modified_gmt":"2026-09-25T16:30:45","slug":"natalia-przezdzik-pogranicze-watra-tom-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2026\/09\/25\/natalia-przezdzik-pogranicze-watra-tom-3\/","title":{"rendered":"NATALIA PRZE\u0179DZIK „POGRANICZE. WATRA. TOM 3”"},"content":{"rendered":"\n

Bo przecie\u017c tym w\u0142a\u015bnie jest nadzieja – wypatrywaniem pi\u0119knego jutra. Bez niej istnieje tylko ciemne, ponure dzisiaj oraz jeszcze bardziej tragiczne wczoraj.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Jest takie powiedzenie, \u017ce dobro powraca. Mo\u017ce w zmienionych proporcjach, mo\u017ce nie od razu, ale jest szansa, \u017ce zdo\u0142amy otrzyma\u0107 od losu cho\u0107 odrobin\u0119 tego, co sami z siebie ofiarowali\u015bmy drugiemu cz\u0142owiekowi. Niestety ta prawda dzia\u0142a te\u017c i w drug\u0105 stron\u0119, cho\u0107 nikt g\u0142o\u015bno jej nie wypowiada, bo z\u0142o tak\u017ce lubi powraca\u0107. Pr\u00f3\u017cno oczekiwa\u0107, \u017ce za niecne uczynki kto\u015b b\u0119dzie chcia\u0142 nam odp\u0142aci\u0107 dobrem, cho\u0107 i tak te\u017c si\u0119 zdarza (zar\u00f3wno zwalczanie z\u0142a dobrem, jak i spodziewanie si\u0119 niemo\u017cliwego). Ile zatem nadziei trzeba mie\u0107 w sobie, aby przetrwa\u0107 burze i odrodzi\u0107 si\u0119 z pogorzeliska?<\/p>\n\n\n\n

Nie ka\u017cde przemijanie jest zgodne z porz\u0105dkiem.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

S\u0105 tacy ludzie, kt\u00f3rzy do Tymianowej przyje\u017cd\u017caj\u0105 na chwil\u0119, a zostaj\u0105 na d\u0142u\u017cej, by\u0107 mo\u017ce ju\u017c na zawsze. Odwiedzaj\u0105c przyjazny pensjonat Marty, niekt\u00f3rzy odnajduj\u0105 now\u0105 drog\u0119 \u017cycia lub zaczynaj\u0105 porz\u0105dkowa\u0107 sprawy, kt\u00f3re do tej pory sp\u0119dza\u0142y im sen z powiek. I tak zosta\u0142a najpierw Elwira, potem rudow\u0142osa Matylda, a na horyzoncie pojawiaj\u0105 si\u0119 przecie\u017c nowi letnicy… Tym razem wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich przybywa na kurs pisania ikon, a przynajmniej tak to sobie t\u0142umacz\u0105. Co\u015b jest w Tymianowej takiego, \u017ce przyci\u0105ga ludzi o r\u00f3\u017cnej osobowo\u015bci i odmiennych podej\u015bciach do \u017cycia. I o ile z charakterem jako\u015b mo\u017cna sobie poradzi\u0107 (tolerowa\u0107 lub nie), o tyle pogl\u0105d\u00f3w, kt\u00f3re maj\u0105 w sobie wi\u0119cej z\u0142a ni\u017c dobra, nie powinno si\u0119 (a nawet nie wolno) akceptowa\u0107 i powiela\u0107. Gdzie\u015b istnieje granica, za kt\u00f3r\u0105 przekracza si\u0119 lini\u0119 cz\u0142owiecze\u0144stwa, a szerzone z\u0142o zaczyna si\u0119 rozprzestrzenia\u0107. Cho\u0107 wydaje si\u0119 to niemo\u017cliwe, najwi\u0119cej problem\u00f3w przysparza Marcie jej w\u0142asna matka, kt\u00f3ra pojawia si\u0119 w jej go\u015bcinnych progach, ale wcale mile widziana nie jest. Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 nikt nie b\u0119dzie oczekiwa\u0142, \u017ce r\u00f3wnie\u017c w Tymianowej zostanie.<\/p>\n\n\n\n

A inni mieszka\u0144cy? Niekt\u00f3rzy z nich r\u00f3wnie\u017c oczekuj\u0105 nagrody za swoje haniebne zachowanie. Sk\u0142\u00f3caj\u0105cy ludzi ksi\u0105dz skrywa bardzo mroczn\u0105 tajemnic\u0119, w wiosce odkryte zostan\u0105 dwa nowe trupy, a jak\u017ce zachwycaj\u0105ca watra <\/em>pchnie kogo\u015b do bardzo niebezpiecznego czynu. W tym kocio\u0142ku emocji i r\u00f3\u017cnych zachowa\u0144 ludzkich powoli odkrywaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c fakty z \u017cycia Tekli, kt\u00f3re tylko potwierdzaj\u0105, jak wiele z\u0142a mo\u017cna do\u015bwiadczy\u0107 tylko dlatego, \u017ce kto\u015b inny nie potrafi\u0142 wykrzesa\u0107 z siebie zrozumienia, akceptacji i bezinteresownej pomocy. Czy ogie\u0144 zdo\u0142a wypali\u0107 z ludzi mrok, czy tylko podsyci czyhaj\u0105ce w nich demony? <\/p>\n\n\n\n

Czasem cz\u0142owiek po prostu potrzebuje us\u0142ysze\u0107 co\u015b dobrego, co pomo\u017ce mu si\u0119 odnale\u017a\u0107 i rozwin\u0105\u0107 skrzyd\u0142a.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

„Watra” to opowie\u015b\u0107, kt\u00f3ra poprzez zachowania znanych i nowych bohater\u00f3w pokazuje moc niszcz\u0105cego przekonania ludzi, \u017ce s\u0105 lepsi od innych i zas\u0142uguj\u0105 na dobro, pomimo tego \u017ce sami dziel\u0105 si\u0119 tylko negatywnymi emocjami. Ich czyny, my\u015bli i przekonania staj\u0105 si\u0119 zagro\u017ceniem dla wszystkich, kt\u00f3rzy maj\u0105 z nimi do czynienia. Na pierwszy plan wysuwa si\u0119 relacja matki z c\u00f3rk\u0105, w r\u00f3\u017cnych jej obliczach i w jak\u017ce odmiennych czasach. Mamy okazj\u0119 obserwowa\u0107 te trudne, ale te\u017c i te ciep\u0142e stosunki pomi\u0119dzy nimi. Nie spos\u00f3b nie zadawa\u0107 sobie pytania o prawo rodzic\u00f3w do oczekiwania od swoich potomk\u00f3w dobrego traktowania tylko dlatego, \u017ce \u0142\u0105cz\u0105 ich wi\u0119zy krwi. Walka dobra ze z\u0142em, zemsty ze sprawiedliwo\u015bci\u0105, oczekiwa\u0144 z rzeczywisto\u015bci\u0105 odbywa si\u0119 w tej opowie\u015bci na tak wielu p\u0142aszczyznach. A mi\u0119dzy nimi nadzieja, kt\u00f3ra zawsze tryumfuje. <\/p>\n\n\n\n

Polecam – piel\u0119gnujcie wraz z bohaterami w sobie nadziej\u0119, \u017ce dobro powr\u00f3ci, nawet je\u015bli tli si\u0119 tylko jedna iskra.<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Pogranicze. Watra. Tom 3<\/em>, Natalia Prze\u017adzik, Wydawnictwo Dobre Strony, 2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bo przecie\u017c tym w\u0142a\u015bnie jest nadzieja – wypatrywaniem pi\u0119knego jutra. Bez niej istnieje tylko ciemne, ponure dzisiaj oraz jeszcze bardziej tragiczne wczoraj. Jest takie powiedzenie, \u017ce dobro powraca. Mo\u017ce w zmienionych proporcjach, mo\u017ce nie od razu, ale jest szansa, \u017ce zdo\u0142amy otrzyma\u0107 od losu cho\u0107 odrobin\u0119 tego, co sami z siebie ofiarowali\u015bmy drugiemu cz\u0142owiekowi. Niestety […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1473,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2,13,10],"tags":[190,192,253,333,197],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1472"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1472"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1472\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1474,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1472\/revisions\/1474"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1473"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1472"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1472"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1472"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}