{"id":155,"date":"2020-12-14T21:20:37","date_gmt":"2020-12-14T21:20:37","guid":{"rendered":"http:\/\/wojnarowska.blog\/?p=155"},"modified":"2021-01-07T17:48:56","modified_gmt":"2021-01-07T17:48:56","slug":"gabriela-gargas-zostan-moim-aniolem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2020\/12\/14\/gabriela-gargas-zostan-moim-aniolem\/","title":{"rendered":"Gabriela Garga\u015b „Zosta\u0144 moim anio\u0142em”"},"content":{"rendered":"\n

Ludzie uwielbiaj\u0105 stwarza\u0107 sobie pozory. Pozornie szcz\u0119\u015bliwi, pozornie nieprzejmuj\u0105cy si\u0119, pozornie zakochani. Tylko gdzie\u015b pod t\u0105 warstw\u0105 pozor\u00f3w znajduje si\u0119 zranione serce. Trzeba je opatrze\u0107. Rany musz\u0105 si\u0119 zasklepi\u0107. A tak cz\u0119sto boimy si\u0119 do nich dosta\u0107. B\u00f3lu si\u0119 boimy. I przyklejamy plasterki pozor\u00f3w szcz\u0119\u015bliwo\u015bci.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Marietta i Berenika, Krzysztof, Konrad, Marek i Ma\u0144ka, Anastazja i Piotr, Beata – to tylko ci najwa\u017cniejsi bohaterowie, kt\u00f3rzy tworz\u0105 t\u0119 opowie\u015b\u0107 o poszukiwaniu szcz\u0119\u015bcia. Zranieni, zagubieni, ale pozornie zadowoleni z \u017cycia, pr\u00f3buj\u0105 z\u0142o\u017cy\u0107 swoje p\u0119kni\u0119te serca w ca\u0142o\u015b\u0107. Ka\u017cdy z nich zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce nie mo\u017cna d\u0142u\u017cej tak \u017cy\u0107, \u017ce ka\u017cdy dzie\u0144 wydaje si\u0119 by\u0107 oczekiwaniem na co\u015b, co nigdy mo\u017ce nie nadej\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

W pewnym momencie \u017cycia zdajesz sobie spraw\u0119, \u017ce tak naprawd\u0119 trzeba \u0142apa\u0107 chwile, korzysta\u0107 z okazji, czerpa\u0107 rado\u015b\u0107 z ciep\u0142ych s\u0142\u00f3w. (…) Mo\u017cna si\u0119 zgubi\u0107, ale po jakim\u015b czasie fajnie jest si\u0119 na nowo odnale\u017a\u0107.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Poznajemy tutaj osoby, kt\u00f3rym trudno przyzna\u0107 si\u0119, \u017ce obecna sytuacja \u017cyciowa staje si\u0119 by\u0107 nie do zniesienia. „Kiedy ludziom wali si\u0119 \u015bwiat, ostatnia rzecz\u0105, o jakiej my\u015bl\u0105, jest to, \u017ceby si\u0119 nie poddawa\u0107”. Jednak ile mo\u017cna op\u0142akiwa\u0107 zmar\u0142\u0105 \u017con\u0119? Jak d\u0142ugo chowa\u0107 uraz\u0119 do ludzi, kt\u00f3rzy nas skrzywdzili lub oszukali? Czy warto wmawia\u0107 sobie, \u017ce stabilizacja i stateczne \u017cycie s\u0105 lepsze od poryw\u00f3w serca i odrobiny szale\u0144stwa? A w tym wszystkim wielka, obezw\u0142adniaj\u0105ca samotno\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n

S\u0105 takie dni, kt\u00f3re niby niczym nie r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 od innych (…) Bez \u017cadnych boskich znak\u00f3w, bez \u017cadnej zapowiedzi tego, co ma niezwyk\u0142ego nadej\u015b\u0107. Dni jak co dzie\u0144. A potem pojawia si\u0119 na twojej drodze taki anio\u0142 i cz\u0142owiek g\u0142upieje.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

To prawda. Anio\u0142y s\u0105 w\u015br\u00f3d nas. Ludzie, kt\u00f3rzy ratuj\u0105 nas przed nami samymi. Nie musz\u0105 mie\u0107 skrzyde\u0142, aureoli ani boskich mocy – wystarczy, \u017ce s\u0105. Czasem trudno ich znale\u017a\u0107, ale cz\u0119sto wystarczy dobrze si\u0119 rozejrze\u0107 i poprosi\u0107 o pomoc. A zdarza si\u0119, \u017ce zjawiaj\u0105 si\u0119 zupe\u0142nie niespodziewanie. Najwa\u017cniejsze to w nie wierzy\u0107 i da\u0107 sobie pom\u00f3c. ” Niekiedy to, co wydaje si\u0119 nam najwi\u0119kszym szcz\u0119\u015bciem, jest nasz\u0105 najwi\u0119ksz\u0105 zmor\u0105. A nasze nieszcz\u0119\u015bcie mo\u017ce doprowadzi\u0107 nas do takiego szcz\u0119\u015bcia, o kt\u00f3rym si\u0119 nawet bogom nie \u015bni\u0142o.” W\u015bciekamy si\u0119, z\u0142o\u015bcimy, bo tak jest najpro\u015bciej. Przeklinamy sw\u00f3j los, \u017ceby poczu\u0107 si\u0119 lepiej. Wydaje si\u0119 nam, \u017ce mamy prawo do bycia smutnymi i nieszcz\u0119\u015bliwymi, bo okrutny los tak bardzo nas do\u015bwiadczy\u0142. Ale czy lubimy siebie w takim wydaniu? <\/p>\n\n\n\n

Szcz\u0119\u015bcie zaczyna si\u0119 wtedy, gdy wiesz, czego od \u017cycia chcesz, i masz g\u0142\u0119boko gdzie\u015b, co my\u015bli sobie o tobie kto\u015b inny. <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Szcz\u0119\u015bcie to poj\u0119cie bardzo ulotne, trudne do zdefiniowania i okre\u015blenia. To co czyni szcz\u0119\u015bliwym jednego cz\u0142owieka, niekoniecznie zadowoli innego. Najwa\u017cniejsze, \u017ceby wiedzie\u0107 co sprawia nam rado\u015b\u0107 i daje poczucie dobrze wykorzystanego czasu, jaki zosta\u0142 nam dany. Je\u015bli wiemy, czego chcemy od \u017cycia, to najpi\u0119kniejsze, co nas w \u017cyciu mo\u017ce spotka\u0107. Nie dryfujemy bez celu, nie \u017calimy si\u0119 na nasz los, nie zazdro\u015bcimy, tylko d\u0105\u017cymy do dotarcia do wybranego celu. Tak proste, a tak bardzo trudne. <\/p>\n\n\n\n

Nie analizuj, nie zastanawiaj si\u0119 zbyt d\u0142ugo. Nawet je\u015bli korona z g\u0142owy ci spadnie, to j\u0105 podniesiesz … I b\u0119dziesz \u017cy\u0107 dalej. Szcz\u0119\u015bliwa. Tylko wtedy.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ludzie uwielbiaj\u0105 stwarza\u0107 sobie pozory. Pozornie szcz\u0119\u015bliwi, pozornie nieprzejmuj\u0105cy si\u0119, pozornie zakochani. Tylko gdzie\u015b pod t\u0105 warstw\u0105 pozor\u00f3w znajduje si\u0119 zranione serce. Trzeba je opatrze\u0107. Rany musz\u0105 si\u0119 zasklepi\u0107. A tak cz\u0119sto boimy si\u0119 do nich dosta\u0107. B\u00f3lu si\u0119 boimy. I przyklejamy plasterki pozor\u00f3w szcz\u0119\u015bliwo\u015bci. Marietta i Berenika, Krzysztof, Konrad, Marek i Ma\u0144ka, Anastazja i […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":179,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[16],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/155"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=155"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/155\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":156,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/155\/revisions\/156"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/179"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=155"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=155"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=155"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}