Ach, co to b\u0119dzie za \u015blub! \u015alub stulecia, najwspanialszy na \u015bwiecie, wytworny, taki po prostu na bogato. Setki go\u015bci, sze\u015bciopi\u0119trowy tort, orkiestra przygrywaj\u0105ca nawet w ko\u015bciele, no i oczywi\u015bcie panna m\u0142oda w wytwornej sukni \u015blubnej, „nawet Kate Middleton takiej nie mia\u0142a”. \u015alub marzenie … tylko w\u0142a\u015bciwie czyje? \u015alub wyczekiwany i dopi\u0119ty na ostatni guzik. Czy co\u015b mog\u0142oby p\u00f3j\u015b\u0107 nie tak? <\/p>\n\n\n\n
-M\u00f3w! Do cholery! – zdenerwowa\u0142 si\u0119 tata. (…) -Dobrze. Ju\u017c si\u0119 streszczam. Ukrad\u0142by\u015b dla mnie co\u015b z ko\u015bcio\u0142a? – rzuci\u0142, bo nie wiedzia\u0142, jak to uj\u0105\u0107.<\/p>
-Matko Boska! – zawo\u0142a\u0142 tata i z\u0142apa\u0142 si\u0119 za g\u0142ow\u0119. -A tobie co te\u017c chodzi po \u0142bie?! W naszej rodzinie nigdy nikt przykaza\u0144 nie z\u0142ama\u0142.<\/p>
-Tato, przecie\u017c kradniesz – nie wytrzyma\u0142 Janek.<\/p>
-G\u0142upot nie gadaj. Ja tylko przenosz\u0119 w inne miejsce to, co ludziom zbywa. Sw\u00f3j honor mam. Po prostu taki zaw\u00f3d, jaki\u015b trzeba mie\u0107.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Czy najwa\u017cniejsze wydarzenie sezonu i kradzie\u017c w ko\u015bciele maj\u0105 ze sob\u0105 co\u015b wsp\u00f3lnego? Czy mo\u017cna je tak zaplanowa\u0107, \u017ce jedno przeszkodzi drugiemu? No i najwa\u017cniejsze pytanie: co zniknie z ko\u015bcio\u0142a, \u017ce uniemo\u017cliwi \u015blub? Nie spodziewa si\u0119 tego Apolonia Darska, przedsi\u0119biorcza babcia panny m\u0142odej, niczego nie przeczuwa jej ojciec Tymoteusz. Nawet matka pana m\u0142odego, zak\u0142adaj\u0105ca najczarniejsze scenariusze, nie spodziewa si\u0119 obrotu sprawy w takim kierunku. A dlaczego? Bo nikt nie zak\u0142ada, \u017ce Marika, kt\u00f3ra sama z w\u0142asnej i nieprzymuszonej woli zdecydowa\u0142a si\u0119 na po\u015blubienie Maurycego, nagle zacznie mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci. Poza tym spotka, zupe\u0142nie nieoczekiwanie, kogo\u015b, kto pomo\u017ce jej wybrn\u0105\u0107 z trudnej sytuacji i zamieszka w jej sercu na d\u0142u\u017cej. <\/p>\n\n\n\n
Ledwo tylko usiad\u0142a na hu\u015btawce, od razu go zobaczy\u0142a. I serce jej zamar\u0142o. Zerwa\u0142a si\u0119 z miejsca. Nie chcia\u0142a, by ten nieznajomy m\u0119\u017cczyzna o niepokoj\u0105cym spojrzeniu znowu si\u0119 tu pojawi\u0142. Burzy\u0142 jej spok\u00f3j. A jednocze\u015bnie przecie\u017c w\u0142a\u015bnie ta nadzieja – \u017ce dzi\u015b zn\u00f3w go spotka – przygna\u0142a j\u0105 tutaj bladym \u015bwitem.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Marika to ukochana i jedyna wnuczka Apolonii Darskiej, kobiety pe\u0142nej werwy, pomys\u0142\u00f3w i ambicji. Jako w\u0142a\u015bcicielka dobrze prosperuj\u0105cej firmy pok\u0142ada nadziej\u0119, \u017ce wnuczka kiedy\u015b zajmie jej miejsce. A ona … no c\u00f3\u017c, troch\u0119 j\u0105 w tej kwestii rozczarowywa\u0142a. By\u0142a spokojna, cicha i prawd\u0119 powiedziawszy nie wykazywa\u0142a wielkich ch\u0119ci przej\u0119cia pieczy nad rodzinnym biznesem. Jako grzeczna i niezbyt pewna siebie dziewczyna, za wszelk\u0105 cen\u0119 nie chcia\u0142a rozczarowa\u0107 babci przynajmniej w tej jednej kwestii – spe\u0142nienia marzenia Apolonii o \u015blubie stulecia. Jednak serce nie s\u0142uga i sprawy troch\u0119 si\u0119 skomplikowa\u0142y. <\/p>\n\n\n\n
Janek to jedyny syn Alojzego Fuksi\u0144skiego, m\u0119\u017cczyzny r\u00f3wnie energicznego i pomys\u0142owego jak Apolonia Darska. Tak\u017ce prowadzi sw\u00f3j biznes dobr\u0105 r\u0119k\u0105, a poza tym para si\u0119 dosy\u0107 nietypowym zaj\u0119ciem. Co tu du\u017co m\u00f3wi\u0107, okrada bogatych, jest w tym wyj\u0105tkowo dobry i wierzy, \u017ce syn przejmie po nim interes. Czy oczekiwania Alojzego maj\u0105 szans\u0119 si\u0119 zi\u015bci\u0107? Czy Janek, tak jak Marika, jest zbyt dobrze wychowany, aby jawnie si\u0119 sprzeciwi\u0107 i zawalczy\u0107 o swoje szcz\u0119\u015bcie? Ewidentnie tych dwoje ma ze sob\u0105 wiele wsp\u00f3lnego, a ich \u015bcie\u017cki po prostu musz\u0105 si\u0119 w ko\u0144cu przeci\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie jej \u015blubne marzenie si\u0119 spe\u0142ni\u0142o. Sta\u0142o si\u0119 tak, jakby znikn\u0105\u0142 ca\u0142y \u015bwiat wok\u00f3\u0142. Nie s\u0142ysza\u0142a nawet d\u017awi\u0119k\u00f3w przera\u017aliwie g\u0142o\u015bno graj\u0105cej orkiestry. Nie widzia\u0142a go\u015bci, nie czu\u0142a na ramionach ci\u0119\u017caru kilogram\u00f3w at\u0142asu. Patrzy\u0142a tylko na tego ch\u0142opaka i wiedzia\u0142a, \u017ce stoi po jej stronie. Rozumie, wie, co ona teraz my\u015bli i czuje.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Ach, co to by\u0142 za \u015blub … kt\u00f3rego nie by\u0142o. A w\u0142a\u015bciwie to by\u0142y dwa, ale zupe\u0142nie inne i niespodziewane. „Co za kobieta! Powiadam tobie, co za kobieta!” – tylko o kt\u00f3rej pannie m\u0142odej mowa? Komedia pe\u0142na humoru, przesympatycznych bohater\u00f3w i niespodziewanych zwrot\u00f3w akcji. Gor\u0105co polecam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ach, co to b\u0119dzie za \u015blub! \u015alub stulecia, najwspanialszy na \u015bwiecie, wytworny, taki po prostu na bogato. Setki go\u015bci, sze\u015bciopi\u0119trowy tort, orkiestra przygrywaj\u0105ca nawet w ko\u015bciele, no i oczywi\u015bcie panna m\u0142oda w wytwornej sukni \u015blubnej, „nawet Kate Middleton takiej nie mia\u0142a”. \u015alub marzenie … tylko w\u0142a\u015bciwie czyje? \u015alub wyczekiwany i dopi\u0119ty na ostatni guzik. Czy […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":185,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[7],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/183"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=183"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/183\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":187,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/183\/revisions\/187"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/185"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=183"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=183"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=183"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}