{"id":226,"date":"2021-03-28T18:57:00","date_gmt":"2021-03-28T18:57:00","guid":{"rendered":"http:\/\/wojnarowska.blog\/?p=226"},"modified":"2021-03-29T20:11:11","modified_gmt":"2021-03-29T20:11:11","slug":"sabina-waszut-emigranci-podroz-za-horyzont","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2021\/03\/28\/sabina-waszut-emigranci-podroz-za-horyzont\/","title":{"rendered":"Sabina Waszut „Emigranci. Podr\u00f3\u017c za horyzont”"},"content":{"rendered":"\n

Wyr\u00f3\u017cniali si\u0119 z t\u0142umu nie tylko wielko\u015bci\u0105 tobo\u0142\u00f3w i pl\u0105cz\u0105cym si\u0119 mi\u0119dzy nogami potomstwem, ale przede wszystkim b\u0142yskiem w zm\u0119czonych ci\u0119\u017ck\u0105 zim\u0105 spojrzeniach. Ten b\u0142ysk, to \u015bwiat\u0142o mo\u017cna by\u0142o r\u00f3\u017cnie interpretowa\u0107. Dla jednych by\u0142 to strach, dla innych ciekawo\u015b\u0107 i nadzieja na lepsze jutro. Jedynie w oczach emigrant\u00f3w majaczy\u0142a przysz\u0142o\u015b\u0107 odleglejsza ni\u017c dzie\u0144, ko\u0144cz\u0105cy si\u0119 z pe\u0142nym b\u0105d\u017a pustym brzuchem.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Emigracja – jak ci\u0119\u017cka i smutna musi by\u0107 sytuacja \u017cyciowa ludzi, kt\u00f3rzy decyduj\u0105 si\u0119 na porzucenie znanego im \u015bwiata, otoczenia i ludzi. Jak desperacko musz\u0105 poszukiwa\u0107 szcz\u0119\u015bcia, je\u015bli postanawiaj\u0105 zamieni\u0107 bezpiecze\u0144stwo jakie daj\u0105 znajome k\u0105ty, tradycje czy j\u0119zyk na niepewno\u015b\u0107 tego, co przyniesie im nowe, nieznane miejsce. Jak wiele obaw i strachu musz\u0105 nosi\u0107 g\u0142\u0119boko w sobie i ukrywa\u0107 przed innymi, aby samych siebie przekona\u0107 do s\u0142uszno\u015bci podj\u0119tej decyzji. Obraz w\u0142a\u015bnie takich ludzi przedstawia w swojej ksi\u0105\u017cce Sabina Waszut. Zreszt\u0105 z wielkim powodzeniem. <\/p>\n\n\n\n

Galicja, rok 1902. Podboche\u0144ska wie\u015b zamieszkana przez ludzi, kt\u00f3rym wiatr wieje w oczy i zamienia ich \u017cycie w ci\u0105g\u0142\u0105 walk\u0119 o prze\u017cycie kolejnego dnia. Zmagaj\u0105 si\u0119 z g\u0142odem, ch\u0142odem i strachem przed chorobami. Pozbawieni w\u0142a\u015bciwie jakichkolwiek perspektyw na lepsze jutro, staj\u0105 si\u0119 \u0142atw\u0105 ofiar\u0105 ludzi, kt\u00f3rzy snuj\u0105 przed nimi opowie\u015bci o kraju chlebem i miodem p\u0142yn\u0105cym, kt\u00f3ry odmieni ich \u017cycie na zawsze. Gdzie jest ziemia za darmo, wieczne s\u0142o\u0144ce i u\u015bmiechni\u0119ci ludzie \u017cyj\u0105cy bez trosk i zmartwie\u0144. Istna ziemia obiecana. Pytanie brzmi: dla kogo? Czy rodzina Gajd\u00f3w, kt\u00f3ra decyduje si\u0119 na wyjazd do dalekiej i obcej Brazylii, znajdzie tam to, czego tak usilnie szuka?<\/p>\n\n\n\n

Poza tym, jak to mo\u017ce by\u0107, \u017ce im, biedakom, zawsze si\u0119 k\u0142ody pod nogi rzuca, jak to tak, \u017ce ani tu \u017cy\u0107 godnie im nie daj\u0105, ani w \u015bwiat po szcz\u0119\u015bcie ruszy\u0107 zezwoli\u0107 nie chc\u0105.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Rodzina Gajd\u00f3w nie oczekuje od \u017cycia zbyt wiele. Chc\u0105 godnie \u017cy\u0107, czyli uczciwie, bezpiecznie i beztrosko. Pragn\u0105 wychowywa\u0107 swoje dzieci w poczuciu, \u017ce maj\u0105 co je\u015b\u0107, maj\u0105 gdzie mieszka\u0107 i rozwija\u0107 si\u0119. S\u0105 pro\u015bci, niepi\u015bmienni, wi\u0119c bardzo \u0142atwo mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 ofiarami oszust\u00f3w, z\u0142odziei i naci\u0105gaczy. Tak bardzo wierz\u0105, \u017ce tam za horyzontem czeka na nich lepsze miejsce, \u017ce znajduj\u0105 w sobie si\u0142\u0119, aby postawi\u0107 wszystko na jedn\u0105 kart\u0119. Staj\u0105 na rozstaju dr\u00f3g, z kt\u00f3rych ka\u017cda mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 zgubna. Ta odwaga to chyba jedna z tych najwi\u0119kszych, na jakie sta\u0107 cz\u0142owieka.<\/p>\n\n\n\n

Po jej policzkach sp\u0142ywa\u0142y \u0142zy. Kapa\u0142y na male\u0144k\u0105 g\u0142\u00f3wk\u0119 \u015bpi\u0105cego dziecka. Ale ona tych \u0142ez nie czu\u0142a. W tamtej chwili nie czu\u0142a zupe\u0142nie niczego, tak jakby kto\u015b wyj\u0105\u0142 wszystko z jej \u015brodka i pozostawi\u0142 pust\u0105 skorup\u0119. <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Jak to w \u017cyciu bywa, ludzki los to blaski i cienie, wzloty i upadki. Umiej\u0119tno\u015b\u0107 poradzenia sobie z nimi i wyj\u015bcia z trudnych sytuacji nieraz decyduje o \u017cyciu lub \u015bmierci. \u017bycie ludzi na emigracji jest o tyle trudniejsze, \u017ce wszystko jest na pocz\u0105tku jednym wielkim znakiem zapytania. Nasi bohaterowie szybko przekonali si\u0119, \u017ce w \u017cyciu nie ma niczego za darmo i chocia\u017c ziemi\u0119, owszem, dostali, ale ca\u0142a reszta zale\u017ca\u0142a ju\u017c tylko od nich. Musieli wykaza\u0107 si\u0119 zaradno\u015bci\u0105, odwag\u0105 i niebywa\u0142ym hartem ducha, aby pokona\u0107 wszystkie przeciwno\u015bci losu. A tych czeka\u0142o na nich nader du\u017co: choroby, \u015bmier\u0107, nieznany j\u0119zyk, nieprzychylna ziemia i ludzie, kt\u00f3rzy nie zawsze byli skorzy do pomocy. <\/p>\n\n\n\n

” Gdyby kto\u015b j\u0105 zapyta\u0142, nie umia\u0142aby powiedzie\u0107, jakim cudem prze\u017cyli” – tak po latach, wspominaj\u0105c te pierwsze sp\u0119dzone na obczy\u017anie, stwierdza jedna z bohaterek. Z perspektywy czasu widzi jak wielkie ryzyko podj\u0119li decyduj\u0105c si\u0119 na emigracj\u0119. Czy po tak d\u0142ugim czasie potrafili z przekonaniem przyzna\u0107, \u017ce ich \u017cycie sta\u0142o si\u0119 lepsze, \u017ce trud si\u0119 op\u0142aci\u0142 i wiod\u0105 szcz\u0119\u015bliwe i radosne \u017cycie? Czy nowa, nieznana ziemia okaza\u0142a si\u0119 t\u0105 wymarzon\u0105? Czy nie lepiej by\u0142oby zosta\u0107 w kraju ojczystym? To dla nich pytania i odpowiedzi z gatunku tych najtrudniejszych. Je\u015bli jednak kto\u015b potrafi przyzna\u0107, \u017ce „[t]u jest nasza ziemia, Zuzanno. Nie zapominaj o tym”, mo\u017cna s\u0105dzi\u0107, \u017ce mimo wszystko potrafili w ko\u0144cu optymistycznie spojrze\u0107 w przysz\u0142o\u015b\u0107 i zaakceptowa\u0107 sw\u00f3j los.<\/p>\n\n\n\n

Historia emigrant\u00f3w to opowie\u015b\u0107 o po\u015bwi\u0119ceniu, odwadze i poszukiwaniu szcz\u0119\u015bcia. To opowie\u015b\u0107, kt\u00f3ra wzbudza niebywa\u0142e emocje, a niekt\u00f3re sceny przekraczaj\u0105 nasz\u0105 wsp\u00f3\u0142czesna wyobra\u017ani\u0119. Niedowierzanie, z\u0142o\u015b\u0107 oraz zaciskanie kciuk\u00f3w, aby los pokaza\u0142 swoje ludzkie oblicze i pozwoli\u0142 bohaterom na wzi\u0119cie g\u0142\u0119bokiego oddechu ulgi i ukojenia. Historia, kt\u00f3ra na d\u0142ugo zapada w pami\u0119\u0107. Tak\u017ce ku przestrodze. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wyr\u00f3\u017cniali si\u0119 z t\u0142umu nie tylko wielko\u015bci\u0105 tobo\u0142\u00f3w i pl\u0105cz\u0105cym si\u0119 mi\u0119dzy nogami potomstwem, ale przede wszystkim b\u0142yskiem w zm\u0119czonych ci\u0119\u017ck\u0105 zim\u0105 spojrzeniach. Ten b\u0142ysk, to \u015bwiat\u0142o mo\u017cna by\u0142o r\u00f3\u017cnie interpretowa\u0107. Dla jednych by\u0142 to strach, dla innych ciekawo\u015b\u0107 i nadzieja na lepsze jutro. Jedynie w oczach emigrant\u00f3w majaczy\u0142a przysz\u0142o\u015b\u0107 odleglejsza ni\u017c dzie\u0144, ko\u0144cz\u0105cy si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":228,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/226"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=226"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/226\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":235,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/226\/revisions\/235"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/228"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=226"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=226"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=226"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}