{"id":230,"date":"2021-03-29T20:01:55","date_gmt":"2021-03-29T20:01:55","guid":{"rendered":"http:\/\/wojnarowska.blog\/?p=230"},"modified":"2021-03-29T20:01:55","modified_gmt":"2021-03-29T20:01:55","slug":"tomasz-kieres-historia-malzenska","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2021\/03\/29\/tomasz-kieres-historia-malzenska\/","title":{"rendered":"Tomasz Kieres „Historia ma\u0142\u017ce\u0144ska”"},"content":{"rendered":"\n

Jego \u017cona by\u0142a wyborem serca. Kiedy ona cierpia\u0142a, on cierpia\u0142 jeszcze bardziej. Ka\u017cde oddalenie sprawia\u0142o b\u00f3l. Niezale\u017cnie, jak patetycznie to brzmia\u0142o, wybrali si\u0119 na zawsze, na wieczno\u015b\u0107, i innego \u017cycia z kim\u015b innym sobie nie wyobra\u017ca\u0142.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Podobno mi\u0142o\u015b\u0107 bywa \u015blepa, ale potrafi te\u017c g\u00f3ry przenosi\u0107. „Podobno to w\u0142a\u015bnie mi\u0142o\u015b\u0107 sprawia, \u017ce widzimy tylko dobre rzeczy w drugim cz\u0142owieku.” Zauroczenie, \u015bwiat widziany w r\u00f3\u017cowych kolorach i przysz\u0142o\u015b\u0107, w kt\u00f3rej wszystko jest mo\u017cliwe. Bo mamy siebie, razem przetrwamy najgorsz\u0105 burz\u0119. I tak mo\u017ce by\u0107, tak by\u0107 powinno. <\/p>\n\n\n\n

A co je\u015bli jedna osoba pr\u00f3buje kocha\u0107 za dwie, je\u015bli czuje, \u017ce \u015bwiat nie istnieje bez tej drugiej, je\u015bli pr\u00f3buje okre\u015bla\u0107 siebie zawsze w stosunku do wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conka? Czy mo\u017cna tak bardzo po\u015bwi\u0119ci\u0107 samego siebie i nie dostrzega\u0107, \u017ce ta druga osoba to niekoniecznie druga po\u0142\u00f3wka, ale jakby odrobin\u0119 mniej? I nie oczekiwa\u0107 wyja\u015bnie\u0144, nie prosi\u0107 o wi\u0119cej, nie pragn\u0105\u0107 prawdy?<\/p>\n\n\n\n

Malwina i Alek prze\u017cyli ze sob\u0105 prawie trzydzie\u015bci lat. Maj\u0105 doros\u0142\u0105 c\u00f3rk\u0119, dom, prac\u0119, mog\u0105 \u017cy\u0107 spokojnie i realizowa\u0107 marzenia. A jednak czego\u015b w tej rodzinie brakuje. On kocha mi\u0142o\u015bci\u0105 bezwarunkow\u0105, ale ewidentnie co\u015b go uwiera. Nie nalega, nie naciska, tylko stoi obok i czeka a\u017c jego \u017cona w ko\u0144cu odwa\u017cy si\u0119 na odrobin\u0119 szczero\u015bci. Czy chodzi o zdrad\u0119? Nie. Chodzi o skrywan\u0105 przez lata tajemnic\u0119 z przesz\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 ona pr\u00f3buje zamkn\u0105\u0107 na klucz i nigdy do niej nie wraca\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Chc\u0119, aby\u015b mnie wpu\u015bci\u0142a tutaj. Cokolwiek tam si\u0119 dzieje, chc\u0119, aby\u015bmy to prze\u017cywali razem. To oznacza dla mnie s\u0142owo „my”. Nie musisz mierzy\u0107 si\u0119 ze wszystkim sama. Ja tutaj jestem, obok, na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

A ona stara\u0142a si\u0119 zapomnie\u0107. „Siada\u0142a w najbardziej oddalonym od wej\u015bcia k\u0105cie celi, a klucz do zamka mocno \u015bciska\u0142a w d\u0142oniach.” Odgradza\u0142a si\u0119 murem od m\u0119\u017ca, a on nie pr\u00f3bowa\u0142 go sforsowa\u0107. „Niezale\u017cnie od tego, ile s\u0142\u00f3w i mi\u0142o\u015bci zosta\u0142oby u\u017cyte do rozpuszczenia zamka, tylko klucz m\u00f3g\u0142 go otworzy\u0107. A klucz kontrolowa\u0142a ona.” By\u0142a jak fala, kt\u00f3ra raz przyp\u0142ywa i daje ukojenie, a kiedy odp\u0142ywa to na d\u0142ugo i wraca niekoniecznie ta sama. Zmaga\u0142a si\u0119 ze sztormem i uwa\u017ca\u0142a, \u017ce „ona to piek\u0142o niesie. Ona zabija i niszczy \u017cycie innym.” Samotna, a jednak tak bardzo kochana. <\/p>\n\n\n\n

Kontrola by\u0142a podstaw\u0105 szcz\u0119\u015bcia lub tego czego\u015b, co za nie uwa\u017ca\u0142a. Odkry\u0107 si\u0119, pokaza\u0107, co ma w \u015brodku, tylko na w\u0142asnych zasadach. Ca\u0142a jej „mi\u0142o\u015b\u0107” do Alka tak by\u0142a zbudowana.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Sytuacja, w kt\u00f3rej \u017cyciem rz\u0105dz\u0105 niedopowiedzenia, tajemnice i p\u00f3\u0142prawdy, nie mog\u0142a trwa\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107, cho\u0107 okres prawie trzydziestu lat to i tak szmat czasu. Historia ich ma\u0142\u017ce\u0144stwa musia\u0142a w ko\u0144cu doprowadzi\u0107 do konfrontacji, do wy\u0142o\u017cenia kart na st\u00f3\u0142 i wypowiedzenia s\u0142\u00f3w niekoniecznie pi\u0119knych i oczekiwanych. Ale po sztormie zawsze przychodzi spok\u00f3j i wychodzi s\u0142o\u0144ce. Trzeba si\u0119 tylko postara\u0107. I kocha\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Zagubili\u015bmy si\u0119 tylko gdzie\u015b mi\u0119dzy s\u0142owami (…) Mi\u0119dzy tymi, co ich nie by\u0142o (…) Mi\u0119dzy tymi, co ich nie by\u0142o, i mi\u0119dzy tymi, co by\u0142y. Czasami jakich\u015b brakowa\u0142o, ale to nie zmienia naszej mi\u0142o\u015bci. Ona jest nienaruszalna.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Historia ma\u0142\u017ce\u0144ska to na pewno opowie\u015b\u0107 o mi\u0142o\u015bci, ale tak\u017ce o odpowiedzialno\u015bci jak\u0105 mamy wobec siebie nawzajem i wobec uczucia, kt\u00f3re powo\u0142ali\u015bmy do \u017cycia. To historia, w kt\u00f3rej brak s\u0142\u00f3w doprowadza do snucia domys\u0142\u00f3w i \u017cycia we „wsp\u00f3lnej” samotno\u015bci. To w ko\u0144cu opowie\u015b\u0107, kt\u00f3ra s\u0142owami w\u0142a\u015bnie czaruje czytelnika i prowadzi po meandrach skomplikowanych uczu\u0107 i emocji. Pe\u0142na refleksji, sprzecznych uczu\u0107 i wra\u017cenia, \u017ce na ko\u0144cu drogi naszych bohater\u00f3w czeka co\u015b, czego si\u0119 oboje nie spodziewaj\u0105. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jego \u017cona by\u0142a wyborem serca. Kiedy ona cierpia\u0142a, on cierpia\u0142 jeszcze bardziej. Ka\u017cde oddalenie sprawia\u0142o b\u00f3l. Niezale\u017cnie, jak patetycznie to brzmia\u0142o, wybrali si\u0119 na zawsze, na wieczno\u015b\u0107, i innego \u017cycia z kim\u015b innym sobie nie wyobra\u017ca\u0142. Podobno mi\u0142o\u015b\u0107 bywa \u015blepa, ale potrafi te\u017c g\u00f3ry przenosi\u0107. „Podobno to w\u0142a\u015bnie mi\u0142o\u015b\u0107 sprawia, \u017ce widzimy tylko dobre rzeczy […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":231,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/230"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=230"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/230\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":233,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/230\/revisions\/233"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/231"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=230"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=230"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=230"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}