{"id":316,"date":"2021-07-12T10:26:14","date_gmt":"2021-07-12T10:26:14","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=316"},"modified":"2022-05-12T17:38:28","modified_gmt":"2022-05-12T17:38:28","slug":"izabela-m-krasinska-ta-ktora-odeszla","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2021\/07\/12\/izabela-m-krasinska-ta-ktora-odeszla\/","title":{"rendered":"Izabela M. Krasi\u0144ska „Ta, kt\u00f3ra odesz\u0142a”"},"content":{"rendered":"\n

Je\u015bli oszukamy samych siebie, wyrz\u0105dzimy krzywd\u0119 nie tylko innym, cz\u0119sto niewinnym osobom, lecz przede wszystkim sobie. I to w\u0142a\u015bnie my ka\u017cdego dnia b\u0119dziemy ponosili konsekwencje swoich wybor\u00f3w. Niestety cz\u0119sto ulegamy z\u0142udzeniom. Zgadzamy si\u0119 na co\u015b, by nie urazi\u0107 innych, bo nie jeste\u015bmy asertywni, bo w siebie nie wierzymy… Ignorujemy intuicj\u0119, zdajemy si\u0119 na los, a nied\u0142ugo potem do\u0142\u0105czamy do grona sfrustrowanych i nieszcz\u0119\u015bliwych ludzi. (…) Wystarczy\u0142oby tylko poczeka\u0107, przemy\u015ble\u0107, przeanalizowa\u0107, zapyta\u0107 samego siebie, czy na pewno chcemy tego, czego oczekuj\u0105 od nas inni.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Dzieci\u0144stwo, te lata kojarz\u0105ce si\u0119 wi\u0119kszo\u015bci z nas z beztrosk\u0105 i rado\u015bci\u0105, jak\u0105 przynosi ka\u017cdy nowy dzie\u0144 i ka\u017cde nowe odkrycie. Zawieranie przyja\u017ani, pierwsze zauroczenia, poznawanie swoich mo\u017cliwo\u015bci i kszta\u0142towanie naszych pogl\u0105d\u00f3w na otaczaj\u0105c\u0105 nas rzeczywisto\u015b\u0107. Nie dla wszystkich jednak ten pi\u0119kny czas w \u017cyciu \u0142\u0105czy si\u0119 z tak pozytywnymi uczuciami. Dla niekt\u00f3rych to moment, kiedy powoli dochodzimy do wniosku, \u017ce inni maj\u0105 lepiej, szcz\u0119\u015bliwiej, bezpieczniej, bardziej bogato i beztrosko. Je\u015bli nikt nie zaprzecza, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie jest, rodzi si\u0119 w tych osobach poczucie niesprawiedliwo\u015bci, zazdro\u015bci, zawi\u015bci i ogromnej samotno\u015bci. A to rodzi konflikty.<\/p>\n\n\n\n

Jak zawsze po wizycie Lory du\u017co o niej my\u015bla\u0142a. Najcz\u0119\u015bciej wed\u0142ug tego samego schematu: najpierw jej wsp\u00f3\u0142czu\u0142a, potem szuka\u0142a dla niej usprawiedliwie\u0144, dawa\u0142a jej w duchu porady, z\u0142o\u015bci\u0142a si\u0119 na ni\u0105, a na ko\u0144cu czu\u0142a pustk\u0119, jakby kto\u015b wyssa\u0142 z niej ca\u0142\u0105 energi\u0119. Je\u015bli wierzy\u0107 teorii o wampirach emocjonalnych, Eleonora z pewno\u015bci\u0105 si\u0119 do nich zalicza\u0142a.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Przyja\u017a\u0144, ta zawierana w latach dziecinnych, nie zawsze potrafi przetrwa\u0107 burze i zawirowania, jakie przynosi doros\u0142e \u017cycie. Zdarzaj\u0105 si\u0119 jednak i takie, kt\u00f3re trwaj\u0105 a\u017c po \u017cycia kres i s\u0105 trwalsze ni\u017c jakiekolwiek inne zwi\u0105zki. A co je\u015bli ze wzgl\u0119du na osobist\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107, brak asertywno\u015bci czy nadmiern\u0105 empati\u0119 nie potrafimy zako\u0144czy\u0107 „przyja\u017ani” i przeradza si\u0119 ona w toksyczn\u0105 i niszcz\u0105c\u0105 nas relacj\u0119? „Strach przed strat\u0105 lub zmian\u0105 powoduje, \u017ce m\u00f3wimy 'tak’, kiedy rozum krzyczy 'nie’.”<\/p>\n\n\n\n

Dominika i Eleonora – przyjaci\u00f3\u0142ki od zawsze i na zawsze. Ta pierwsza z dobrego i bogatego domu, ta druga z takiego, kt\u00f3ry nie oferuje ani czu\u0142o\u015bci ani poczucia bezpiecze\u0144stwa. Dominika zatem ca\u0142y czas przekonuje sam\u0105 siebie, \u017ce „nie mia\u0142a lepszej przyjaci\u00f3\u0142ki ni\u017c ona”, a Eleonora bardzo umiej\u0119tnie to wykorzystuje. Staje si\u0119 dla Dominiki wyrzutem sumienia, obci\u0105\u017ceniem i wagonikiem, kt\u00f3ry ci\u0105gnie za sob\u0105 nawet wtedy, kiedy staje si\u0119 on zbyt ci\u0119\u017cki i problematyczny. Ale o to w ko\u0144cu chodzi w przyja\u017ani, przynajmniej wed\u0142ug Dominiki, \u017ceby pomaga\u0107, wspiera\u0107 i wybacza\u0107. Jednak gdzie le\u017cy granica?<\/p>\n\n\n\n

Eleonora – \u017cyj\u0105ca w nieko\u0144cz\u0105cym si\u0119 poczuciu niesprawiedliwo\u015bci, obwiniaj\u0105ca wszystkich, a w szczeg\u00f3lno\u015bci Dominik\u0119, o w\u0142asne niepowodzenia i pora\u017cki. Znajduj\u0105ca usprawiedliwienie dla swoich w\u0142asnych poczyna\u0144, t\u0142umacz\u0105ca, \u017ce „[n]ad ni\u0105 nigdy nie trzymano parasola ochronnego, nikt si\u0119 nie przejmowa\u0142 jej losem. Od zawsze by\u0142a zdana tylko na siebie.” Czy trudne i bolesne dzieci\u0144stwo, i doros\u0142o\u015b\u0107 r\u00f3wnie\u017c, mo\u017ce stanowi\u0107 wyt\u0142umaczenie dla k\u0142amstwa, manipulacji i \u015bwiadomego wykorzystywania drugiego cz\u0142owieka? „Mimo, \u017ce si\u0119 zmusza\u0142a, nie potrafi\u0142a szczerze wsp\u00f3\u0142czu\u0107 przyjaci\u00f3\u0142ce. Napawa\u0142a si\u0119 t\u0105 rzadk\u0105 chwil\u0105, kiedy to ona, Lora, by\u0142a g\u00f3r\u0105.” Tak naprawd\u0119 kocha\u0142a poczucie bycia gorsz\u0105, skrzywdzon\u0105 i poturbowan\u0105 \u017cyciowo. Jak inaczej mog\u0142aby zmusi\u0107 Dominik\u0119 do przyja\u017ani i „wierno\u015bci’?<\/p>\n\n\n\n

Przemilczana nieprawda nie sprawi, \u017ce nasze \u0142garstwa stan\u0105 si\u0119 mniej bolesne i pod\u0142e. Pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej ka\u017cde z nich wychodzi na jaw, a wtedy… Wtedy wszystko si\u0119 ko\u0144czy bez wzgl\u0119du na to, jak trwa\u0142e si\u0119 kiedy\u015b wydawa\u0142o.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Dominika – wierna i oddana przyjaci\u00f3\u0142ka, t\u0142umi\u0105ca w sobie emocje, kt\u00f3rych jako dziecko nie potrafi\u0142a dobrze zinterpretowa\u0107 i wyt\u0142umaczy\u0107, a jako osoba doros\u0142a z przyzwyczajenia post\u0119puj\u0105ca podobnie. W przeciwie\u0144stwie do Eleonory, kt\u00f3ra k\u0142amie i kradnie z pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 swoich poczyna\u0144, Dominika zupe\u0142nie nie\u015bwiadomie ca\u0142e swoje m\u0142odzie\u0144cze \u017cycie uczy si\u0119, jak przemilcze\u0107 prawd\u0119 cisn\u0105c\u0105 si\u0119 na usta. Uczy si\u0119 k\u0142ama\u0107, nie zdaj\u0105c sobie z tego sprawy i na tym opiera p\u00f3\u017aniej ca\u0142e swoje doros\u0142e \u017cycie. A\u017c dochodzi do momentu, kiedy nieprawda staje si\u0119 dla niej mottem \u017cyciowym. Przecie\u017c „[n]ie chcia\u0142a go straci\u0107, rozbija\u0107 rodziny, skazywa\u0107 c\u00f3rki na mieszkanie w dw\u00f3ch domach.” A konsekwencje? „Wm\u00f3wi\u0142a sobie i innym, \u017ce kocha m\u0119\u017ca, i powtarza\u0142a to k\u0142amstwo tak d\u0142ugo, a\u017c sama w nie uwierzy\u0142a.” Po\u015bwi\u0119cenie, przyzwyczajenie czy zwyk\u0142a ludzka naiwno\u015b\u0107?<\/p>\n\n\n\n

Historia opowiedziana na kartach ksi\u0105\u017cki dotyczy tak dobrze znanych nam relacji jak przyja\u017a\u0144, rodzicielstwo i ma\u0142\u017ce\u0144stwo. Skupia si\u0119 na wa\u017cnych dla ludzi uczuciach jak mi\u0142o\u015b\u0107, poczucie bezpiecze\u0144stwa oraz lojalno\u015b\u0107. Wkrada si\u0119 w to wszystko jednak zazdro\u015b\u0107, bezsilno\u015b\u0107, zagubienie i ogromna potrzeba akceptacji. Jak bardzo wa\u017cne jest umiej\u0119tne dobieranie sobie znajomych. Jak istotne okazuje si\u0119 \u015brodowisko, w kt\u00f3rym dorastamy i ludzie, kt\u00f3rzy nas otaczaj\u0105. Czy mo\u017cna zmusi\u0107 kogo\u015b do przyja\u017ani? Jak wida\u0107 mo\u017cna. Je\u015bli jednak nie potrafimy si\u0119 przed tym obroni\u0107, budujemy ca\u0142e swoje \u017cycie na kiepskich fundamentach. I nawet w obliczu braku winy z naszej strony, b\u0119dziemy powtarza\u0107 tak jak Dominika, \u017ce „[g]dybym by\u0142a prawdziw\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0105, Eleonora nie odesz\u0142aby bez s\u0142owa, odezwa\u0142aby si\u0119 do mnie… To te\u017c moja wina”. A prawda wyda si\u0119 nam przereklamowana. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Je\u015bli oszukamy samych siebie, wyrz\u0105dzimy krzywd\u0119 nie tylko innym, cz\u0119sto niewinnym osobom, lecz przede wszystkim sobie. I to w\u0142a\u015bnie my ka\u017cdego dnia b\u0119dziemy ponosili konsekwencje swoich wybor\u00f3w. Niestety cz\u0119sto ulegamy z\u0142udzeniom. Zgadzamy si\u0119 na co\u015b, by nie urazi\u0107 innych, bo nie jeste\u015bmy asertywni, bo w siebie nie wierzymy… Ignorujemy intuicj\u0119, zdajemy si\u0119 na los, a […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":319,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/316"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=316"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/316\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":393,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/316\/revisions\/393"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/319"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=316"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=316"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=316"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}