{"id":337,"date":"2021-07-30T15:15:56","date_gmt":"2021-07-30T15:15:56","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=337"},"modified":"2021-07-30T15:15:56","modified_gmt":"2021-07-30T15:15:56","slug":"agnieszka-krawczyk-splatane-sciezki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2021\/07\/30\/agnieszka-krawczyk-splatane-sciezki\/","title":{"rendered":"Agnieszka Krawczyk „Spl\u0105tane \u015bcie\u017cki”"},"content":{"rendered":"\n

[C]zasami oczywiste odpowiedzi s\u0105 bardzo blisko, a nie potrafimy z nich skorzysta\u0107. Szukamy daleko, patrzymy poza horyzont zdarze\u0144, a mo\u017ce warto rozejrze\u0107 si\u0119 wok\u00f3\u0142 siebie i zauwa\u017cy\u0107 tych, kt\u00f3rzy naprawd\u0119 s\u0105 nam \u017cyczliwi. Mo\u017ce ich intencje w rzeczywisto\u015bci s\u0105 inne, ni\u017c podejrzewali\u015bmy? A je\u015bli co\u015b odczytali\u015bmy b\u0142\u0119dnie, uprzedzili\u015bmy si\u0119? A sytuacja wygl\u0105da zgo\u0142a odmiennie?<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Zwyczajna krakowska pasmanteria – niekt\u00f3rzy okre\u015bliliby j\u0105 nawet jako prze\u017cytek, co\u015b co jest zupe\u0142nie niepotrzebne i nikt ju\u017c nie odwiedza takich miejsc. Wszystko mo\u017cna kupi\u0107 gotowe, zu\u017cyte wyrzuci\u0107 i naby\u0107 zupe\u0142nie nowe. Ta pasmanteria jednak jakimi\u015b sobie tylko znanymi sposobami przyci\u0105ga ludzi, kt\u00f3rzy mo\u017ce w innych okoliczno\u015bciach nigdy by si\u0119 nie spotkali, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o przyja\u017ani. Na coczwartkowych spotkaniach w „Spl\u0105tanej Nitce” spotykaj\u0105 si\u0119 bowiem osoby o zgo\u0142a odmiennych gustach, do\u015bwiadczeniach i w r\u00f3\u017cnym wieku. S\u0105 panie, panowie i ka\u017cdy z nich, dziergaj\u0105c lub wyszywaj\u0105c kolejne makatki, pr\u00f3buje odnale\u017a\u0107 spok\u00f3j i zaj\u0105\u0107 czym\u015b up\u0142ywaj\u0105cy czas. Tak naprawd\u0119 przychodz\u0105 do swojej ulubionej pasmanterii, aby uciec od samotno\u015bci, porozmawia\u0107, wyj\u015b\u0107 z domu i poczu\u0107, \u017ce ich \u017cycie ci\u0105gle ma znaczenie. <\/p>\n\n\n\n

A mo\u017ce to za spraw\u0105 w\u0142a\u015bcicielki ludzie znajduj\u0105 w tym miejscu zrozumienie i \u017cyczliwo\u015b\u0107? Klaudyna bowiem prowadzi swoj\u0105 pasmanteri\u0119 z mi\u0142o\u015bci do w\u0142\u00f3czek i nitek, spe\u0142niaj\u0105c w ten spos\u00f3b swoje marzenie. Nie odtr\u0105ca, nie krytykuje i pozwala innym p\u00f3j\u015b\u0107 swoj\u0105 drog\u0105. Bo czy mo\u017cna pozby\u0107 si\u0119 niechcianych uczu\u0107 i zast\u0105pi\u0107 je innymi, wyrzuci\u0107 niepotrzebne i kupi\u0107 takie, kt\u00f3re nam odpowiadaj\u0105? Nie naprawia\u0107 b\u0142\u0119d\u00f3w tylko bez ogl\u0105dania si\u0119 za siebie prze\u0107 do przodu? Historia Klaudyny, Moniki i ich znajomych pokazuje, \u017ce najpierw nale\u017cy zrozumie\u0107 swoje emocje i intencje innych, aby zaopatrzy\u0107 si\u0119 w nowe i zdecydowanie lepsze uczucia, nie ignoruj\u0105c jednak tych ju\u017c wcze\u015bniej nabytych.<\/p>\n\n\n\n

Ka\u017cdy si\u0119 starzeje (…) Zauwa\u017cy\u0142am, \u017ce w niekt\u00f3rych przypadkach dojrza\u0142o\u015b\u0107 to po prostu zm\u0119czenie w\u0142asnymi b\u0142\u0119dami. Nie ch\u0119\u0107 naprawienia ich czy dostrze\u017cenia, \u017ce si\u0119 pojawi\u0142y, ale potrzeba \u015bwi\u0119tego spokoju.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Klaudyna, w\u0142a\u015bcicielka wspomnianej pasmanterii, twierdzi\u0142a, \u017ce jest ju\u017c w takim wieku, kt\u00f3ry pozwala jej na bycie cyniczn\u0105, m\u00f3wi\u0107 prosto z mostu i nie t\u0142umi\u0107 w sobie niepotrzebnych emocji. „Dawno przesta\u0142am si\u0119 wstydzi\u0107 tego, kim jestem, bo przecie\u017c i tak nie b\u0119d\u0119 ju\u017c inn\u0105 osob\u0105.” Czy na pewno jednak tak jest? Czy jej spokojna pasmanteryjna egzystencja nie jest jedynie zm\u0119czeniem si\u0119 swoimi dawnymi b\u0142\u0119dami i pr\u00f3b\u0105 zapomnienia? Nie bez powodu „czasami stawa\u0142a si\u0119 zamy\u015blona, nieprzyst\u0119pna, wr\u0119cz naburmuszona.” Jakie w takim razie skrywa w sobie tajemnice i jakie b\u0142\u0119dy przyjdzie jej naprawi\u0107, aby prawdziwie dojrze\u0107 i rozpl\u0105ta\u0107 swoje \u015bcie\u017cki?<\/p>\n\n\n\n

-Ale jak to zrobi\u0107? Jak si\u0119 pozby\u0107 niedobrych emocji? (…) -Tylko czas da ci na to odpowied\u017a. Ka\u017cda zmiana go wymaga. Pewne sprawy musz\u0105 dojrze\u0107. Wiem, \u017ce chcia\u0142aby\u015b wszystko si\u0119 rozstrzygn\u0119\u0142o w jedn\u0105 lub drug\u0105 stron\u0119. Niestety tak nie b\u0119dzie. To jest proces, ma r\u00f3\u017cne etapy, a ka\u017cdy z nich jest inny.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Monika, siostrzenica Klaudyny, znajduje si\u0119 w\u0142a\u015bnie w takim momencie swojego \u017cycia, kiedy oczekuje si\u0119 gotowych i szybkich rozwi\u0105za\u0144. Czekanie i zwi\u0105zane z tym podejmowanie decyzji wydaje si\u0119 trudne i przynosi jedynie niepotrzebne rozterki i w\u0105tpliwo\u015bci. Nie potrafi wypl\u0105ta\u0107 si\u0119 z toksycznego zwi\u0105zku, kt\u00f3ry przynosi niepewno\u015b\u0107, l\u0119k i obaw\u0119 o swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107. Tak trudno jej zrozumie\u0107 w\u0142asne uczucia i zamieni\u0107 je na takie, kt\u00f3re oferuje kto\u015b, kto znajduje si\u0119 na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki. Jej dojrzewanie tak\u017ce \u0142\u0105czy si\u0119 niezmiennie ze zmierzeniem si\u0119 z w\u0142asnymi b\u0142\u0119dami i wyborami \u017cyciowymi.<\/p>\n\n\n\n

[G]\u00f3ry daj\u0105 jedyne w swoim rodzaju poczucie roztopienia si\u0119 w niebycie. Przypominaj\u0105ce nirwan\u0119. Nagle czujesz, \u017ce ka\u017cda krzywda staje si\u0119 nieistotna, b\u00f3l znika, a rana zabli\u017ania, ogarniaj\u0105 ci\u0119 spok\u00f3j, wdzi\u0119czno\u015b\u0107 i szcz\u0119\u015bcie. Tego w\u0142a\u015bnie do\u015bwiadczy\u0142em. <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Klaudyna i Monika to tylko dwie z wielu os\u00f3b pojawiaj\u0105cych si\u0119 w powie\u015bci. Wszystkie charakteryzuje natomiast jeden cel – dojrze\u0107 na tyle, aby zmierzy\u0107 si\u0119 ze swoimi emocjami, naprawi\u0107 b\u0142\u0119dy i „wydzierga\u0107” sobie nowe \u015bciegi \u017cyciowe. Jest to zar\u00f3wno pogodzenie si\u0119 ze \u015bmierci\u0105 bliskiej osoby, wypl\u0105tanie si\u0119 z sieci k\u0142amstw i manipulacji, zmierzenie si\u0119 z prze\u015bladowaniem w szkole czy u\u015bwiadomienie sobie, \u017ce bliska osoba wa\u017cniejsza jest ni\u017c blask i s\u0142awa. A wszystko po to, by \u017cy\u0107 w zgodzie z samym sob\u0105, bez supe\u0142k\u00f3w, kt\u00f3rych nie chce si\u0119 nam rozpl\u0105ta\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Powie\u015b\u0107 Agnieszki Krawczyk jest opowie\u015bci\u0105 o pokonywaniu w\u0142asnych s\u0142abo\u015bci, przyznawaniu si\u0119 do b\u0142\u0119d\u00f3w i rozwi\u0105zywaniu problem\u00f3w z przesz\u0142o\u015bci, kt\u00f3re pl\u0105cz\u0105 obecne i przysz\u0142e nasze \u015bcie\u017cki. To zwr\u00f3cenie uwagi na potrzeb\u0119 pomagania sobie nawzajem, na problem samotno\u015bci i niedojrza\u0142o\u015bci w\u015br\u00f3d ludzi w r\u00f3\u017cnym wieku. To w ko\u0144cu bardzo malowniczo osadzona historia, kt\u00f3ra pokazuje, \u017ce g\u00f3ry przemierza si\u0119 \u017cyciu nie tylko fizycznie, ale i emocjonalnie. <\/p>\n\n\n\n

Z ka\u017cdej drogi mo\u017cna zawr\u00f3ci\u0107 i wybra\u0107 inn\u0105. \u017bycie jest jak g\u00f3rski szlak: to pasmo wyzwa\u0144 i pr\u00f3b, by osi\u0105gn\u0105\u0107 szcz\u0119\u015bcie. Je\u015bli uda si\u0119 przezwyci\u0119\u017cy\u0107 strach, w\u0105tpliwo\u015bci i wahania – spe\u0142ni\u0105 si\u0119 wszystkie sny.<\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[C]zasami oczywiste odpowiedzi s\u0105 bardzo blisko, a nie potrafimy z nich skorzysta\u0107. Szukamy daleko, patrzymy poza horyzont zdarze\u0144, a mo\u017ce warto rozejrze\u0107 si\u0119 wok\u00f3\u0142 siebie i zauwa\u017cy\u0107 tych, kt\u00f3rzy naprawd\u0119 s\u0105 nam \u017cyczliwi. Mo\u017ce ich intencje w rzeczywisto\u015bci s\u0105 inne, ni\u017c podejrzewali\u015bmy? A je\u015bli co\u015b odczytali\u015bmy b\u0142\u0119dnie, uprzedzili\u015bmy si\u0119? A sytuacja wygl\u0105da zgo\u0142a odmiennie? Zwyczajna […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":340,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=337"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":339,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337\/revisions\/339"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/340"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}