{"id":395,"date":"2022-06-07T10:24:24","date_gmt":"2022-06-07T10:24:24","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=395"},"modified":"2022-06-07T10:26:08","modified_gmt":"2022-06-07T10:26:08","slug":"anna-purowska-szepty-ze-snow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2022\/06\/07\/anna-purowska-szepty-ze-snow\/","title":{"rendered":"Anna Purowska „Szepty ze sn\u00f3w”"},"content":{"rendered":"\n

Oby\u015bmy odzyskali to, co kiedy\u015b musieli\u015bmy utraci\u0107. Niech przyjdzie do nas, w innej formie, innym kszta\u0142cie, w innym wydaniu. Niech b\u0119dzie jeszcze pi\u0119kniejsze i silniejsze, ni\u017c to sobie wyobra\u017cali\u015bmy.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

„Jak mo\u017cna si\u0119 ba\u0107 mi\u0142o\u015bci?” Ka\u017cdy cz\u0142owiek, du\u017cy czy ma\u0142y, m\u0142odszy czy starszy, zas\u0142uguje na to, aby by\u0107 kochanym. Ka\u017cdy z nas, \u015bwiadomie lub nie, pragnie i marzy o mi\u0142o\u015bci. S\u0105 te\u017c tacy ludzie, kt\u00f3rzy w pewnym momencie j\u0105 trac\u0105 lub o niej zapominaj\u0105. Najgorzej jednak jest tym, kt\u00f3rzy boj\u0105 si\u0119 mi\u0142o\u015bci. Bo kiedy ona jest na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki, tak trudno jest im poda\u0107 swoj\u0105 d\u0142o\u0144. Kiedy ona jest coraz bli\u017cej, oni boj\u0105 si\u0119 zrobi\u0107 pierwszy krok. Brakuje im odwagi, obawiaj\u0105 si\u0119 zranienia? A mo\u017ce po prostu nie wierz\u0105, \u017ce kto\u015b mo\u017ce ich pokocha\u0107? <\/p>\n\n\n\n

My\u015bla\u0142am, \u017ce kiedy ma si\u0119 ju\u017c sta\u0142ego partnera, prac\u0119, wsp\u00f3lne wakacje raz w roku i mieszkanie na kredyt, to marzenia si\u0119 ko\u0144cz\u0105.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Ida Szumska to kobieta, kt\u00f3ra wiedzie „\u017cycie zapisane od linijki”. Dok\u0142adnie wie, jak b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142 jej kolejny dzie\u0144. Ma dom, prac\u0119 i sta\u0142ego partnera. Ci\u0105gle jednak czuje si\u0119, jakby kto\u015b wrzuci\u0142 j\u0105 do szklanego pude\u0142ka i zamkn\u0105\u0142 dop\u0142yw \u015bwie\u017cego powietrza. Wydaje si\u0119 jej, \u017ce ogl\u0105da \u015bwiat przez szyb\u0119, a ca\u0142e jej \u017cycie jest nieprawdziwe i pozbawione barw. „Chcia\u0142am si\u0119 zamkn\u0105\u0107… ze strachu.” A kiedy\u015b mia\u0142a przecie\u017c tyle marze\u0144… <\/p>\n\n\n\n

Najgorzej nie wiedzie\u0107. Je\u015bli nie wiesz, dok\u0105d idziesz, to nie dojdziesz tam, gdzie b\u0119dzie ci dobrze. Je\u015bli nie wiesz, co czujesz, nie wykrzeszesz z siebie mi\u0142o\u015bci.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Czego boi si\u0119 Ida? Swoich pragnie\u0144, swojej bezradno\u015bci, b\u0142\u0119d\u00f3w z przesz\u0142o\u015bci czy wyobra\u017cenia, jakie inni maj\u0105 o niej? Jak bardzo musia\u0142a zosta\u0107 skrzywdzona i jak mocno si\u0119 pogubi\u0142a, aby przekona\u0107 sam\u0105 siebie, \u017ce nie zas\u0142uguje na prawdziw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107? Dochodzi w swoim \u017cyciu jednak do takiego momentu, w kt\u00f3rym ju\u017c za chwil\u0119 zabraknie jej tlenu. I wtedy, dzi\u0119ki przyjacielowi, wyje\u017cd\u017ca do miejsca, w kt\u00f3rym ju\u017c nie potrafi ignorowa\u0107 „szept\u00f3w” w swojej g\u0142owie, kt\u00f3re domagaj\u0105 si\u0119, aby zmieni\u0142a co\u015b w swoim \u017cyciu.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce co\u015b zmieni\u0107, nie znaczy, \u017ceby od razu rzuca\u0107 si\u0119 w nieznan\u0105 otch\u0142a\u0144, ale… chocia\u017cby zanurzy\u0107 stopy? Oswoi\u0107 ch\u0142\u00f3d? <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Ida spotyka na swojej drodze ludzi, kt\u00f3rzy krok po kroku u\u015bwiadamiaj\u0105 jej, \u017ce „[n]ikt nie ma lepszej czy gorszej sytuacji. Ka\u017cda mo\u017ce by\u0107 bolesna i pe\u0142na u\u015bmiechu. Ka\u017cda jest istotna, warta uwagi i zrozumienia.” To nieprawda, \u017ce problemy innych s\u0105 wi\u0119ksze, wa\u017cniejsze, a nasze powinni\u015bmy schowa\u0107 g\u0142\u0119boko w \u015brodku i nie narzeka\u0107. Je\u015bli co\u015b nam doskwiera i nie pozwala normalnie funkcjonowa\u0107, to nawet b\u0142ahostka w mniemaniu innych, mo\u017ce by\u0107 dla nas gigantycznym zmartwieniem. I tego uczy si\u0119 Ida, aby nie ignorowa\u0107 „szept\u00f3w”, nie zamyka\u0107 si\u0119 na drugiego cz\u0142owieka. Bo w ko\u0144cu znajdzie si\u0119 kto\u015b , kto b\u0119dzie z nami, a nie tylko obok. I nie ma znaczenia jak wiele mamy lat, bo nawet ma\u0142e dziecko cz\u0119sto nosi w sobie ca\u0142e pok\u0142ady z\u0142ych do\u015bwiadcze\u0144 i r\u00f3wnie mocno boi si\u0119 mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Si\u0142a wynika ze s\u0142abo\u015bci. Z l\u0119k\u00f3w, kt\u00f3re mamy do pokonania. Odwaga nie jest brakiem strachu, ale mierzeniem si\u0119 z obawami. Stawaniem z nimi oko w oko, ka\u017cdego dnia.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

„Mnie nie zrani\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107. Mnie zrani\u0142 jej brak.” – u\u015bwiadomienie sobie tak, wydawa\u0142oby si\u0119, b\u0142ahej prawdy spowodowa\u0142o, \u017ce Ida zdo\u0142a\u0142a postawi\u0107 pierwszy krok w stron\u0119 nowego \u017cycia. Nowego pocz\u0105tku. Swojego. Opartego na jej w\u0142asnych zasadach. Zacz\u0119\u0142a otwiera\u0107 si\u0119 na mi\u0142o\u015b\u0107. Zacz\u0119\u0142a j\u0105 poznawa\u0107 jak dziecko, kt\u00f3re g\u0142o\u015bnym p\u0142aczem dopomina si\u0119 o uwag\u0119. A czasem wystarczy obecno\u015b\u0107 i czas, aby serce nauczy\u0142o si\u0119 kocha\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Powie\u015b\u0107 Anny Purowskiej to wspania\u0142a lekcja otwierania si\u0119 na innych ludzi, zaufania w\u0142asnej intuicji i zrozumienia, \u017ce wszystko zaczyna si\u0119 od nas. To my kszta\u0142tujemy swoje \u017cycie, to my musimy podejmowa\u0107 decyzje. Ka\u017cde podporz\u0105dkowanie si\u0119 innym prowadzi do cierpienia, bo ogranicza nasz\u0105 wolno\u015b\u0107. Nie warto patrze\u0107 na \u015bwiat oczami innych ludzi. Nawet najbardziej kolorowe okulary nie zabarwi\u0105 naszego \u017cycia na r\u00f3\u017cowo. To my sami musimy je pokolorowa\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Oby\u015bmy odzyskali to, co kiedy\u015b musieli\u015bmy utraci\u0107. Niech przyjdzie do nas, w innej formie, innym kszta\u0142cie, w innym wydaniu. Niech b\u0119dzie jeszcze pi\u0119kniejsze i silniejsze, ni\u017c to sobie wyobra\u017cali\u015bmy. „Jak mo\u017cna si\u0119 ba\u0107 mi\u0142o\u015bci?” Ka\u017cdy cz\u0142owiek, du\u017cy czy ma\u0142y, m\u0142odszy czy starszy, zas\u0142uguje na to, aby by\u0107 kochanym. Ka\u017cdy z nas, \u015bwiadomie lub nie, pragnie […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":399,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/395"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=395"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/395\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":396,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/395\/revisions\/396"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/399"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=395"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=395"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=395"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}