{"id":401,"date":"2022-06-14T15:03:10","date_gmt":"2022-06-14T15:03:10","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=401"},"modified":"2022-06-14T15:03:10","modified_gmt":"2022-06-14T15:03:10","slug":"jolanta-kosowska-niedoskonali","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2022\/06\/14\/jolanta-kosowska-niedoskonali\/","title":{"rendered":"Jolanta Kosowska „Niedoskonali”"},"content":{"rendered":"\n

-Przesz\u0142o\u015b\u0107 k\u0142adzie si\u0119 cieniem, okalecza, zmienia – wszed\u0142 mi w s\u0142owo. – Nikt z nas nie wie, jacy byliby\u015bmy bez naszej przesz\u0142o\u015bci. Na pewno inni.<\/p>

-My\u015blisz, \u017ce lepsi?<\/p>

-Nie wiem. Mo\u017ce. Kiedy\u015b los nas nie oszcz\u0119dzi\u0142, teraz daje nam szans\u0119. Sami walczymy z cieniami przesz\u0142o\u015bci, razem stworzymy co\u015b niesamowitego. Ja w to wierz\u0119. Jeszcze tylko ty musisz mi zaufa\u0107 i w to uwierzy\u0107. <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Doskona\u0142y, idealny, perfekcyjny – ka\u017cdy z nas chcia\u0142by taki by\u0107; ka\u017cdy z nas marzy o tym, aby cho\u0107 raz kto\u015b okre\u015bli\u0142 go tymi s\u0142owami; ka\u017cdy z nas boi si\u0119, \u017ce nigdy na te miana nie zas\u0142u\u017cy. Sk\u0105d bierze si\u0119 w nas obawa przed niedoskona\u0142o\u015bci\u0105? Dlaczego nie potrafimy uwierzy\u0107 w swoj\u0105 wyj\u0105tkowo\u015b\u0107? Czy, gdyby mo\u017cna by\u0142o zmieni\u0107 przesz\u0142o\u015b\u0107 i wymaza\u0107 to jedno wydarzenie, kt\u00f3re nas najbardziej boli, poczuliby\u015bmy si\u0119 szcz\u0119\u015bliwsi i lepsi? <\/p>\n\n\n\n

Czasami wa\u017cniejsze od tego, co si\u0119 m\u00f3wi, jest to, czego si\u0119 nie dopowiada. R\u00f3wnie wa\u017cny jest spos\u00f3b dobierania s\u0142\u00f3w. Ona powiedzia\u0142a, \u017ce jeste\u015bcie czw\u00f3rk\u0105 przyjaci\u00f3\u0142, a najbardziej \u0142\u0105czy was to, \u017ce jeste\u015bcie niedoskonali. (…) Ka\u017cde z was prze\u017cy\u0142o co\u015b z\u0142ego, ka\u017cde ma w sercu jak\u0105\u015b zadr\u0119, nosi w nim jak\u0105\u015b tajemnic\u0119. Pasujecie do siebie.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Cztery osoby, cztery historie, cztery samotne dusze, kt\u00f3re szukaj\u0105 zapomnienia. Maja ucieka przed demonami z Polski do Lizbony, Camila pr\u00f3buje oswoi\u0107 b\u00f3l zatracaj\u0105c si\u0119 w pracy i muzyce, David ci\u0105gle boi si\u0119 zaufa\u0107 drugiemu cz\u0142owiekowi, a Bruno \u017cyje z poczuciem winy. Pokr\u0119tny los, znanymi tylko sobie \u015bcie\u017ckami splata losy tej czw\u00f3rki i pomaga im na nowo uwierzy\u0107 w siebie i w lepsze jutro. Najcenniejsze jednak okazuje si\u0119 by\u0107 poczucie, \u017ce w ko\u0144cu kto\u015b docenia ich niedoskona\u0142o\u015b\u0107 i nie boi si\u0119 o niej m\u00f3wi\u0107. <\/p>\n\n\n\n

W pewnym sensie ka\u017cdy z nas jest aktorem. Gra przed innymi, czasami przed samym sob\u0105. Bycie sob\u0105 bywa najtrudniejsze. Ods\u0142ania nasze wn\u0119trze, umo\u017cliwia krytyk\u0119, wystawia na ataki, powoduje, \u017ce mo\u017cna nas \u0142atwo zrani\u0107 i skrzywdzi\u0107. Du\u017co \u0142atwiejsze i bezpieczniejsze jest bycie kim\u015b innym.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Tajemnice, p\u00f3\u0142prawdy i niedopowiedzenia – \u015bwiat naszych bohater\u00f3w to istny „\u015bwiat iluzji”. Staj\u0105 si\u0119 mistrzami w robieniu unik\u00f3w i zwrot\u00f3w w ty\u0142, w momencie, w kt\u00f3rym musieliby zbyt mocno si\u0119 ods\u0142oni\u0107 i otworzy\u0107 przed drugim cz\u0142owiekiem. Pr\u00f3buj\u0105 tak d\u0142ugo ignorowa\u0107 swoj\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107 i \u015bcigaj\u0105ce ich demony, a\u017c ona sama zaczyna ich osacza\u0107 i nie pozwala p\u00f3j\u015b\u0107 dalej. Jedynym rozwi\u0105zaniem okazuje si\u0119 prawda i przyznanie si\u0119 do swojej niedoskona\u0142o\u015bci. A w u\u015bwiadamianiu sobie tego faktu zaczynaj\u0105 pomaga\u0107 sobie nawzajem, bo ka\u017cdy z nich mo\u017ce powiedzie\u0107: „wiem co czujesz, rozumiem i akceptuj\u0119”. <\/p>\n\n\n\n

Ka\u017cdy z nas nosi w sobie jak\u0105\u015b zadr\u0119, ka\u017cdemu kiedy\u015b \u017cycie da\u0142o w ko\u015b\u0107. W \u017cyciu nie chodzi o to, ile razy zawi\u00f3d\u0142 nas los, ale o to, czy potrafili\u015bmy si\u0119 po tym pozbiera\u0107, otrz\u0105sn\u0105\u0107 i p\u00f3j\u015b\u0107 dalej. Nie da\u0107 si\u0119 temu losowi zmieni\u0107.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

„Czas to czarodziej”, a obecno\u015b\u0107 drugiego cz\u0142owieka to magia, kt\u00f3ra mu pomaga. W pojedynk\u0119 potrafi\u0105 zdzia\u0142a\u0107 wiele, ale prawdziwe cuda dziej\u0105 si\u0119 tylko, je\u015bli wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105. Bardzo trudno i\u015b\u0107 przez \u017cycie samemu, walczy\u0107 ze s\u0142abo\u015bciami i wstawa\u0107, kiedy los k\u0142adzie nam k\u0142ody pod nogi. Je\u015bli jest kto\u015b, kto poda nam r\u0119k\u0119, du\u017co \u0142atwiej podnosi\u0107 si\u0119 i i\u015b\u0107 dalej. Obecno\u015b\u0107, czy to przyjaciela czy ukochanej osoby, okazuje si\u0119 bezcenna tak\u017ce dla czw\u00f3rki bohater\u00f3w. Bez niej, kto wie, gdzie zaprowadzi\u0142oby ich poczucie w\u0142asnej „niedoskona\u0142o\u015bci”.<\/p>\n\n\n\n

Powie\u015b\u0107 Jolanty Kosowskiej to ogromna dawka dobrej energii, magii i m\u0105dro\u015bci \u017cyciowej. U\u015bwiadamia czytelnikowi, \u017ce chocia\u017c nie ma ludzi doskona\u0142ych, zawsze mo\u017cna d\u0105\u017cy\u0107 do idea\u0142u. Nie ma os\u00f3b idealnych, bo s\u0105 tylko te, kt\u00f3re nie doceni\u0142y jeszcze pot\u0119gi swojej niedoskona\u0142o\u015bci. Bo jak\u017ce cenna jest \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce ci\u0105gle s\u0105 przed nami cele do osi\u0105gni\u0119cia. Kto wie, co kryje si\u0119 za kolejnym zakr\u0119tem…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

-Przesz\u0142o\u015b\u0107 k\u0142adzie si\u0119 cieniem, okalecza, zmienia – wszed\u0142 mi w s\u0142owo. – Nikt z nas nie wie, jacy byliby\u015bmy bez naszej przesz\u0142o\u015bci. Na pewno inni. -My\u015blisz, \u017ce lepsi? -Nie wiem. Mo\u017ce. Kiedy\u015b los nas nie oszcz\u0119dzi\u0142, teraz daje nam szans\u0119. Sami walczymy z cieniami przesz\u0142o\u015bci, razem stworzymy co\u015b niesamowitego. Ja w to wierz\u0119. Jeszcze tylko […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":402,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/401"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=401"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/401\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":403,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/401\/revisions\/403"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/402"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=401"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=401"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=401"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}