{"id":418,"date":"2023-01-27T11:54:26","date_gmt":"2023-01-27T11:54:26","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=418"},"modified":"2023-01-27T11:54:26","modified_gmt":"2023-01-27T11:54:26","slug":"maria-paszynska-listy-do-gestapo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2023\/01\/27\/maria-paszynska-listy-do-gestapo\/","title":{"rendered":"Maria Paszy\u0144ska „Listy do Gestapo”"},"content":{"rendered":"\n

Nauczono nas jednak d\u017awigania tajemnic, wpojono milczenie, odwykli\u015bmy od zaufania. Wojna zmieni\u0142a nas bardziej, ni\u017c przypuszczali\u015bmy, ale widz\u0119 to dopiero teraz, z oddali. Gdyby\u015bmy zdo\u0142ali prze\u0142ama\u0107 milczenie, zdoby\u0107 si\u0119 na rozmow\u0119… Powracaj\u0105 do mnie wci\u0105\u017c na nowo te same my\u015bli. (…) S\u0142owa maj\u0105 pot\u0119\u017cn\u0105 moc, o wiele pot\u0119\u017cniejsz\u0105, ni\u017c si\u0119 wydaje. Mog\u0105 dawa\u0107 \u017cycie i zabija\u0107 jak ostrze no\u017ca.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Wystarczy kilka s\u0142\u00f3w, aby kogo\u015b uszcz\u0119\u015bliwi\u0107, ale r\u00f3wnie szybko mo\u017cna kogo\u015b bardzo zrani\u0107. S\u0142owa maj\u0105 moc i raz wypowiedziane nie daj\u0105 si\u0119 wymaza\u0107. Nie mo\u017cna ich niestety „odus\u0142ysze\u0107”. One maj\u0105 moc, nawet je\u015bli s\u0105 niewypowiedziane, bo wtedy albo pozostawiamy kogo\u015b w niepewno\u015bci albo pozbawiamy go realnej pomocy. Najgorzej za\u015b, kiedy kto\u015b ka\u017ce nam milcze\u0107, a potem jest ju\u017c za p\u00f3\u017ano, aby s\u0142owa dotar\u0142y do adresata.<\/p>\n\n\n\n

Listy do Gestapo<\/em> to spowied\u017a, to pr\u00f3ba naprawienia \u015bwiata i uzyskania przebaczenia. To bardzo g\u0142\u0119boka analiza wydarze\u0144 i czyn\u00f3w, kt\u00f3re si\u0119 pope\u0142ni\u0142o. G\u0142\u00f3wna bohaterka, Zuzanna, pisz\u0105c tak wiele s\u0142\u00f3w pr\u00f3buje wyt\u0142umaczy\u0107 dlaczego podejmowa\u0142a takie, a nie inne decyzje. Czy mog\u0142a post\u0105pi\u0107 inaczej, czy sensowne jest zastanawianie si\u0119, co by by\u0142o gdyby? W \u00f3wczesnym wojennym \u015bwiecie bardzo trudno by\u0142o uciec od moralnych dylemat\u00f3w. Bezpieczniej by\u0142o milcze\u0107, nie wiedzie\u0107, nie dopytywa\u0107. Bo s\u0142owa mia\u0142y tak wielkie znaczenie…<\/p>\n\n\n\n

Wielu ludzi stara si\u0119 nie wraca\u0107 do przesz\u0142o\u015bci z obawy przed b\u00f3lem. M\u00f3wi\u0105 o nierozdrapywaniu starych ran czy bezsensie rozpami\u0119tywania minionego, na kt\u00f3re i tak nie ma si\u0119 ju\u017c wp\u0142ywu. Dla mnie wspominanie jest jednak czym\u015b o wiele \u0142atwiejszym ni\u017c prze\u017cywanie tera\u017aniejszo\u015bci. Odpowiednia odleg\u0142o\u015b\u0107 czasowa zdarze\u0144 t\u0142umi emocje, wycisza, pozwala przyjrze\u0107 si\u0119 uwa\u017cniej.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

„Kiedy spotkali\u015bmy si\u0119 ponownie, tamten \u015bwiat ju\u017c nie istnia\u0142” – wojenna rzeczywisto\u015b\u0107 i ten kontrast pomi\u0119dzy tym co by\u0142o wcze\u015bniej, a tym co nast\u0105pi\u0142o p\u00f3\u017aniej; \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nie mo\u017cna cofn\u0105\u0107 czasu i zmieni\u0107 biegu wydarze\u0144. Dla osoby, kt\u00f3ra pope\u0142ni\u0142a b\u0142\u0119dy i bardzo za nie \u017ca\u0142uje, sytuacja ta jest nieustaj\u0105cym rozdrapywaniem ran i ci\u0105g\u0142ym leczeniem ich od nowa. To nieprawda, \u017ce czas leczy rany – on tylko je \u0142agodzi, a blizny pozostaj\u0105 w cz\u0142owieku na ca\u0142e \u017cycie. Ale mo\u017cna stara\u0107 si\u0119 znale\u017a\u0107 lekarstwo, kt\u00f3re z\u0142agodzi dolegliwo\u015bci. Mo\u017ce by\u0107 nim rozmowa, bo s\u0142owa maj\u0105 przecie\u017c niezwyk\u0142\u0105 moc…<\/p>\n\n\n\n

To dziwne, jak trudno jest nam dostrzec w\u0142asne szcz\u0119\u015bcie, kiedy trwa, a gdy przeminie, t\u0119sknimy do tego, co by\u0142o, jakby dopiero strata pozwala\u0142a naprawd\u0119 doceni\u0107 warto\u015b\u0107. My\u015bl, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie jest, a przynajmniej tak w\u0142a\u015bnie by\u0142o w moim \u017cyciu, napawa mnie bezbrze\u017cnym smutkiem.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Listy do Gestapo<\/em> to nie tylko ksi\u0105\u017cka z wojenn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 w tle. To opowie\u015b\u0107 o walce, kt\u00f3ra toczy si\u0119 w sercu kobiety uwik\u0142anej w niezwykle trudne do dokonania wybory. To emocjonalna relacja osoby, kt\u00f3ra podejmuje decyzje g\u0142\u00f3wnie w imi\u0119 mi\u0142o\u015bci. Lektura tej opowie\u015bci wyzwala ca\u0142y ogrom my\u015bli i rozwa\u017ca\u0144, ale tak\u017ce ch\u0119ci oceniania g\u0142\u00f3wnej bohaterki. Uwa\u017cajmy jednak na s\u0142owa, kt\u00f3re chcia\u0142oby si\u0119 wypowiedzie\u0107. W ko\u0144cu one maj\u0105 tak niezwyk\u0142\u0105 moc…<\/p>\n\n\n\n

To jedna z najbardziej emocjonuj\u0105cych ksi\u0105\u017cek, jakie dane by\u0142o mi przeczyta\u0107. Niezwyk\u0142a. Gor\u0105co polecam.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nauczono nas jednak d\u017awigania tajemnic, wpojono milczenie, odwykli\u015bmy od zaufania. Wojna zmieni\u0142a nas bardziej, ni\u017c przypuszczali\u015bmy, ale widz\u0119 to dopiero teraz, z oddali. Gdyby\u015bmy zdo\u0142ali prze\u0142ama\u0107 milczenie, zdoby\u0107 si\u0119 na rozmow\u0119… Powracaj\u0105 do mnie wci\u0105\u017c na nowo te same my\u015bli. (…) S\u0142owa maj\u0105 pot\u0119\u017cn\u0105 moc, o wiele pot\u0119\u017cniejsz\u0105, ni\u017c si\u0119 wydaje. Mog\u0105 dawa\u0107 \u017cycie i […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":420,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/418"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=418"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/418\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":419,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/418\/revisions\/419"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/420"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=418"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=418"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=418"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}