{"id":460,"date":"2023-07-13T09:11:37","date_gmt":"2023-07-13T09:11:37","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=460"},"modified":"2023-07-13T09:36:20","modified_gmt":"2023-07-13T09:36:20","slug":"mieczyslaw-gorzka-poszukiwacz-zwlok","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2023\/07\/13\/mieczyslaw-gorzka-poszukiwacz-zwlok\/","title":{"rendered":"Mieczys\u0142aw Gorzka &#8222;Poszukiwacz zw\u0142ok&#8221;"},"content":{"rendered":"\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Nie wierz\u0119, nie mo\u017cna a\u017c tak si\u0119 zmieni\u0107. Z\u0142o zostaje na zawsze z\u0142em, nie da si\u0119 go przebra\u0107 za dobro. <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>To, co powszechnie uznawane jest za <em>z\u0142e<\/em>, czyli na przyk\u0142ad nienawi\u015b\u0107, ch\u0119\u0107 zemsty, zazdro\u015b\u0107, chciwo\u015b\u0107 czy gniew, nigdy nie zostanie uznane za <em>dobre<\/em>. A przynajmniej nie powinno. To cechy, kt\u00f3re nale\u017cy w sobie zwalcza\u0107, a podsycanie ich prowadzi do zguby. Pozornie dobre uczynki, ale robione wy\u0142\u0105cznie na pokaz, po to, aby ukry\u0107 prawdziwe intencje, nie eliminuj\u0105 czynnika z\u0142a. Bo z\u0142o jest czarne, a dobro to biel &#8211; pomieszanie tych dw\u00f3ch kolor\u00f3w fa\u0142szuje rzeczywisto\u015b\u0107. Czy w &#8222;zwyczajnym&#8221; kryminale jest miejsce na tak wiele odcieni i zastanawiania si\u0119 nad emocjami bohater\u00f3w? Czy nie najwa\u017cniejsze jest poszukiwanie tego, kt\u00f3ry zabi\u0142? Okazuje si\u0119, \u017ce mo\u017cna stworzy\u0107 bardzo dynamiczn\u0105 kryminaln\u0105 opowie\u015b\u0107, w kt\u00f3rej \u015bcigamy morderc\u0119 (i nie tylko), r\u00f3wnocze\u015bnie zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad jego motywacjami i szukaj\u0105c odpowiedzi na pytanie <em>dlaczego<\/em>?<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Ju\u017c chyba wiedzia\u0142, co czuj\u0105 seryjni mordercy i dlaczego wpadaj\u0105 w taki diabelski kr\u0105g zab\u00f3jstw, z kt\u00f3rego nie potrafi\u0105 si\u0119 wyzwoli\u0107. Wiedz\u0105, \u017ce robi\u0105 \u017ale, chc\u0105 to przerwa\u0107, a jednak nie s\u0105 w stanie. Doznania, jakich do\u015bwiadczaj\u0105 w chwili zab\u00f3jstwa, s\u0105 jak najmocniejszy narkotyk. Wci\u0105gaj\u0105 bezpowrotnie.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>We Wroc\u0142awiu i jego okolicach dochodzi do brutalnych morderstw m\u0142odych kobiet, a sprawca pozostaje od d\u0142ugiego czasu nieuchwytny. Pojawia si\u0119 i znika &#8211; czy\u017cby duch? Za tajemniczym Poltergeistem rusza w ko\u0144cu grupa \u015bledcza pod przewodnictwem charyzmatycznej, silnej pani komisarz Laury Wilk. Dlaczego ten cz\u0142owiek zaczyna zabija\u0107, i to w dodatku seryjnie, na\u0142ogowo, z okrucie\u0144stwem? Gdzie kryje si\u0119 zal\u0105\u017cek jego <em>z\u0142a <\/em>i w jaki spos\u00f3b pr\u00f3buje go zamaskowa\u0107? To pierwsze pytanie, kt\u00f3re nasuwa si\u0119 czytelnikowi, kiedy poznaje g\u0142\u00f3wnego m\u0119skiego bohatera, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 mie\u0107 du\u017co wsp\u00f3lnego z odnajdywanymi zw\u0142okami. Autor umiej\u0119tnie bawi si\u0119 z czytelnikiem w kotka i myszk\u0119, a to utwierdzaj\u0105c go w swoich przekonaniach, a to znowu poddaj\u0105c wszystko w w\u0105tpliwo\u015b\u0107. G\u0142\u00f3wny bohater jest tak z\u0142o\u017con\u0105 postaci\u0105, \u017ce w\u0142a\u015bciwie nie wiadomo czy bardziej mu kibicujemy, czy pr\u00f3bujemy go ukara\u0107. A to dopiero pocz\u0105tek.<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Kiedy nienawi\u015b\u0107 zmienia si\u0119 w ob\u0142\u0119d? A mo\u017ce nienawi\u015b\u0107 jest tylko jednym z objaw\u00f3w szale\u0144stwa?<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Jakby tego by\u0142o ma\u0142o, autor serwuje czytelnikom tak\u017ce w\u0105tek sensacyjny, mafijny z elementami polityki i walki o w\u0142adz\u0119. Tutaj pojawia si\u0119 korupcja, chciwo\u015b\u0107 i to, co niszczy najbardziej, czyli ch\u0119\u0107 zemsty. I dochodzimy zn\u00f3w do zadawania sobie pyta\u0144, tym razem o granic\u0119, po kt\u00f3rej przekroczeniu nasza nienawi\u015b\u0107 do kogo\u015b zamienia si\u0119 w obsesj\u0119 i czekaj\u0105 nas nieuniknione konsekwencje. Poznajemy tutaj zar\u00f3wno ogarni\u0119tego \u017c\u0105dz\u0105 zemsty policjanta, jak i polityka czy biznesmena, kt\u00f3rzy ju\u017c dawno przekroczyli magiczn\u0105 lini\u0119 i tylko pr\u00f3buj\u0105 <em>z\u0142o <\/em>przebra\u0107 w dobro. To musi si\u0119 zako\u0144czy\u0107 tragicznie.<\/p>\n\n\n\n<p>Mieczys\u0142aw Gorzka stworzy\u0142 bardzo oryginaln\u0105 powie\u015b\u0107 kryminaln\u0105. Cho\u0107 mamy w niej do czynienia z niejednym zab\u00f3jstwem i niejednym morderc\u0105, to jednak na du\u017c\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguje ciekawa analiza wewn\u0119trzna bohater\u00f3w. Obserwujemy nie tylko skutki, ale szukamy przyczyn obecnego stanu rzeczy. Jest dynamicznie, ciekawie, s\u0105 zwroty akcji i &#8222;zamydlanie&#8221; czytelnikowi oczu, aby do ko\u0144ca nie wiedzia\u0142 <em>kto?<\/em>, ale ci\u0105gle zastanawia\u0142 si\u0119 <em>dlaczego?<\/em> Prowadzone dwa \u015bledztwa, bardzo od siebie r\u00f3\u017cne, mog\u0142yby z powodzeniem istnie\u0107 jako dwie odr\u0119bne ksi\u0105\u017cki (moim zdaniem:-), ale wrzucenie jednego w drugie chyba pomog\u0142o g\u0142\u00f3wnemu m\u0119skiemu bohaterowi prze\u0142ama\u0107 swoje l\u0119ki i dowiedzie\u0107 si\u0119 o sobie tego, czego unika\u0142 ca\u0142e \u017cycie. Czy w powie\u015bci czytelnik znajdzie odpowiedzi na nurtuj\u0105ce go pytania? Musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce nie wszystkie. W ko\u0144cu, kto wierzy w duchy?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie wierz\u0119, nie mo\u017cna a\u017c tak si\u0119 zmieni\u0107. Z\u0142o zostaje na zawsze z\u0142em, nie da si\u0119 go przebra\u0107 za dobro. To, co powszechnie uznawane jest za z\u0142e, czyli na przyk\u0142ad nienawi\u015b\u0107, ch\u0119\u0107 zemsty, zazdro\u015b\u0107, chciwo\u015b\u0107 czy gniew, nigdy nie zostanie uznane za dobre. A przynajmniej nie powinno. To cechy, kt\u00f3re nale\u017cy w sobie zwalcza\u0107, a [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":468,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/460"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=460"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/460\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":465,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/460\/revisions\/465"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/468"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=460"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=460"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=460"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}