Czy wierzysz w anio\u0142y? – pytanie to pojawia si\u0119 wielokrotnie w tej nadmorskiej opowie\u015bci, kt\u00f3ra swoim klimatem wprowadza czytelnika w nieco zamglon\u0105 atmosfer\u0119 ma\u0142ego nadmorskiego miasteczka, o jak\u017ce mile brzmi\u0105cej nazwie P\u0142otki. Chcia\u0142oby si\u0119 usi\u0105\u015b\u0107 na \u0142aweczce przed sklepem, w kt\u00f3rym pracuje jeden z bohater\u00f3w i, popijaj\u0105c co nieco, poobserwowa\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w i zastanowi\u0107 si\u0119, co takiego wydarzy si\u0119 w ich \u017cyciu.<\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdy boi si\u0119 sztormu w \u017cyciu. Ale nawet je\u015bli nadzieja jest tylko ledwo tl\u0105cym si\u0119 p\u0142omykiem, to wci\u0105\u017c warto wierzy\u0107, \u017ce jeszcze rozb\u0142y\u015bnie ca\u0142\u0105 moc\u0105 w tych ciemno\u015bciach.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Zajrzyjmy zatem do P\u0142otek. Spotkamy tam pewn\u0105 rodzin\u0119, w kt\u00f3rej relacje nie napawaj\u0105 optymizmem. Wyczuwamy w niej smutek, \u017cal i z\u0142o\u015b\u0107, widzimy niezabli\u017anione rany i ogromn\u0105 potrzeb\u0119 blisko\u015bci, o kt\u00f3r\u0105 jednak nie potrafi\u0105 poprosi\u0107. Zagl\u0105daj\u0105c do kolejnego domu, zmierzymy si\u0119 z przemoc\u0105, bezsilno\u015bci\u0105 m\u0142odej dziewczyny i jej powolnym zatracaniu si\u0119 w swoim poczuciu niesprawiedliwo\u015bci. Na ulicy Przymorskiej znajdziemy r\u00f3wnie\u017c dobrotliw\u0105 starsz\u0105 pani\u0105, kt\u00f3rej przyjdzie zmierzy\u0107 si\u0119 z chorob\u0105 oraz starszego pana, kt\u00f3ry t\u0119skni za rodzin\u0105 i pragnie naprawi\u0107 b\u0142\u0119dy z przesz\u0142o\u015bci. A to oczywi\u015bcie nie wszyscy mieszka\u0144cy miasteczka. Czy nie macie wra\u017cenia, \u017ce tutaj naprawd\u0119 przyda\u0142by si\u0119 anio\u0142?<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b tak trudno o bezinteresowno\u015b\u0107… Ludzie boj\u0105 si\u0119 prosi\u0107 o pomoc i boj\u0105 si\u0119 j\u0105 przyjmowa\u0107. Ka\u017cdy pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej znajduje swojego anio\u0142a, trzeba tylko otworzy\u0107 oczy i serce na innych.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Czy wierzysz w anio\u0142y? – dla Soni, Dawida, Daniela czy Bogusi odpowied\u017a pewnie by\u0142aby negatywna, ale czytelnik czuje, \u017ce nadchodz\u0105 zmiany i w \u017cyciu bohater\u00f3w zjawi si\u0119 kto\u015b, kto m\u00f3g\u0142by pretendowa\u0107 do tego\u017c anielskiego miana. A mo\u017ce ju\u017c si\u0119 pojawi\u0142? I nie trzeba szuka\u0107 kogo\u015b sfruwaj\u0105cego z nieba, z pierzastymi skrzyd\u0142ami, kto przychodzi tylko do wybranych. Czasami wystarczy otworzy\u0107 si\u0119 na drugiego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry nas wys\u0142ucha i pomo\u017ce zmierzy\u0107 si\u0119 z tym, co nas boli, bo „[l]udzie nie potrzebuj\u0105 cud\u00f3w, tylko rozmowy.” Jak\u017ce proste, a zarazem niezwykle problematyczne. <\/p>\n\n\n\n
To nie czas leczy rany, tylko ludzie, kt\u00f3rzy wci\u0105\u017c pozostaj\u0105 obecni w naszym \u017cyciu i pomagaj\u0105 przetrwa\u0107 trudne chwile…<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Czy wierzysz w anio\u0142y? – jakkolwiek odpowiemy na to pytanie, ono ju\u017c do ko\u0144ca d\u017awi\u0119czy w my\u015blach czytelnika, kt\u00f3ry sam zaczyna si\u0119 zastanawia\u0107 nad swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 opini\u0105 na ten temat. Kto w naszym \u017cyciu okaza\u0142 si\u0119 anio\u0142em? Kt\u00f3rego z nich zlekcewa\u017cyli\u015bmy lub nie potrafili\u015bmy dostrzec? Jak bardzo potrzebujemy go teraz w naszym \u017cyciu? Pami\u0119tajmy jednak, \u017ce ogromne skrzyd\u0142a anio\u0142a nie bior\u0105 si\u0119 z niczego – on sam musi nosi\u0107 na swoich barkach to, co zdecydujemy si\u0119 mu powierzy\u0107. To dosy\u0107 du\u017cy ci\u0119\u017car… <\/p>\n\n\n\n
Aleksandra Rak stworzy\u0142a histori\u0119, kt\u00f3ra szumi w uszach, przep\u0142ywa przez nasze wn\u0119trze, burzy nasz spok\u00f3j i migoce w oddali s\u0142abym jeszcze \u015bwiat\u0142em zmian. Wydaje si\u0119, \u017ce ka\u017cdy z nas mo\u017ce zosta\u0107 dla kogo\u015b jego osobistym anio\u0142em – naprawd\u0119 niewiele trzeba, aby przychyli\u0107 komu\u015b nieba. Bezinteresowno\u015b\u0107, empatia, wra\u017cliwo\u015b\u0107 i „[n]adzieja, cho\u0107 z\u0142udna, jest potrzebna ka\u017cdemu.” Niech latarnia wyznacza nam zawsze jasn\u0105 drog\u0119 \u017cycia, pos\u0142aniec przynosi tylko dobre wie\u015bci, a ka\u017cdy doczeka si\u0119 spadkobiercy swojego anio\u0142a. Przecie\u017c im tak\u017ce nale\u017cy si\u0119 emerytura:-)<\/p>\n\n\n\n
Gor\u0105co polecam.<\/p>\n\n\n\n
- Cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Aleksandra rak, Spadkobierca<\/em>, Wydawnictwo Flow 2023<\/li><\/ul>\n\n\n\n
Cykl „Szept anio\u0142a” to:<\/p>\n\n\n\n
- Latarnik<\/li>
- Pos\u0142aniec<\/li>
- Spadkobierca<\/li><\/ol>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czy wierzysz w anio\u0142y? – pytanie to pojawia si\u0119 wielokrotnie w tej nadmorskiej opowie\u015bci, kt\u00f3ra swoim klimatem wprowadza czytelnika w nieco zamglon\u0105 atmosfer\u0119 ma\u0142ego nadmorskiego miasteczka, o jak\u017ce mile brzmi\u0105cej nazwie P\u0142otki. Chcia\u0142oby si\u0119 usi\u0105\u015b\u0107 na \u0142aweczce przed sklepem, w kt\u00f3rym pracuje jeden z bohater\u00f3w i, popijaj\u0105c co nieco, poobserwowa\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w i zastanowi\u0107 si\u0119, co […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":474,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2,10],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/470"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=470"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/470\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":475,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/470\/revisions\/475"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/474"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=470"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=470"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=470"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}