Jest rok 1945. Na Ziemiach Odzyskanych w p\u00f3\u0142nocnej Polsce zaczynaj\u0105 osiedla\u0107 si\u0119 ludzie. Ci, kt\u00f3rzy do tej pory zamieszkiwali te tereny, zostali w ten czy inny spos\u00f3b wyeliminowani, a ci, kt\u00f3rzy zostali, musieli liczy\u0107 si\u0119 z konsekwencjami w postaci prze\u015bladowa\u0144, nienawi\u015bci czy wr\u0119cz fizycznej napa\u015bci. Miejsce, kt\u00f3re zosta\u0142o odzyskane, okaza\u0142o si\u0119 istnym kot\u0142em narodowo\u015bciowym, w kt\u00f3rym gotowa\u0142o si\u0119 wiele r\u00f3\u017cnych emocji, pogl\u0105d\u00f3w, \u017c\u0105da\u0144 czy niech\u0119ci do drugiego cz\u0142owieka. Jak \u017cy\u0107 w takim miejscu, kt\u00f3remu do prawdziwego wyzwolenia brakuje m\u00f3wienia jednym g\u0142osem i zwyk\u0142ej ludzkiej \u017cyczliwo\u015bci? <\/p>\n\n\n\n
Nikt nie rodzi si\u0119 z\u0142y, to \u015bwiat sprawia, \u017ce ludzie gubi\u0105 si\u0119 na \u015bcie\u017ckach \u017cycia, a przez to umieraj\u0105 samotni i nieszcz\u0119\u015bliwi.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Wojna to z\u0142o w czystej postaci; to \u015bmier\u0107, kt\u00f3ra przynosi b\u00f3l, cierpienie i pozostawia ludzi samotnych i pokrzywdzonych. Ka\u017cda przemoc niestety poci\u0105ga za sob\u0105 kolejne i nie tak \u0142atwo j\u0105 wyeliminowa\u0107. Do\u015bwiadczenie wojny zmienia ludzi, kt\u00f3rzy pozbawieni dobrych wzorc\u00f3w i mi\u0142o\u015bci, popadaj\u0105 w zw\u0105tpienie lub zaczynaj\u0105 szerzy\u0107 z\u0142o, kt\u00f3re w nich pozosta\u0142o. Tak dzieje si\u0119 z wieloma bohaterami „Naw\u0142ociowego wzg\u00f3rza”, kt\u00f3rzy po ustaniu dzia\u0142a\u0144 wojennych ci\u0105gle walcz\u0105 o spok\u00f3j swojej duszy i niestety nie zawsze wychodz\u0105 z tej walki obronn\u0105 r\u0119k\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Niezale\u017cnie, co si\u0119 stanie, musisz pami\u0119ta\u0107, \u017ce dzieci nie powinny odpowiada\u0107 za grzechy rodzic\u00f3w.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Tytu\u0142owa Stefania zmaga si\u0119 ze swoimi demonami, kt\u00f3re przysz\u0142y do niej w postaci przemocy, brutalno\u015bci i mia\u0142y zdecydowanie ludzk\u0105 posta\u0107. Z\u0142o wojny pojawi\u0142o si\u0119 niespodziewanie, a powojenna rzeczywisto\u015b\u0107 nie przynios\u0142a ukojenia i zrozumienia w\u015br\u00f3d innych. Nawet najbli\u017csi nie potrafili zaakceptowa\u0107 tego, co j\u0105 spotka\u0142o. Na szcz\u0119\u015bcie nie wszyscy… <\/p>\n\n\n\n
Leopold Kociuba reprezentuje w tej opowie\u015bci natomiast tego, w kt\u00f3rym z\u0142o zasia\u0142o swoje ziarno, a on nie potrafi\u0142 skutecznie wypleni\u0107 go ze swojego serca. Zaros\u0142o niczym niepielona grz\u0105dka, na kt\u00f3rej ro\u015bnie wszystko opr\u00f3cz zdrowych relacji, wybaczenia i mi\u0142o\u015bci. Zagubiony w swoim b\u00f3lu, zadaje je innym, realizuj\u0105c tym samym plan, jaki wojna stawia sobie za sw\u00f3j cel – pozbawi\u0107 ludzi cz\u0142owiecze\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
To i wiele innych pyta\u0144 pozostaje bez odpowiedzi. Po raz pierwszy od d\u0142u\u017cszego czasu Stefania zasn\u0119\u0142a mocnym, spokojnym snem. W pobli\u017cu nie by\u0142o nikogo, kto chcia\u0142by j\u0105 skrzywdzi\u0107. Wszak z\u0142o ja opu\u015bci\u0142o.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Jak przeciwstawi\u0107 si\u0119 z\u0142u, kt\u00f3re zdaje si\u0119 odbiera\u0107 nam jasno\u015b\u0107 my\u015blenia i miesza nasze zmys\u0142y? Czy mo\u017cliwe jest odzyskanie spokoju i poczucia bezpiecze\u0144stwa w \u015bwiecie, kt\u00f3ry skupia si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na ludzkim egoizmie? Czy Stefania pokona swoje demony i b\u0119dzie jej dane znowu cieszy\u0107 si\u0119 \u017cyciem? Ta opowie\u015b\u0107 przynosi odpowiedzi na wiele z tych pyta\u0144. A najprostsz\u0105 z nich jest po prostu mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 „Naw\u0142ociowego wzg\u00f3rza” przybli\u017ca czytelnikowi czasy, o kt\u00f3rych nie m\u00f3wi si\u0119 zbyt wiele. Wiemy, co dzia\u0142o si\u0119 w trakcie wojny, ale to, co nast\u0105pi\u0142o tu\u017c po niej ci\u0105gle wymaga odkrywania i opowiadania. Je\u015bli dodamy do tego histori\u0119 ludzi lub pojedynczych os\u00f3b, otrzymujemy niezwykle ciekawy portret tamtych jak\u017ce trudnych czas\u00f3w. Pami\u0119tajmy, \u017ce to ludzie tworz\u0105 histori\u0119 – oby taka, jak ta, kt\u00f3ra przydarzy\u0142a si\u0119 Stefanii i jej rodzinie nigdy si\u0119 ju\u017c nie powt\u00f3rzy\u0142a. <\/p>\n\n\n\n
Gor\u0105co polecam.<\/p>\n\n\n\n
Naw\u0142ociowe wzg\u00f3rze to:<\/p>\n\n\n\n
- Stefania<\/li>
- Ba\u015bka<\/li><\/ol>\n\n\n\n
Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Ma\u0142gorzata Manelska, Stefania<\/em>, Wydawnictwo WasPos, 2023<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jest rok 1945. Na Ziemiach Odzyskanych w p\u00f3\u0142nocnej Polsce zaczynaj\u0105 osiedla\u0107 si\u0119 ludzie. Ci, kt\u00f3rzy do tej pory zamieszkiwali te tereny, zostali w ten czy inny spos\u00f3b wyeliminowani, a ci, kt\u00f3rzy zostali, musieli liczy\u0107 si\u0119 z konsekwencjami w postaci prze\u015bladowa\u0144, nienawi\u015bci czy wr\u0119cz fizycznej napa\u015bci. Miejsce, kt\u00f3re zosta\u0142o odzyskane, okaza\u0142o si\u0119 istnym kot\u0142em narodowo\u015bciowym, w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":480,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13,14],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/478"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=478"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/478\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":481,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/478\/revisions\/481"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/480"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=478"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=478"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=478"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}