{"id":491,"date":"2023-08-16T11:55:32","date_gmt":"2023-08-16T11:55:32","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=491"},"modified":"2023-08-16T11:55:32","modified_gmt":"2023-08-16T11:55:32","slug":"juan-gomez-jurado-rey-blanco-bialy-krol","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2023\/08\/16\/juan-gomez-jurado-rey-blanco-bialy-krol\/","title":{"rendered":"Juan Gomez-Jurado &#8222;Rey Blanco. Bia\u0142y kr\u00f3l&#8221;"},"content":{"rendered":"\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Wa\u017cniejsze od pozostania przy \u017cyciu jest pozostanie cz\u0142owiekiem.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Zazwyczaj tam, gdzie jest kr\u00f3lowa, pojawia si\u0119 tak\u017ce kr\u00f3l. Albo odwrotnie. Trudno zdecydowa\u0107, kt\u00f3re z nich jest wa\u017cniejsze, pierwszoplanowe. Czy podejmuj\u0105 decyzje wsp\u00f3lnie? Czy kt\u00f3re\u015b z nich ma decyduj\u0105cy g\u0142os? Czy zale\u017cy to od praw rz\u0105dz\u0105cych danym pa\u0144stwem i czy mo\u017cna je w jaki\u015b spos\u00f3b omin\u0105\u0107 lub sprytnie zakamuflowa\u0107? Idealnie by\u0142oby, gdyby kr\u00f3l i kr\u00f3lowa byli jak wsp\u00f3lnicy, kt\u00f3rzy patrz\u0105 w tym samym kierunku i to samo jest dla nich istotne. Najgorzej za\u015b jest, kiedy dla jednego z nich najwa\u017cniejsza jest w\u0142adza, a dla drugiego jego poddani. Czy w tej historii biel pozostanie nieskazitelna czy jednak czerwie\u0144 skazi j\u0105 ju\u017c na zawsze? A wiadomo, \u017ce takie plamy najtrudniej wywabi\u0107.<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Porwanie to w znacznej mierze nieobecno\u015b\u0107.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Antonia Scott w swoim \u017cyciu straci\u0142a ju\u017c bardzo wiele, zar\u00f3wno os\u00f3b, jak i warto\u015bci. Zosta\u0142a zmuszona do \u017cycia z nieobecno\u015bci\u0105, tak\u0105 chwilow\u0105 lub ostateczn\u0105. Wiadomo, \u017ce ta druga boli najbardziej, a z t\u0105 pierwsz\u0105 trzeba sobie radzi\u0107 i ci\u0105gle prze\u017cywa\u0107 j\u0105 od nowa. Kt\u00f3ra z nich jest t\u0105 gorsz\u0105 i trudniejsz\u0105? W chwili porwania, pierwsza mo\u017ce zamieni\u0107 si\u0119 w t\u0119 drug\u0105 i to przera\u017ca Antoni\u0119 najbardziej. Dochodzi do tego \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce przeciwnik, z kt\u00f3rym przyjdzie jej walczy\u0107 jest bia\u0142y niczym kartka papieru, kt\u00f3ra pozostaje pusta, pomimo usilnych pr\u00f3b zape\u0142nienia jej informacjami na temat swojego oponenta. A przecie\u017c &#8222;[k]iedy od cz\u0142owieka zale\u017cy uratowanie sk\u00f3ry jednej z trzech najwa\u017cniejszych os\u00f3b w jego \u017cyciu, powinien on podj\u0105\u0107 racjonaln\u0105 decyzj\u0119.&#8221;<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Szok emocjonalny ponownie zapewnia jej darmow\u0105 wycieczk\u0119 po najciekawszych miejscach psychiki. Pi\u0119trowym autobusem z odkrytym dachem. Przeje\u017cd\u017ca przez rondo Konsternacji, mija monument Z\u0142o\u015bci i plac Zdrady.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Ludzie potrafi\u0105 nas zawie\u015b\u0107. Ludzie potrafi\u0105 nas zasmuci\u0107. Ludzie potrafi\u0105 nas zdradzi\u0107. Wszystkie te czynno\u015bci pozbawiaj\u0105 nas zaufania i pewno\u015bci siebie. W g\u0142owie nieustannie pojawia si\u0119 wyraz <em>dlaczego<\/em>, a poszukiwanie odpowiedzi przynosi zaskakuj\u0105ce rezultaty. Kto w tej ostatecznej rozgrywce zawiedzie Antoni\u0119 najbardziej, kto oka\u017ce si\u0119 zdrajc\u0105, a kto przysporzy najwi\u0119cej obra\u017ce\u0144? Stawk\u0105 jak zwykle jest \u017cycie, tym razem jednak takie, z utrat\u0105 kt\u00f3rego Antonia nie b\u0119dzie si\u0119 mog\u0142a pogodzi\u0107, bo dotyczy pierwszego w jej dorobku przyjaciela. <\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Nie zawsze pami\u0119tasz to w spos\u00f3b wyra\u017any i \u015bwiadomy, ale je\u015bli nieco si\u0119 wysilisz, zdo\u0142asz sobie przypomnie\u0107. Ten dzie\u0144, t\u0119 godzin\u0119 i t\u0119 dok\u0142adn\u0105 minut\u0119, kiedy podpis pod zdj\u0119ciem zmienia si\u0119 ze znajomego na przyjaciela.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Tak, sta\u0142o si\u0119. Jon oficjalnie mo\u017ce si\u0119 mianowa\u0107 przyjacielem Antonii Scott. Wydaje si\u0119, \u017ce to najwi\u0119ksze osi\u0105gni\u0119cie i najcenniejsze, jakiego Jon m\u00f3g\u0142 dokona\u0107 w swoim \u017cyciu. Przebi\u0107 si\u0119 przez wszystkie g\u0142osy ma\u0142p harcuj\u0105cych w g\u0142owie kr\u00f3lowej to niebywa\u0142y wyczyn, a wybicie si\u0119 na prowadzenie to jak dot\u0105d co\u015b  nieosi\u0105galnego. Nie potrzebna mu by\u0142a bro\u0144, ponadprzeci\u0119tna inteligencja, si\u0142a fizyczna (nie \u017ceby by\u0142 gruby:-), a jedynie obecno\u015b\u0107 bez zadawania zb\u0119dnych pyta\u0144. Tylko tyle, a jednocze\u015bnie najwi\u0119cej ile mo\u017cna ofiarowa\u0107 drugiemu cz\u0142owiekowi. W starciu z bezwzgl\u0119dnym kr\u00f3lem, to giermek okazuje si\u0119 pionkiem, kt\u00f3ry przes\u0105dzi o zako\u0144czeniu rozgrywki. Prawda tkwi w tym, \u017ce &#8222;[o]soby naprawd\u0119 inteligentne w\u0105tpi\u0105 we wszystko i we wszystkich, ale przede wszystkim w\u0105tpi\u0105 w same siebie.&#8221; Potrzebuj\u0105 kogo\u015b, kto pomo\u017ce im uwierzy\u0107 w siebie.<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote\"><p>Ci\u0119\u017car w jej klatce piersiowej robi si\u0119 l\u017cejszy, oddech si\u0119 uspokaja. Ma\u0142py w jej g\u0142owie krzycz\u0105 nieco ciszej. To jest w\u0142a\u015bnie pi\u0119kne w pewno\u015bci. Karmi nas poczuciem ulgi.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>Kr\u00f3l i kr\u00f3lowa w tej opowie\u015bci zdecydowanie nie dziel\u0105 wsp\u00f3lnych komnat przekona\u0144 i cel\u00f3w. On skupia si\u0119 na w\u0142adzy, a ona na bezpiecze\u0144stwie swoich poddanych. To on okazuje si\u0119 czerwieni\u0105, kt\u00f3ra plami wszystko wok\u00f3\u0142, a ona pr\u00f3buje nie zabrudzi\u0107 swoich bia\u0142ych szat. Rozgrywka zatacza ko\u0142o, w kt\u00f3rym ka\u017cdy element uk\u0142adanki zaczyna wskakiwa\u0107 na swoje miejsce. Niestety, aby to ko\u0142o zamkn\u0105\u0107 i zatrzyma\u0107 jego nieustanne nabieranie tempa, Antonia i Jon b\u0119d\u0105 musieli wznie\u015b\u0107 si\u0119 na wy\u017cyny swoich umiej\u0119tno\u015bci. A czas i ludzie b\u0119d\u0105 stanowili tutaj kluczow\u0105 rol\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Ca\u0142a trylogia o Antonii Scott nie jest jedynie dobr\u0105 czytelnicz\u0105 rozrywk\u0105. To tak\u017ce inteligentne pokazanie do czego zdolny jest cz\u0142owiek, aby uzyska\u0107 w\u0142adz\u0119 nad innymi. Najcenniejszym okazuje si\u0119 nie pieni\u0105dz, a wiedza, kt\u00f3ra pozwala na dominacj\u0119 nad innymi. Przestrog\u0105 jest tak\u017ce osoba samej Antonii i innych kr\u00f3lowych. Udowadnia, \u017ce ka\u017cdy eksperyment na \u017cywym organizmie nigdy nie pozostaje bez konsekwencji. Mo\u017ce po prostu &#8222;[\u015b]wiat jest o wiele \u0142atwiejszy, kiedy jeste\u015b idiot\u0105, poniewa\u017c jednym z po\u017cytk\u00f3w bycia idiot\u0105 jest to, \u017ce nie wiesz, \u017ce nim jeste\u015b?&#8221;.<\/p>\n\n\n\n<p>Polecam.<\/p>\n\n\n\n<p>Seria z Antonia Scott to:<\/p>\n\n\n\n<ol><li>Reina Roja. Czerwona kr\u00f3lowa<\/li><li>Loba Negra. Czarna wilczyca<\/li><li>Rey Blanco. Bia\u0142y kr\u00f3l<\/li><\/ol>\n\n\n\n<p>Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Juan Gomez-Jurado, <em>Rey Blanco. Bia\u0142y kr\u00f3l<\/em>, Wydawnictwo SQN, 2023<\/p>\n\n\n\n<p>Recenzja powsta\u0142a w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wa\u017cniejsze od pozostania przy \u017cyciu jest pozostanie cz\u0142owiekiem. Zazwyczaj tam, gdzie jest kr\u00f3lowa, pojawia si\u0119 tak\u017ce kr\u00f3l. Albo odwrotnie. Trudno zdecydowa\u0107, kt\u00f3re z nich jest wa\u017cniejsze, pierwszoplanowe. Czy podejmuj\u0105 decyzje wsp\u00f3lnie? Czy kt\u00f3re\u015b z nich ma decyduj\u0105cy g\u0142os? Czy zale\u017cy to od praw rz\u0105dz\u0105cych danym pa\u0144stwem i czy mo\u017cna je w jaki\u015b spos\u00f3b omin\u0105\u0107 lub [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":494,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/491"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=491"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/491\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":495,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/491\/revisions\/495"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/494"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=491"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=491"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=491"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}