{"id":512,"date":"2024-01-21T15:43:18","date_gmt":"2024-01-21T15:43:18","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=512"},"modified":"2024-01-21T15:43:18","modified_gmt":"2024-01-21T15:43:18","slug":"andrzej-f-paczkowski-ptaki-bez-skrzydel-uwiezieni-w-auschwitz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2024\/01\/21\/andrzej-f-paczkowski-ptaki-bez-skrzydel-uwiezieni-w-auschwitz\/","title":{"rendered":"Andrzej F. Paczkowski „Ptaki bez skrzyde\u0142. Uwi\u0119zieni w Auschwitz”"},"content":{"rendered":"\n

Gdybym by\u0142 ptakiem, marzy\u0142, spogl\u0105daj\u0105c przez okno na szybuj\u0105ce po niebie go\u0142\u0119bie. Gdybym by\u0142 ptakiem, przelecia\u0142bym przez wielk\u0105 wod\u0119 i wr\u00f3ci\u0142 do domu. A teraz? Teraz jestem ptakiem bez skrzyde\u0142…<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Znane jest powszechnie powiedzenie, \u017ce mo\u017cna komu\u015b podci\u0105\u0107 skrzyd\u0142a<\/em> i wielu z nas do\u015bwiadczy\u0142o sytuacji, w kt\u00f3rej kto\u015b sprawi\u0142, \u017ce stracili\u015bmy zapa\u0142 b\u0105d\u017a motywacj\u0119 do zrealizowania swoich plan\u00f3w. To niew\u0105tpliwie trudne i smutne, kiedy kto\u015b pr\u00f3buje nam udowodni\u0107, \u017ce nasze marzenia nie maj\u0105 mo\u017cliwo\u015bci si\u0119 spe\u0142ni\u0107, \u017ce my\u015blimy o czym\u015b nierealnym czy \u017ce jeste\u015bmy zbyt ambitni. To bardzo krzywdz\u0105ce. Istnieje na szcz\u0119\u015bcie co\u015b takiego jak samozaparcie i d\u0105\u017cenie do celu pomimo przeciwno\u015bci losu, pomimo opinii innych ludzi i ich z\u0142orzeczeniu. Skrzyd\u0142a mog\u0105 zosta\u0107 naprawione, wyleczone i zregenerowane. Najgorzej, kiedy zostaj\u0105 odci\u0119te na zawsze, bez mo\u017cliwo\u015bci wzbicia si\u0119 ponownie w powietrze. <\/p>\n\n\n\n

Cz\u0142owiek czasami znajduje si\u0119 w takiej sytuacji, \u017ce zastanawia si\u0119, czy aby jego wcze\u015bniejsza egzystencja by\u0142a prawdziwa. A mo\u017ce to, co si\u0119 dzieje wok\u00f3\u0142 niego teraz, to sen? Co jest rzeczywisto\u015bci\u0105? Los czasami potrafi bardzo zdradziecko podej\u015b\u0107 cz\u0142owieka i okrutnie za\u015bmia\u0107 mu si\u0119 w twarz.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Natan, Jona i Icek to m\u0142odzi ch\u0142opcy wkraczaj\u0105cy w doros\u0142o\u015b\u0107 w czasach, kiedy rzeczywisto\u015b\u0107 z dnia na dzie\u0144 stawa\u0142a si\u0119 nierzeczywista i jakby obdzierana z tego, co dobre i znane. Czy to Krak\u00f3w, Praga czy Ameryka, wsz\u0119dzie tam wojna przynosi\u0142a ze sob\u0105 niepewno\u015b\u0107 jutra, nienawi\u015b\u0107, cierpienie i poczucie niesprawiedliwo\u015bci. Kto\u015b zacz\u0105\u0142 podcina\u0107 wszystkim skrzyd\u0142a, kt\u00f3re z czasem usycha\u0142y i odpada\u0142y. Trzeba by\u0142o nieziemskiej si\u0142y, aby poradzi\u0107 sobie bez nich. Ptak bez skrzyde\u0142, przy odrobinie szcz\u0119\u015bcia, prze\u017cyje, ale utarci bezpowrotnie rado\u015b\u0107 \u017cycia, a nowe realia wcale nie b\u0119d\u0105 \u0142atwe. Cz\u0142owiek tak\u017ce b\u0119dzie walczy\u0142 dop\u00f3ki starczy mu si\u0142, ale \u017cycie nigdy nie b\u0119dzie ju\u017c takie samo jak kiedy\u015b. <\/p>\n\n\n\n

-S\u0142yszysz? – spyta\u0142a. -Tu nie ma \u017cadnych ptak\u00f3w. Co to jest za straszne miejsce? (…) Ot tego momentu O\u015bwi\u0119cim nabra\u0142 dla niego jeszcze innego znaczenia: nie by\u0142 to jedynie ob\u00f3z zag\u0142ady. By\u0142o to r\u00f3wnie\u017c miejsce opuszczone przez Boga, kt\u00f3re nawet ptaki omija\u0142y z daleka. Ptaki, kt\u00f3re mog\u0142y wzbi\u0107 si\u0119 w powietrze i polecie\u0107, gdzie tylko skrzyd\u0142a ponios\u0105, nie zbli\u017ca\u0142y si\u0119 do tego pado\u0142u strachu i \u015bmierci.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Polecie\u0107, gdzie tylko skrzyd\u0142a ponios\u0105 to taki synonim wolno\u015bci i godno\u015bci ludzkiej, kt\u00f3rych to nasi bohaterowie zostali pozbawienie. Jakkolwiek pr\u00f3bowaliby naprawia\u0107 swoje skrzyd\u0142a, nigdy nie by\u0142o im dane z nich skorzysta\u0107. Natan i Jona znale\u017ali si\u0119 w miejscu, w kt\u00f3rym jedyn\u0105 my\u015bl\u0105 by\u0142a ta o przetrwaniu. Icek, cho\u0107 unikn\u0105\u0142 zes\u0142ania do obozu koncentracyjnego, r\u00f3wnie mocno do\u015bwiadczy\u0142 samotno\u015bci, beznadziei i braku mo\u017cliwo\u015bci polecenia tam, gdzie si\u0119 chce. Mo\u017ce najlepszym sposobem na prze\u017cycie by\u0142o odci\u0119cie si\u0119 od rzeczywisto\u015bci i zanurzenie w sobie tylko znanym \u015bwiecie? Tylko czy stamt\u0105d mo\u017cna w og\u00f3le wr\u00f3ci\u0107? Chyba ptaki nie potrafi\u0105 lata\u0107 a\u017c tak daleko…<\/p>\n\n\n\n

Pojawiamy si\u0119 na tym \u015bwiecie tylko na chwil\u0119, a cho\u0107 niekt\u00f3rym mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce s\u0105 lepsi od innych, tak naprawd\u0119 wszyscy jeste\u015bmy tacy sami: chcemy \u017cy\u0107, kocha\u0107, nie czu\u0107 g\u0142odu i zimna. Podstawa szcz\u0119\u015bliwego i spokojnego \u017cycia tkwi w akceptacji drugiego cz\u0142owieka: nie os\u0105dzaj, a sam nie b\u0119dziesz os\u0105dzany, pomagaj, a tobie te\u017c pomog\u0105, miej otwarte serce, a zgromadzisz wok\u00f3\u0142 siebie ludzi o dobrych sercach.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Ludzie, kt\u00f3rzy wywo\u0142uj\u0105 konflikty i wojny zapominaj\u0105 w\u0142a\u015bnie o tych prostych zasadach. Wydaje im si\u0119, \u017ce niekt\u00f3rzy s\u0105 lepsi od innych, maj\u0105 wi\u0119cej praw by \u017cy\u0107 i nie musz\u0105 stosowa\u0107 si\u0119 do powszechnie znanych zasad moralnych czy etycznych. Takie my\u015blenie prowadzi ich zazwyczaj w tylko jedn\u0105 stron\u0119 – ku samozag\u0142adzie. Zawsze znajdzie si\u0119 kto\u015b, kto pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej pomo\u017ce pokrzywdzonym i ukarze zbrodniarzy. Mam przynajmniej tak\u0105 nadziej\u0119, \u017ce sprawiedliwo\u015b\u0107 i dobro zawsze b\u0119d\u0105 zwyci\u0119\u017ca\u0107. „Przecie\u017c w \u017cyciu wszystko ma sw\u00f3j kres, wi\u0119c i to barbarzy\u0144stwo nie mo\u017ce trwa\u0107 wiecznie.”<\/p>\n\n\n\n

Ksi\u0105\u017cka Andrzeja F. Paczkowskiego zabiera nas do strasznych czas\u00f3w drugiej wojny \u015bwiatowej, do obozu koncentracyjnego i jego konsekwencji. Pokazuje nam losy trzech ch\u0142opak\u00f3w i jednej kobiety, kt\u00f3rym przysz\u0142o \u017cy\u0107 bez skrzyde\u0142 i nigdy ich ju\u017c tak naprawd\u0119 nie odzyska\u0107. Wojna podci\u0119\u0142a im skrzyd\u0142a bez mo\u017cliwo\u015bci przywr\u00f3ceni ich do pe\u0142nej sprawno\u015bci. Opowie\u015b\u0107 ta jednak nie epatuje przemoc\u0105, nie skupia si\u0119 tylko na cierpieniu i okropie\u0144stwach wojny, ale przede wszystkim na pokazaniu historii indywidualnych os\u00f3b, kt\u00f3rym przysz\u0142o \u017cy\u0107 bez wolno\u015bci. To ich emocje i prze\u017cycia wysuwaj\u0105 si\u0119 na pierwszy plan i to one maluj\u0105 realny obraz tego, czego do\u015bwiadczyli. Ta ksi\u0105\u017cka nie odrzuca <\/em>nas z powodu zbyt du\u017cej ilo\u015bci okrucie\u0144stwa i z\u0142a, ale przyci\u0105ga ciekawym podej\u015bciem do tematu i losami ludzi, kt\u00f3rzy byli po prostu tacy jak my.<\/p>\n\n\n\n

Polecam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gdybym by\u0142 ptakiem, marzy\u0142, spogl\u0105daj\u0105c przez okno na szybuj\u0105ce po niebie go\u0142\u0119bie. Gdybym by\u0142 ptakiem, przelecia\u0142bym przez wielk\u0105 wod\u0119 i wr\u00f3ci\u0142 do domu. A teraz? Teraz jestem ptakiem bez skrzyde\u0142… Znane jest powszechnie powiedzenie, \u017ce mo\u017cna komu\u015b podci\u0105\u0107 skrzyd\u0142a i wielu z nas do\u015bwiadczy\u0142o sytuacji, w kt\u00f3rej kto\u015b sprawi\u0142, \u017ce stracili\u015bmy zapa\u0142 b\u0105d\u017a motywacj\u0119 do […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":514,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/512"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=512"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/512\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":513,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/512\/revisions\/513"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/514"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=512"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=512"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=512"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}