{"id":562,"date":"2024-05-06T14:55:38","date_gmt":"2024-05-06T14:55:38","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=562"},"modified":"2024-06-09T13:46:58","modified_gmt":"2024-06-09T13:46:58","slug":"maja-jaszewska-milosc-w-cieniu-rewolucji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2024\/05\/06\/maja-jaszewska-milosc-w-cieniu-rewolucji\/","title":{"rendered":"Maja Jaszewska „Mi\u0142o\u015b\u0107 w cieniu rewolucji”"},"content":{"rendered":"\n

My te\u017c jeste\u015bmy takie liszki, wiesz? Tylko nie los zadecyduje, co z nas wyro\u015bnie, a my sami. Pami\u0119taj o tym.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

\u017bycie ka\u017cdego cz\u0142owieka sk\u0142ada si\u0119 z wielu decyzji, a podejmowanie ich jest niczym wyci\u0105ganie odpowiednich nitek z k\u0142\u0119buszka popl\u0105tanej we\u0142ny. Z pocz\u0105tku niewidoczne, zdawa\u0142oby si\u0119, i\u017c niemo\u017cliwe do dostrze\u017cenia, z czasem zaczynaj\u0105 odpowiada\u0107 naszemu gustowi i zdecydowanym ruchem ci\u0105gniemy za ich ko\u0144ce. W taki oto spos\u00f3b zaczynamy tka\u0107 nasz osobisty obraz zwany \u017cyciem. Nieraz si\u0119 wahamy, cofamy d\u0142o\u0144, aby przeanalizowa\u0107 i zastanowi\u0107 si\u0119 nad sp\u00f3jno\u015bci\u0105 tego, co tworzymy. Czy w tych naszych decyzjach jeste\u015bmy osamotnieni i nikt nie powinien w nie ingerowa\u0107? Czy skazani jeste\u015bmy na wolno\u015b\u0107 wyboru? Czy wr\u0119cz przeciwnie – to los i przeznaczenie decyduj\u0105 o naszych nitkach \u017cycia? Jakiejkolwiek udzielimy odpowiedzi, dobrze by by\u0142o, aby utkany obraz finalnie cieszy\u0142 nasze zmys\u0142y, nasuwa\u0142 dobre wspomnienia, a jego unikatowy wz\u00f3r pozostawa\u0142 w pami\u0119ci innych ludzi. <\/p>\n\n\n\n

Bietko, tylko g\u0142upcy nie potrafi\u0105 zobaczy\u0107 tego, co wsp\u00f3lne w sprzeczno\u015bciach. […] Ka\u017cdy widzi inny uk\u0142ad zdarze\u0144 i inaczej je rozumie. Nie zawsze musi si\u0119 nam podoba\u0107 cudzy wzorek, ale \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce jest ich niesko\u0144czona ilo\u015b\u0107, uczy dystansu do w\u0142asnego widoczku. […] Patrz, s\u0142uchaj innych i szukaj swoich wzor\u00f3w. Z czasem je odnajdziesz.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

El\u017cbieta, zwana przez wszystkich Bietk\u0105, od pierwszych dni swojego \u017cycia naznaczona jest niejako czym\u015b, co nazwaliby\u015bmy t\u0119sknot\u0105. Osierocona przez matk\u0119, nigdy nie do\u015bwiadczy\u0142a pot\u0119gi matczynej mi\u0142o\u015bci. Zmuszona przez okoliczno\u015bci, wraz z ojcem przeprowadza si\u0119 z ukochanej Marian\u00f3wki do Warszawy, gdzie musi budowa\u0107 swoje \u017cycie od nowa. W swojej dziewcz\u0119cej \u015bwie\u017co\u015bci i wolno\u015bci, czerpie z niego gar\u015bciami, eksploruje miasto, w kt\u00f3rym mieszka i uczy si\u0119, jak bardzo wa\u017cna jest przyja\u017a\u0144, dobro\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107. A gdy staje si\u0119 doros\u0142\u0105 kobiet\u0105, przychodzi jej wyci\u0105gn\u0105\u0107 d\u0142o\u0144 i poci\u0105gn\u0105\u0107 za nitk\u0119, kt\u00f3ra zmieni jej \u017cycie na dobre. T\u0119sknota za\u015b, stanie si\u0119 nieod\u0142\u0105czn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 jej egzystencji. Czy dokona\u0142a s\u0142usznego wyboru? Czy znaj\u0105c jego konsekwencje, post\u0105pi\u0142aby tak ponownie i tak diametralnie zmieni\u0142a barwy tkanego przez siebie obrazu? <\/p>\n\n\n\n

Nie umia\u0142am powiedzie\u0107, czy moje \u017cycie potoczy\u0142o si\u0119 tak, jakbym tego naprawd\u0119 pragn\u0119\u0142a. Mo\u017ce nawet ba\u0142am si\u0119 wyrazi\u0107 jakikolwiek sprzeciw czy niezadowolenie. […] Czasem tylko my\u015bla\u0142am, \u017ce w moim \u017cyciu za ma\u0142o mnie samej. M\u00f3j los wci\u0105\u017c by\u0142 komu\u015b i czemu\u015b podporz\u0105dkowany.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Pobyt w Astrachaniu zaczyna zmienia\u0107 misternie tkany obraz w r\u00f3\u017cnobarwny kilim. Nie brakuje w nim kolor\u00f3w, smak\u00f3w i zapach\u00f3w, tak odmiennych od tych, kt\u00f3re Bietka dot\u0105d zna\u0142a. \u017bycie w wielokulturowej spo\u0142eczno\u015bci obfituje jednak w tak wiele r\u00f3\u017cnych odcieni, \u017ce \u0142atwo mo\u017cna je popl\u0105ta\u0107 i zagubi\u0107 si\u0119 w tej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci. Decyzje Bietki podejmuj\u0105 si\u0119 niejako same, bo okoliczno\u015bci wymagaj\u0105 takiego, a nie innego zachowania – dla m\u0119\u017ca, dla dzieci, dla \u017cyczliwych ludzi, dla ojczyzny. A dla siebie samej? Co z osobistym poczuciem bycia na w\u0142a\u015bciwym miejscu? Co z poczuciem w\u0142asnej warto\u015bci? Co z realizowaniem w\u0142asnych ambicji, realizacj\u0105 marze\u0144? Tak \u0142atwo si\u0119 zapomina o w\u0142asnych potrzebach, kiedy na poz\u00f3r wszystko wygl\u0105da idealnie i wtedy „czasami cz\u0142owiek nie szuka rozwi\u0105zania, ale potrzebuje zrozumienia. Zamiast rady pragnie czu\u0142ego spojrzenia.” Tak niewiele potrzeba do szcz\u0119\u015bcia, a zarazem a\u017c tyle.<\/p>\n\n\n\n

Wci\u0105\u017c nie mog\u0119 znale\u017a\u0107 miejsca… Wszystko jest tymczasowe, nie do ko\u0144ca moje. […] My\u015bla\u0142am, \u017ce mo\u017ce to ja nie potrafi\u0119 znale\u017a\u0107 w sobie spokoju i talentu do przywi\u0105zywania si\u0119, ale teraz zrozumia\u0142am, \u017ce tymczasowo\u015b\u0107 i brak spokoju to m\u00f3j los.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Koniec wieku dziewi\u0119tnastego i pocz\u0105tek kolejnego to t\u0142o, na kt\u00f3rym rozgrywaj\u0105 si\u0119 losy El\u017cbiety i jej najbli\u017cszych. Walka o wolno\u015b\u0107, t\u0105 osobist\u0105 i t\u0105 pa\u0144stwow\u0105, stanowi nieod\u0142\u0105czn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ich \u017cycia. Inne okoliczno\u015bci pewnie utka\u0142yby ich \u017cycie w zupe\u0142nie inny spos\u00f3b. Rewolucja w kraju, p\u00f3\u017aniej wojna i rewolucja w carskim \u015bwiecie, wp\u0142ywaj\u0105 w du\u017cej mierze na to, co dzieje si\u0119 w duszach bohater\u00f3w. Szczeg\u00f3lnie Bietka do\u015bwiadcza niejako odzwierciedlenia rzeczywisto\u015bci w swoim sercu – jej \u017cycie to ci\u0105g\u0142a walka o jego spok\u00f3j, o przynale\u017cno\u015b\u0107, o zrozumienie. <\/p>\n\n\n\n

Jestem bardzo ciekawa dalszych los\u00f3w Bietki i jej rodziny. Zapowiada si\u0119, \u017ce \u017cycie po raz kolejny popl\u0105ta jej nitki i b\u0119dzie musia\u0142a poci\u0105ga\u0107 za te, kt\u00f3re wydadz\u0105 si\u0119 najw\u0142a\u015bciwsze, a niekoniecznie te wymarzone. Mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie mog\u0142a dokonywa\u0107 tak\u017ce wybor\u00f3w zgodnych z jej wn\u0119trzem, poczuciem estetyki i ze spokojem ducha. A nitka zwana t\u0119sknot\u0105 przestanie zaburza\u0107 dobre proporcje jej \u017cyciowego kilimu. <\/p>\n\n\n\n

Gor\u0105co polecam.<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Maja Jaszewska, Mi\u0142o\u015b\u0107 w cieniu rewolucji<\/em>, Wydawnictwo Emocje, 2024<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

My te\u017c jeste\u015bmy takie liszki, wiesz? Tylko nie los zadecyduje, co z nas wyro\u015bnie, a my sami. Pami\u0119taj o tym. \u017bycie ka\u017cdego cz\u0142owieka sk\u0142ada si\u0119 z wielu decyzji, a podejmowanie ich jest niczym wyci\u0105ganie odpowiednich nitek z k\u0142\u0119buszka popl\u0105tanej we\u0142ny. Z pocz\u0105tku niewidoczne, zdawa\u0142oby si\u0119, i\u017c niemo\u017cliwe do dostrze\u017cenia, z czasem zaczynaj\u0105 odpowiada\u0107 naszemu gustowi […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":574,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13,14],"tags":[27,25,28],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/562"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=562"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/562\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":569,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/562\/revisions\/569"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/574"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=562"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=562"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=562"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}