{"id":734,"date":"2025-03-30T17:01:35","date_gmt":"2025-03-30T17:01:35","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=734"},"modified":"2025-03-30T17:11:10","modified_gmt":"2025-03-30T17:11:10","slug":"magdalena-majcher-bajtel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/03\/30\/magdalena-majcher-bajtel\/","title":{"rendered":"MAGDALENA MAJCHER „BAJTEL”"},"content":{"rendered":"\n

Jest pani pewna, \u017ce zna pani swoj\u0105 c\u00f3rk\u0119 i wie o niej wszystko?<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Zmiany spo\u0142eczne, ustrojowe czy nawet obyczajowe wymagaj\u0105 czasu, aby w pe\u0142ni si\u0119 dokona\u0107. Cho\u0107 cz\u0119sto s\u0105 to zmiany na lepsze, to pocz\u0105tkowy etap potrafi nie\u017ale namiesza\u0107 w \u015bwiadomo\u015bci cz\u0142owieka i w jego otoczeniu. Najtrudniej maj\u0105 ci, kt\u00f3rzy za nimi nie nad\u0105\u017caj\u0105 i kurczowo trzymaj\u0105 si\u0119 tego, co by\u0142o. W ko\u0144cu wszystko wydaje si\u0119 lepsze od tego, czego nie znamy i nie rozumiemy. Strach potrafi sparali\u017cowa\u0107 i doprowadzi\u0107 do tragedii. Tak te\u017c si\u0119 dzieje w przypadku bohater\u00f3w „Bajtla”, kt\u00f3rzy nie tyle nie pod\u0105\u017caj\u0105 za rzeczywisto\u015bci\u0105, co uwa\u017caj\u0105, \u017ce w ich przypadku nic ju\u017c nie da si\u0119 zmieni\u0107 zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem spo\u0142ecznym, jak i osobistym. Ich umys\u0142 tak przesi\u0105kni\u0119ty jest pesymizmem, \u017ce nie potrafi\u0105 dostrzec nieszcz\u0119\u015bcia, kt\u00f3re dzieje si\u0119 na ich oczach.<\/p>\n\n\n\n

Matka czuje i widzi wi\u0119cej, ni\u017c sama przed sob\u0105 chce przyzna\u0107, a przecie\u017c ju\u017c od kilku miesi\u0119cy, kiedy Urszula patrzy\u0142a na Jol\u0119, dostrzega\u0142a nie dziecko, ale m\u0142od\u0105 kobiet\u0119.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Wyobra\u017amy sobie taki oto \u015bwiat: Katowice lat 90-tych oraz dzielnice, w kt\u00f3rych czas si\u0119 zatrzyma\u0142 i nie ma widok\u00f3w na zmiany; spos\u00f3b my\u015blenia i postrzegania \u015bwiata przekazywany z pokolenia na pokolenie, kt\u00f3ry nie pozwala na odmienno\u015b\u0107 oraz nie zak\u0142ada lepszej egzystencji; powielanie b\u0142\u0119d\u00f3w poprzednich pokole\u0144 i przekonanie, \u017ce tak musi by\u0107 ju\u017c zawsze. Czy\u017c to nie smutna rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3ra a\u017c prosi si\u0119 o nieszcz\u0119\u015bcie? Kiedy znika nastoletnia Jola, a pare lat p\u00f3\u017aniej Dorota, smutna egzystencja zaczyna zbiera\u0107 swoje \u017cniwo, a p\u00f3\u017aniej okazuje si\u0119, \u017ce nie tylko one sta\u0142y si\u0119 ofiarami systemu, nieudolno\u015bci \u017cyciowej i stagnacji. To w\u0142a\u015bnie ta ostatnia przyczyni\u0142a si\u0119 najbardziej do nieuwa\u017cno\u015bci wobec w\u0142asnych dzieci i cichego przyzwolenia na przemoc. \u015awiat, w kt\u00f3rym przysz\u0142o \u017cy\u0107 zaginionym dziewczynkom by\u0142 wi\u0119zieniem, na kt\u00f3re skaza\u0142a ich wszechobecna ignorancja wobec emocji i uczu\u0107. A kiedy przysz\u0142a refleksja, by\u0142o ju\u017c niestety za p\u00f3\u017ano…<\/p>\n\n\n\n

Ci\u0105gle cierpia\u0142 na jej deficyt, brakowa\u0142o mu matczynej czu\u0142o\u015bci i ciep\u0142a, st\u0105d obawa, \u017ce nawet ten substytut zostanie mu zabrany.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Przypadkami zagini\u0119\u0107 dziewczynek zainteresowa\u0142 si\u0119 Borys Dyrda, do\u015bwiadczony dziennikarz, kt\u00f3ry swoim pisarskim nosem czuje, \u017ce szykuje si\u0119 tutaj grubsza sprawa i koniecznie trzeba j\u0105 rozwik\u0142a\u0107. Anga\u017cuje wszystkie swoje si\u0142y, aby je odnale\u017a\u0107 i doprowadzi\u0107 winnych do odpowiedzialno\u015bci za pope\u0142nione czyny. Nie spodziewa si\u0119, \u017ce to, co odkryje oka\u017ce si\u0119 tak wstrz\u0105saj\u0105ce, a sam b\u0119dzie musia\u0142 nieraz wr\u00f3ci\u0107 my\u015blami do w\u0142asnego trudnego dzieci\u0144stwa. Uczucia, kt\u00f3re przypomn\u0105 o swoim istnieniu, b\u0119d\u0105 nieraz przywo\u0142ywa\u0142y niechciane wspomnienia i poczucie, \u017ce nie ze wszystkimi uda\u0142o mu si\u0119 rozliczy\u0107 i pogodzi\u0107. Cho\u0107 doros\u0142y i do\u015bwiadczony, u\u015bwiadamia sobie, jak bardzo dzieci\u0119ce lata wp\u0142ywaj\u0105 na p\u00f3\u017aniejsze \u017cycie. Czy zaginionym dziewczynkom dane b\u0119dzie do\u015bwiadczy\u0107 doros\u0142o\u015bci i czy \u015bwiat, w kt\u00f3rym \u017cyj\u0105 cho\u0107 odrobin\u0119 si\u0119 zmieni? <\/p>\n\n\n\n

Tytu\u0142owy „bajtel” to synonim cz\u0142owieka, kt\u00f3ry pad\u0142 ofiar\u0105 znieczulicy spo\u0142ecznej i rezygnacji z walki o lepsze jutro. Nie chodzi tutaj tylko o dzieci, ale tak\u017ce o kobiety i m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rzy pozbawieni perspektyw, tkwili w zamkni\u0119tym kole w\u0142asnych przekona\u0144 i s\u0142abo\u015bci. Pomoc niestety w \u00f3wczesnych czasach istnia\u0142a tylko na papierze lub jedynie w prze\u015bwiadczeniu os\u00f3b, kt\u00f3re w tej samej epoce \u017cy\u0142y w zupe\u0142nie innej rzeczywisto\u015bci. Jak\u017ce drobiazgowo opisa\u0142a tamten \u015bwiat Magdalena Majcher. Przekaza\u0142a nam nie tylko realia spo\u0142eczne i j\u0119zykowe, ale emocjonalne rozterki bohater\u00f3w. Dodatkowo, ca\u0142\u0105 historie ubogaca psychologiczne podej\u015bcie do jak\u017ce trudnego tematu nieporadnych \u017cyciowo obywateli katowickich dzielnic i skutk\u00f3w ich osobistych wybor\u00f3w. Jak zwykle zaskakuje tematem, analiz\u0105 ludzkich zachowa\u0144 i obietnic\u0105 kolejnych.<\/p>\n\n\n\n

Gor\u0105co polecam.<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Magdalena Majcher, Bajtel<\/em>, Wydawnictwo WAB, 2025 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jest pani pewna, \u017ce zna pani swoj\u0105 c\u00f3rk\u0119 i wie o niej wszystko? Zmiany spo\u0142eczne, ustrojowe czy nawet obyczajowe wymagaj\u0105 czasu, aby w pe\u0142ni si\u0119 dokona\u0107. Cho\u0107 cz\u0119sto s\u0105 to zmiany na lepsze, to pocz\u0105tkowy etap potrafi nie\u017ale namiesza\u0107 w \u015bwiadomo\u015bci cz\u0142owieka i w jego otoczeniu. Najtrudniej maj\u0105 ci, kt\u00f3rzy za nimi nie nad\u0105\u017caj\u0105 i […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":741,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[80,78,79],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/734"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=734"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/734\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":742,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/734\/revisions\/742"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/741"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=734"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=734"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=734"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}