{"id":795,"date":"2025-06-01T13:05:21","date_gmt":"2025-06-01T13:05:21","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=795"},"modified":"2025-06-01T13:11:45","modified_gmt":"2025-06-01T13:11:45","slug":"joanna-szaranska-dzien-na-miodowej-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/06\/01\/joanna-szaranska-dzien-na-miodowej-5\/","title":{"rendered":"JOANNA SZARA\u0143SKA „DZIE\u0143 NA MIODOWEJ 5”"},"content":{"rendered":"\n

Przewidywalno\u015b\u0107 daje swoiste poczucie bezpiecze\u0144stwa, a to w dzisiejszych czasach warto\u015b\u0107 nie do pogardzenia.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Czy s\u0105 jeszcze na \u015bwiecie miejsca, kt\u00f3re pozostaj\u0105 niezmienne pomimo up\u0142ywu czasu? Kt\u00f3re zdo\u0142a\u0142y oprze\u0107 si\u0119 wsz\u0119dobylskiemu rozwojowi, kt\u00f3ry cz\u0119sto zabiera nam to, co znane od lat? I chocia\u017c zmiany wpisane s\u0105 niejako w nasz\u0105 ziemsk\u0105 egzystencj\u0119, i na pewno ich potrzebujemy, to jednak chcia\u0142oby si\u0119 zatrzyma\u0107 czas, aby m\u00f3c powraca\u0107 do miejsc, jak do dobrze sprawdzonych przyjaci\u00f3\u0142. Nawet je\u015bli z\u0105b czasu nadgryzie tu i \u00f3wdzie znajome budynki, to pozostaj\u0105 w nich ludzie, kt\u00f3rzy s\u0105 w ko\u0144cu dla nas najwa\u017cniejsi. I do takiego w\u0142a\u015bnie miejsca wraca autorka, kiedy zaprasza nas po raz kolejny na ulic\u0119 Miodow\u0105, gdzie przewidywalno\u015b\u0107 pr\u00f3buje stawi\u0107 czo\u0142a zmieniaj\u0105cej si\u0119 rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Ulica Miodowa to znajome domy, sklepy, ludzie oraz \u017cyczliwo\u015b\u0107, kt\u00f3ra tak bardzo potrzebna jest w \u017cyciu. To ca\u0142y ogrom empatii i dobrych rad, kt\u00f3re potrafi\u0105 uratowa\u0107 cz\u0142owieka przed pope\u0142nieniem kolejnego b\u0142\u0119du. To ciep\u0142e s\u0142owa Barbary, kt\u00f3ra swoim do\u015bwiadczeniem \u017cyciowym pr\u00f3buje ocali\u0107 innych przed powielaniem z\u0142ych wybor\u00f3w, a smacznym ciastem trafia poprzez \u017co\u0142\u0105dek do serca i duszy. W „Dniu na Miodowej” spotykamy znowu starych znajomych, kt\u00f3rym towarzyszymy w ich kolejnych nie\u0142atwych decyzjach, p\u0142aczemy razem z nimi nad niefortunnym losem, ale tak\u017ce cieszymy si\u0119, kiedy znajduj\u0105 chocia\u017c \u015bwiate\u0142ko na ko\u0144cu d\u0142ugiego tunelu zmian i trosk. <\/p>\n\n\n\n

Wszystko wydaje si\u0119 prostsze, kiedy wiesz, \u017ce jest kto\u015b, na kogo mo\u017cna liczy\u0107, kto pomo\u017ce, doradzi albo po prostu b\u0119dzie. W\u0142a\u015bnie: b\u0119dzie. Najwa\u017cniejsza jest obecno\u015b\u0107.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Wszystko na Miodowej jest odzwierciedleniem prawdziwego \u017cycia. Wiarygodno\u015b\u0107 i realno\u015b\u0107 tego, co si\u0119 tam dzieje, sprawia, \u017ce odczuwamy ca\u0142\u0105 gam\u0119 emocji, jakby\u015bmy sami uczestniczyli w perypetiach bohater\u00f3w. Nie wszystko jest tam kolorowe, nieraz chcia\u0142oby si\u0119 za\u0142o\u017cy\u0107 r\u00f3\u017cowe okulary, aby zas\u0142oni\u0107 to, co przykre i bolesne. Denerwujemy si\u0119, \u017ce tak bardzo boj\u0105 si\u0119 szczero\u015bci i ukrywaj\u0105 niewygodn\u0105 prawd\u0119. Albo przez owe k\u0142amstawa cierpi\u0105 oni sami i ich najbli\u017csi. Jednak\u017ce, z ca\u0142\u0105 si\u0142\u0105 wierzymy, \u017ce pojawiaj\u0105ce si\u0119 s\u0142abo\u015bci umocni\u0105 i zahartuj\u0105 ich na przysz\u0142o\u015b\u0107. Ich dalsze losy pozostaj\u0105 otwarte, autorka nie oferuje gotowych rozwi\u0105za\u0144, ale prowadzi ich w kierunku, kt\u00f3ry mo\u017ce doprowadzi\u0107 do szcz\u0119\u015bliwego zako\u0144czenia. Nic jednak nie by\u0142oby mo\u017cliwe, gdyby nie ludzie i ich niezachwiana obecno\u015b\u0107. Czasami nie potrzeba niczego wi\u0119cej…<\/p>\n\n\n\n

Dzie\u0144 sp\u0119dzony na Miodowej u\u015bwiadamia nam, \u017ce \u017cycie to jednak ci\u0105g\u0142a walka o dobre jutro. Nie mo\u017cna osi\u0105\u015b\u0107 na laurach i za\u0142o\u017cy\u0107, \u017ce od teraz b\u0119dzie ju\u017c zawsze tak samo, czyli tylko \u0142atwo, pi\u0119knie i kolorowo. \u017bycie to pasmo rado\u015bci i smutk\u00f3w, b\u0142\u0119d\u00f3w i nauki, upadk\u00f3w i wzlot\u00f3w. Zreszt\u0105 czym by\u0142oby szcz\u0119\u015bcie, gdyby\u015bmy nie wiedzieli, jak smakuje pora\u017cka? Taka ju\u017c natura ludzka, \u017ce docenia to, co ma, kiedy tego zabraknie… Najwa\u017cniejsze, \u017ceby nie zabrak\u0142o wok\u00f3\u0142 nas ludzi, kt\u00f3rzy nas kochaj\u0105 i potrafi\u0105 przywo\u0142a\u0107 na naszych ustach u\u015bmiech nawet w pochmurne dni. <\/p>\n\n\n\n

Nale\u017cy tak\u017ce podkre\u015bli\u0107, \u017ce ksi\u0105\u017cka napisana jest przepi\u0119knym j\u0119zykiem, pe\u0142nym malowniczych metafor i melodyjnych zda\u0144. Przez t\u0119 opowie\u015b\u0107 si\u0119 p\u0142ynie, s\u0142yszy si\u0119 d\u017awi\u0119ki i widzi oczyma wyobra\u017ani, jak \u015bliczny jest \u015bwiat dooko\u0142a nas. To wielka warto\u015b\u0107 dodana tej powie\u015bci. Polecam.<\/p>\n\n\n\n

Cykl o ulicy Miodowej to:<\/p>\n\n\n\n

  1. Poranki na Miodowej 1<\/li>
  2. Popo\u0142udnia na Miodowej 2<\/li>
  3. Wieczory na Miodowej 3<\/li>
  4. Noce na Miodowej 4<\/li>
  5. Dzie\u0144 na Miodowej 5<\/li><\/ol>\n\n\n\n

    Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Dzie\u0144 na Miodowej 5<\/em>, Joanna Szara\u0144ska, Czwarta Strona, 2025 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Przewidywalno\u015b\u0107 daje swoiste poczucie bezpiecze\u0144stwa, a to w dzisiejszych czasach warto\u015b\u0107 nie do pogardzenia. Czy s\u0105 jeszcze na \u015bwiecie miejsca, kt\u00f3re pozostaj\u0105 niezmienne pomimo up\u0142ywu czasu? Kt\u00f3re zdo\u0142a\u0142y oprze\u0107 si\u0119 wsz\u0119dobylskiemu rozwojowi, kt\u00f3ry cz\u0119sto zabiera nam to, co znane od lat? I chocia\u017c zmiany wpisane s\u0105 niejako w nasz\u0105 ziemsk\u0105 egzystencj\u0119, i na pewno ich […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":798,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[102,101,100,103],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/795"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=795"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/795\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":800,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/795\/revisions\/800"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/798"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=795"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=795"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=795"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}