{"id":833,"date":"2025-06-24T16:57:05","date_gmt":"2025-06-24T16:57:05","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=833"},"modified":"2025-06-24T17:02:18","modified_gmt":"2025-06-24T17:02:18","slug":"kamila-bryksy-rysa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/06\/24\/kamila-bryksy-rysa\/","title":{"rendered":"KAMILA BRYKSY „RYSA”"},"content":{"rendered":"\n

\u0141\u0105czy\u0142y je wi\u0119zy krwi, a dzieli\u0142o wszystko inne.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Wi\u0119zy mog\u0105 oznacza\u0107 pokrewie\u0144stwo, zwi\u0105zek i sp\u00f3jno\u015b\u0107. Co\u015b, co \u0142\u0105czy nas z innymi. Darzymy owo po\u0142\u0105czenie szacunkiem, jeste\u015bmy z niego dumni czy nawet chwalimy si\u0119 nim. Do tego tupu wi\u0119z\u00f3w zaliczymy przynale\u017cno\u015b\u0107 do rodziny, spo\u0142eczno\u015bci czy narodu. Z drugiej za\u015b jednak strony, mog\u0105 si\u0119 one tak\u017ce kojarzy\u0107 z czym\u015b, co nas ogranicza i kr\u0119puje niczym kajdany. Czy wi\u0119zy krwi nale\u017c\u0105 do pierwszej czy do drugiej kategorii? Jak bardzo mo\u017cna sp\u0119ta\u0107 kogo\u015b \u0142a\u0144cuchami pokrewie\u0144stwa, aby uwierzy\u0142, \u017ce tylko takie wi\u0119zy istniej\u0105 na \u015bwicie i tylko one si\u0119 w \u017cyciu licz\u0105? „Krew z krwi. Ko\u015b\u0107 z ko\u015bci” – czasami to nie wystarczy, aby \u015blepo za kim\u015b pod\u0105\u017ca\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ty naprawd\u0119 niczego nie rozumiesz? My jeste\u015bmy poturbowane przez \u017cycie. Nie da si\u0119 wyj\u015b\u0107 z tego i funkcjonowa\u0107 normalnie.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Dwie siostry, Paulina i Julka oraz dw\u00f3ch braci, Szymon i Jarek, postanawiaj\u0105 pojecha\u0107 w Bieszczady i przemierzy\u0107 wsp\u00f3lnie par\u0119 szlak\u00f3w. Paulina jest w d\u0142ugoletnim zwi\u0105zku z Szymonem i nie bardzo lubi jego brata, a jej m\u0142odsza siostra Julka najch\u0119tniej wyrwa\u0142aby si\u0119 spod kurateli „starszyzny” i pod\u0105\u017cy\u0142a w\u0142asnymi \u015bcie\u017ckami. Ich wypad nie nale\u017cy do idealnych, zdarzaj\u0105 si\u0119 k\u0142\u00f3tnie i nieporozumienia, ale najgorszy okazuje si\u0119 fina\u0142. Kto\u015b ginie, kto\u015b znika, a ci, kt\u00f3rzy musz\u0105 powr\u00f3ci\u0107 do rzeczywisto\u015bci ju\u017c na zawsze pozostan\u0105 sp\u0119tani wsp\u00f3ln\u0105 tajemnic\u0105. Uwi\u0119zieni w przesz\u0142o\u015bci, nie potrafi\u0105 funkcjonowa\u0107 w tera\u017aniejszo\u015bci albo usilnie pr\u00f3buj\u0105 to ukry\u0107. Czy mo\u017cna wyj\u015b\u0107 z takiej matni wsp\u00f3lnych oskar\u017ce\u0144, niedom\u00f3wie\u0144 i przemilcze\u0144? I czy wi\u0119zy krwi zobowi\u0105zuj\u0105 do lojalno\u015bci?<\/p>\n\n\n\n

Nie b\u0119d\u0119 udawa\u0107 kogo\u015b kim nie jestem.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

A co, je\u015bli przesz\u0142o\u015b\u0107 sama upomni si\u0119 o prawd\u0119? A co, kiedy wi\u0119cej w naszym \u017cyciu k\u0142amstw ni\u017c prawdy? W pewnym momencie nasi bohaterowie dochodz\u0105 do… lustra, w kt\u00f3rym odbijaj\u0105 si\u0119 ich l\u0119ki i strachy, a osoba, kt\u00f3ra si\u0119 w nim pojawia zaczyna przypomina\u0107 im o niezagojonych ranach, nieza\u0142atwionych sprawach oraz domaga si\u0119 zado\u015b\u0107uczynienia. W obliczu skradaj\u0105cej si\u0119 katastrofy, ka\u017cdy w ko\u0144cu pope\u0142nia b\u0142\u0105d, kt\u00f3ry u\u015bwiadamia, jak bardzo mo\u017cna udawa\u0107 i manipulowa\u0107 innymi. Wtedy owe „wi\u0119zy” naprawd\u0119 zamieniaj\u0105 si\u0119 w \u0142a\u0144cuchy, kt\u00f3re nale\u017cy wszelkimi sposobami zerwa\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Nikt nie wydaje si\u0119 bardziej obcy ni\u017c kto\u015b, kogo si\u0119 kiedy\u015b kocha\u0142o.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

K\u0142amstwa, tajemnice i manipulacje – nie da si\u0119 budowa\u0107 dobrej przysz\u0142o\u015bci na takich fundamentach. Chciwo\u015b\u0107, zazdro\u015b\u0107 i agresja zawsze czyni\u0105 cz\u0142owieka nieszcz\u0119\u015bliwym. Najgorzej, kiedy sobie tego nie u\u015bwiadamia i piel\u0119gnuje w sobie poczucie krzywdy i niesprawiedliwo\u015bci. Nic jednak nie dzieje si\u0119 bez powodu, a tych nale\u017cy szuka\u0107 w do\u015bwiadczeniach z przesz\u0142o\u015bci, traumach i niezabli\u017anionych ranach. Ka\u017cda rysa wi\u0105\u017ce si\u0119 z jakim\u015b wydarzeniem, a skoro pozostaje, to oznacza, \u017ce nie nale\u017cy jej ignorowa\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Kamila Bryksy stawia w swojej opowie\u015bci kryminalnej na bardzo dynamicznie zmieniaj\u0105c\u0105 si\u0119 akcj\u0119. Meandrujemy pomi\u0119dzy tera\u017aniejszo\u015bci\u0105 i przesz\u0142o\u015bci\u0105, aby zrozumie\u0107 postawy i wybory bohater\u00f3w. Bardzo dobrze przedstawione zosta\u0142y ich psychologiczne dylematy oraz atmosfera tajemnicy. Poddajemy si\u0119 tej aurze i z niecierpliwo\u015bci\u0105 chcemy dowiedzie\u0107 si\u0119 prawdy, a zako\u0144czenie pozostawia nas z odrobin\u0105 niepewno\u015bci, co do ich dalszych los\u00f3w. Daj si\u0119 zaprosi\u0107 na szlak, kt\u00f3ry prowadzi prosto w g\u0142\u0105b bieszczadzkiego lasu.<\/p>\n\n\n\n

Polecam.<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Rysa<\/em>, Kamila Bryksy, Wydawnictwo Mi\u0119ta, 2025 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0141\u0105czy\u0142y je wi\u0119zy krwi, a dzieli\u0142o wszystko inne. Wi\u0119zy mog\u0105 oznacza\u0107 pokrewie\u0144stwo, zwi\u0105zek i sp\u00f3jno\u015b\u0107. Co\u015b, co \u0142\u0105czy nas z innymi. Darzymy owo po\u0142\u0105czenie szacunkiem, jeste\u015bmy z niego dumni czy nawet chwalimy si\u0119 nim. Do tego tupu wi\u0119z\u00f3w zaliczymy przynale\u017cno\u015b\u0107 do rodziny, spo\u0142eczno\u015bci czy narodu. Z drugiej za\u015b jednak strony, mog\u0105 si\u0119 one tak\u017ce kojarzy\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":837,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6,4],"tags":[111,112,40],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/833"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=833"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/833\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":840,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/833\/revisions\/840"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/837"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=833"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=833"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=833"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}