{"id":842,"date":"2025-06-26T17:13:37","date_gmt":"2025-06-26T17:13:37","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=842"},"modified":"2025-06-26T17:44:36","modified_gmt":"2025-06-26T17:44:36","slug":"max-czornyj-czas-rezurekcji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/06\/26\/max-czornyj-czas-rezurekcji\/","title":{"rendered":"MAX CZORNYJ „CZAS REZUREKCJI”"},"content":{"rendered":"\n

Je\u017celi cz\u0142owiek nie zmierza w ciemno\u015b\u0107, ciemno\u015b\u0107 i tak o nim nie zapomni.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Narodziny, nawr\u00f3cenie, rezurekcja – wszystko to pocz\u0105tek nowego \u017cycia. Ka\u017cdy zak\u0142ada wtedy, \u017ce b\u0119dzie ono lepsze, trwalsze i pe\u0142ne dobrych wybor\u00f3w. Dla dziecka pragniemy samych sukces\u00f3w, dla nowych wyznawc\u00f3w spokojnego trwania w wierze, a dla tych odrodzonych (z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w) \u017cycia wolnego od cierpienia i smutku. Trzeba bardzo uwa\u017ca\u0107 i ci\u0105gle pami\u0119ta\u0107, \u017ce ze \u015bwiata nie znika nigdy z\u0142o, kt\u00f3re czai si\u0119, aby zaatakowa\u0107 w chwilach s\u0142abo\u015bci. Wszystko wydaje si\u0119 mo\u017cliwe wtedy, kiedy jest dla nas \u0142askawe i pozytywne. A kiedy nadchodzi zw\u0105tpienie, bardzo \u0142atwo da\u0107 si\u0119 zmanipulowa\u0107 i osaczy\u0107. W chwilach buntu i ch\u0119ci zemsty za\u015b, z\u0142o triumfuje, bo jest najprostszym wyborem. „Jasno\u015b\u0107 nie sprawi\u0142a, \u017ce znika\u0142y demony” – czego musi do\u015bwiadczy\u0107 cz\u0142owiek, aby ciemno\u015b\u0107 stanowi\u0142a dla niego jedyn\u0105 alternatyw\u0119?<\/p>\n\n\n\n

Normalno\u015b\u0107 to przeci\u0119tno\u015b\u0107, a mimo pragnienia pokory nie chcia\u0142bym by\u0107 przeci\u0119tny.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Brat Hektor, troch\u0119 tajemniczy i niezwykle intryguj\u0105cy duchowny oraz zdyscyplinowany i dociekliwy, zostaje wys\u0142any przez arcybiskupa do klasztoru Misteryst\u00f3w, aby zbada\u0107 okoliczno\u015bci makabrycznej \u015bmierci jednego z braci. \u00d3w zakon owiany jest niezbyt dobr\u0105 s\u0142aw\u0105, mie\u015bci si\u0119 w miejscu oddalonym od siedzib ludzkich, a jego mieszka\u0144cy prowadz\u0105 wr\u0119cz ascetyczny spos\u00f3b \u017cycia. Wraz z rozwojem akcji, okazuje si\u0119, \u017ce nikt nie mo\u017ce si\u0119 w nim czu\u0107 bezpiecznie, a do rozwi\u0105zania tajemnicy potrzeba umys\u0142u kogo\u015b, kto odmawia instytucji ko\u015bcio\u0142a „jakiejkolwiek w\u0142adzy nad moim cia\u0142em i (…) dusz\u0105 te\u017c”. Na aren\u0119 wkracza komisarz Sara Adam. Takiemu duetowi nie straszny chyba nawet sam diabe\u0142, bo gdy religia i nauka id\u0105 w parze, potrafi\u0105 czyni\u0107 cuda. Tylko czy poj\u0119cie „cudu” nie zosta\u0142o przez niekt\u00f3rych nadinterpretowane?<\/p>\n\n\n\n

Nie ma cud\u00f3w. Wiecie o tym? Nie ma \u017cadnych pieprzonych cud\u00f3w. Cz\u0142owiek jest tylko narz\u0119dziem w r\u0119kach losu.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Jaki\u015b czas wcze\u015bniej pewne ma\u0142\u017ce\u0144stwo do\u015bwiadcza po kolei rado\u015bci narodzin, pewnego stopnia nawr\u00f3cenia i czasu rezurekcji, kt\u00f3ry umacnia ich w przekonaniu, \u017ce od teraz ich ziemska egzystencja b\u0119dzie ju\u017c tylko dobra i radosna. Smutki i \u017cale odesz\u0142y w dal, wyznaczona zosta\u0142a nowa droga w \u017cyciu, a wiara w cuda oparta zosta\u0142a niemal\u017ce na do\u015bwiadczeniu. Czy co\u015b mo\u017ce p\u00f3j\u015b\u0107 nie tak? Czy\u017c nie zrobili a\u017c nazbyt wiele, aby zas\u0142u\u017cy\u0107 na szcz\u0119\u015bcie? Okazuje si\u0119, \u017ce kiedy dobro od nas pozornie <\/em>odchodzi, z\u0142o zawsze jest gdzie\u015b obok. Bardzo \u0142atwo jest zrobi\u0107 o jeden krok w z\u0142ym kierunku.<\/p>\n\n\n\n

O \u015bwiecie wiemy znacznie mniej, ni\u017c nam si\u0119 wydaje, a staramy si\u0119 rozgry\u017a\u0107 prawa boskie i zasady rz\u0105dz\u0105ce wszechrzecz\u0105.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Wierzy\u0107 zatem w cuda czy nie? Warto zaufa\u0107 i pok\u0142ada\u0107 nadziej\u0119 w sile, kt\u00f3rej do ko\u0144ca nie rozumiemy? Je\u015bli wszystko inne zawodzi, pro\u015bba o cud wydaje si\u0119 jedynym rozwi\u0105zaniem. A kiedy on nie nast\u0119puje, na kogo powinni\u015bmy by\u0107 \u017ali, kogo obarczy\u0107 win\u0105? Samego siebie za „g\u0142upi\u0105” wiar\u0119 w niemo\u017cliwe, czy mo\u017ce boga (w jakiejkolwiek postaci go rozumiemy)? A co je\u015bli \u00f3w „dziw nad dziwy” stworzony zosta\u0142, aby mami\u0107, manipulowa\u0107 i pozbawia\u0107 nas logicznego my\u015blenia? Mo\u017ce po prostu „czasem warto odci\u0105\u017cy\u0107 Boga od obowi\u0105zk\u00f3w” i zastanowi\u0107 si\u0119 nad tym, co jest dla nas w \u017cyciu najwa\u017cniejsze.<\/p>\n\n\n\n

Max Czornyj stworzy\u0142 dla nas misterium niczym w \u015bredniowiecznym dramacie. Przedstawi\u0142 zjawiska trudne do racjonalnego wyja\u015bnienia. Po\u0142\u0105czy\u0142 wiar\u0119 w cuda i pr\u00f3b\u0119 logicznego ich wyja\u015bnienia. Czy Hektorowi uda\u0142o si\u0119 pozna\u0107 prawd\u0119? Czy domys\u0142y i rodz\u0105ce si\u0119 w\u0105tpliwo\u015bci umocni\u0142y jego wiar\u0119 czy po raz kolejny b\u0119dzie musia\u0142 si\u0119 za co\u015b ukara\u0107? Czasem lepiej, kiedy cuda pozostaj\u0105 po prostu cudami.<\/p>\n\n\n\n

Cykl z bratem Hektorem to:<\/p>\n\n\n\n

  1. Czas \u015bmierci <\/li>
  2. Czas rezurekcji<\/li><\/ol>\n\n\n\n

    *Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Czas rezurekcji<\/em>, Max Czornyj, Wydawnictwo Filia, 2025<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Je\u017celi cz\u0142owiek nie zmierza w ciemno\u015b\u0107, ciemno\u015b\u0107 i tak o nim nie zapomni. Narodziny, nawr\u00f3cenie, rezurekcja – wszystko to pocz\u0105tek nowego \u017cycia. Ka\u017cdy zak\u0142ada wtedy, \u017ce b\u0119dzie ono lepsze, trwalsze i pe\u0142ne dobrych wybor\u00f3w. Dla dziecka pragniemy samych sukces\u00f3w, dla nowych wyznawc\u00f3w spokojnego trwania w wierze, a dla tych odrodzonych (z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w) \u017cycia wolnego […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":849,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[114,113,73],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/842"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=842"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/842\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":851,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/842\/revisions\/851"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/849"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=842"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=842"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=842"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}