{"id":857,"date":"2025-07-01T19:12:10","date_gmt":"2025-07-01T19:12:10","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=857"},"modified":"2025-07-01T19:12:10","modified_gmt":"2025-07-01T19:12:10","slug":"lucyna-olejniczak-preludium-tom-1-ostatni-nokturn-tom-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/07\/01\/lucyna-olejniczak-preludium-tom-1-ostatni-nokturn-tom-2\/","title":{"rendered":"LUCYNA OLEJNICZAK „PRELUDIUM” (TOM 1) „OSTATNI NOKTURN” (TOM 2)"},"content":{"rendered":"\n

Nadmierny afekt to pierwszy krok ku katastrofie (…).<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

\u017bycie nieraz zmusza nas do ukrywania r\u00f3\u017cnych uczu\u0107. Czy to ze strachu, niskiego poczucia w\u0142asnej warto\u015bci czy te\u017c odwrotnie, z nadmiernej pewno\u015bci siebie lub ch\u0119ci oszukania innych. Kiedy tak zmieniamy maski, mo\u017cna pogubi\u0107 si\u0119 w tym, kim naprawd\u0119 jeste\u015bmy oraz kim s\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy nas otaczaj\u0105. Cz\u0119sto jednak emocje s\u0105 tak silne, \u017ce bez wzgl\u0119du na w\u0142asne zamiary i kalkulacje, otwieramy si\u0119 w spos\u00f3b, kt\u00f3ry najbardziej pr\u00f3bowali\u015bmy ukry\u0107. Nie da si\u0119 przewidzie\u0107 pewnych zdarze\u0144, a to, co zaskakuj\u0105ce zawsze miesza w naszym kotle uczuciowym. Czy to co\u015b tak powa\u017cnego jak wojna czy te\u017c co\u015b tak przyziemnego, jak przeprowadzka. Nigdy nie wiadomo, co poruszy nasz\u0105 strun\u0119 wra\u017cliwo\u015bci na tyle mocno, aby pokaza\u0107 prawdziw\u0105 twarz i co z tego wyniknie.<\/p>\n\n\n\n

Pod\u0105\u017canie za g\u0142osem serca nie jest wcale grzechem.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Eliza Bielska, c\u00f3rka bogatego warszawskiego browarnika, kt\u00f3ry w 1830 roku mo\u017ce uznawa\u0107 si\u0119 za cz\u0142owieka sukcesu, ma swoje marzenia. Chcia\u0142aby bardzo zwi\u0105za\u0107 swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 z muzyk\u0105 jako profesjonalna pianistka. Wielu niestety uwa\u017ca, \u017ce kobieta nie jest w stanie wiele osi\u0105gn\u0105\u0107 i pod\u0105\u017ca jedynie za mrzonkami o karierze. Ale czy to grzech mie\u0107 marzenia? Gdy krajem wstrz\u0105sa wybuch Powstania Listopadowego, a Eliza musi uda\u0107 si\u0119 na emigracj\u0119 do Londynu, wszystko m\u00f3wi jej, \u017ce mo\u017ce inni rzeczywi\u015bcie maj\u0105 racj\u0119. A kiedy jej \u017cyciem wci\u0105\u017c rz\u0105dzi samotno\u015b\u0107, angielskim \u015bwiatem za\u015b bieda i krzywda dzieci, jej g\u0142os serca zaczyna cichn\u0105\u0107. Czy w obliczu takiej rzeczywisto\u015bci znajdzie ona do\u015b\u0107 si\u0142y, aby na nowo uwierzy\u0107 we w\u0142asne mo\u017cliwo\u015bci?<\/p>\n\n\n\n

Kiedy piel\u0119gnuje si\u0119 w sobie z\u0142o\u015b\u0107 i uraz\u0119, przyzwyczaja do smutku, trudno tak natychmiast z tego zrezygnowa\u0107. Ludzie cz\u0119sto smuc\u0105 si\u0119 tylko dlatego, \u017ce lubi\u0105 si\u0119 smuci\u0107, bierna postawa ofiary jest dla nich wygodna i bezpieczna.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie dla Elizy, „nigdy nie czu\u0142a si\u0119 ofiar\u0105”, co w znacznym stopniu pomaga\u0142o jej si\u0119 nie poddawa\u0107 i d\u0105\u017cy\u0107 do celu. Z sercem na d\u0142oni, z ogromn\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 wobec krzywdzony ludzi i odwag\u0105, aby im pomaga\u0107, potrafi\u0142a przetrwa\u0107 niejedn\u0105 burz\u0119, niejeden sztorm i niejedn\u0105 tajemnic\u0119. A kiedy poznaje pewnego muzyka tworz\u0105cego genialne opery, jej serce zaczyna mocniej bi\u0107. To jednak tylko preludium do utworu zwanego \u017cyciem na wrzosowisku, kt\u00f3rego stanie si\u0119 nierozerwaln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105. A ostatni nokturn rzuci nieco cienia na jej nowy dom. Jakie b\u0119dzie libretto tocz\u0105cej si\u0119 opery? Czy znajdzie si\u0119 w nim wi\u0119cej rado\u015bci czy te\u017c smutk\u00f3w? I czy fina\u0142 oka\u017ce si\u0119 tym na miar\u0119 sukcesu czy pora\u017cki? \u017bycie jest troch\u0119 jak opera – niekt\u00f3rzy poddaj\u0105 si\u0119 i wychodz\u0105 po pierwszym akcie, a inni trwaj\u0105 i daj\u0105 si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0107 w magi\u0119 dziej\u0105c\u0105 si\u0119 na scenie. Kt\u00f3r\u0105 opcj\u0119 wybierze Eliza? Na razie fascynacja utworem trwa…<\/p>\n\n\n\n

Lecz tylko B\u00f3g wie, co potrafi si\u0119 kry\u0107 za maskami, kt\u00f3re zak\u0142adaj\u0105 ludzie.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Saga Lucyny Olejniczak odkrywa przed nami \u015bwiat, kt\u00f3ry pomimo wielu tragicznych zdarze\u0144 dziejowych i prywatnych, jest misternie skomponowanym dzie\u0142em muzyczno-literackim. W niej emocje nie tylko czu\u0107, ale i s\u0142ycha\u0107 z ka\u017cdej strony utworu. D\u017awi\u0119ki nie tylko fortepianu, ale tak\u017ce szum morza, ha\u0142as fabryki czy p\u0142acz dziecka, nie pozwalaj\u0105 opu\u015bci\u0107 wykreowanego \u015bwiata bez \u017calu, \u017ce trzeba wr\u00f3ci\u0107 do rzeczywisto\u015bci. Ta ksi\u0105\u017ckowa wydaje si\u0119 tak realna. Poznajemy tutaj nie tylko Eliz\u0119, ale r\u00f3wnie\u017c jej brata, wujostwo i wielu mieszka\u0144c\u00f3w wiktoria\u0144skiego Londynu. I nie jest to tylko powie\u015b\u0107 historyczna, ale te\u017c obyczajowa, romantyczna i kryminalna. Je\u015bli pragniecie uczestniczy\u0107 w koronacji kr\u00f3lowej Wiktorii lub poczu\u0107 na w\u0142osach wiatr z wrzosowisk, koniecznie musicie pos\u0142ucha\u0107 Preludium, a p\u00f3\u017aniej Ostatniego Nokturnu. Ciekawe, czym zaskoczy nas kolejna cz\u0119\u015b\u0107 tej literackiej opery.<\/p>\n\n\n\n

Gor\u0105co polecam<\/p>\n\n\n\n

*Cytaty (1 i 2) pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Preludium<\/em>, Lucyna Olejniczak, Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka, 2024 <\/p>\n\n\n\n

*Cytaty (3 i 4) pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Ostatni nokturn<\/em>, Lucyna Olejniczak, Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka, 2025<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nadmierny afekt to pierwszy krok ku katastrofie (…). \u017bycie nieraz zmusza nas do ukrywania r\u00f3\u017cnych uczu\u0107. Czy to ze strachu, niskiego poczucia w\u0142asnej warto\u015bci czy te\u017c odwrotnie, z nadmiernej pewno\u015bci siebie lub ch\u0119ci oszukania innych. Kiedy tak zmieniamy maski, mo\u017cna pogubi\u0107 si\u0119 w tym, kim naprawd\u0119 jeste\u015bmy oraz kim s\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy nas otaczaj\u0105. Cz\u0119sto […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":861,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13,10,14],"tags":[121,120,119,123],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/857"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=857"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/857\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":862,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/857\/revisions\/862"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/861"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=857"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=857"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=857"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}