{"id":870,"date":"2025-07-14T14:37:22","date_gmt":"2025-07-14T14:37:22","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=870"},"modified":"2025-07-17T16:37:46","modified_gmt":"2025-07-17T16:37:46","slug":"agnieszka-janiszewska-dziedzictwo-elfow-tom-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/07\/14\/agnieszka-janiszewska-dziedzictwo-elfow-tom-1\/","title":{"rendered":"AGNIESZKA JANISZEWSKA „DZIEDZICTWO ELF\u00d3W” TOM 1"},"content":{"rendered":"\n

Straszna to doprawdy rzecz, gdy w tej samej rodzinie, w tym samym domu ludzie nie potrafi\u0105 ze sob\u0105 normalnie rozmawia\u0107 i szczerze wyzna\u0107, co ich boli.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Pocz\u0105tki bywaj\u0105 trudne. Kiedy \u017cycie oczekuje od nas zmian, czy to zwi\u0105zanych z prac\u0105, szko\u0142\u0105, miejscem zamieszkania lub innym mniej lub bardziej rewolucyjnym wydarzeniem, ka\u017cdy odczuwa jakie\u015b emocje. Niekt\u00f3rzy ciesz\u0105 si\u0119 nowymi wyzwaniami, inni obawiaj\u0105 si\u0119 przysz\u0142o\u015bci, ale chyba nikt nie pozostaje oboj\u0119tny wobec zmieniaj\u0105cej si\u0119 rzeczywisto\u015bci. Faktem jest, \u017ce nikt nie wie, co b\u0119dzie dalej, jak potoczy si\u0119 nasze \u017cycie i mo\u017ce najlepiej, aby wszystko pozosta\u0142o po staremu? Tylko w wielu przypadkach jest to absolutnie niemo\u017cliwe, bo \u017cycie nie lubi stagnacji i gna do przodu czy tego chcemy czy nie. Najgorzej za\u015b, kiedy nowe realia nas przyt\u0142aczaj\u0105 i wtedy pojawia si\u0119 co\u015b, co nazwaliby\u015bmy po prostu samotno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Ksi\u0105\u017cki, spacery i moje elfy – to mi wystarcza\u0142o, lecz z drugiej strony czyni\u0142o zupe\u0142nie oboj\u0119tn\u0105 na jakiekolwiek wie\u015bci z realnego \u015bwiata. Ten realny \u015bwiat by\u0142 w moim przekonaniu wrogi, nic dobrego mnie stamt\u0105d nie spotka\u0142o i spotka\u0107 nie mog\u0142o.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Zalesice, posiad\u0142o\u015b\u0107 rodziny Zalewskich, kt\u00f3ra w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych XIX wieku mog\u0142a poszczyci\u0107 si\u0119 mianem dobrze prosperuj\u0105cej rodowej siedziby. Wraz z parkiem, polami, ogrodami i zabudowaniami gospodarczymi stanowi\u0142a dum\u0119 Marii Zalewskiej, najstarszej dziedziczki dworu. Niestety w tym przekonaniu by\u0142a osamotniona, poza swoim wnukiem Romanem i wnuczk\u0105 Ameli\u0105. Tak jak sporne by\u0142o podej\u015bcie do posiad\u0142o\u015bci, tak i rodzinne relacje pozostawia\u0142y wiele do \u017cyczenia. Inne gusta, inne oczekiwania, a pomi\u0119dzy nimi tajemnice z przesz\u0142o\u015bci i niecne uczynki tera\u017aniejszo\u015bci. Czy w takiej atmosferze mo\u017cna by\u0107 szcz\u0119\u015bliwym, czy mo\u017cna liczy\u0107 na \u017cyczliwo\u015b\u0107 i zrozumienie? Trudno \u017cyje si\u0119 w domu, w kt\u00f3rym ka\u017cdy ma swoje w\u0142asne, skryte marzenia i nie dzieli si\u0119 nimi z krewnymi. Jedyn\u0105 broni\u0105 pozostaje wtedy ucieczka, ta w inne miejsca i w inne rejony w\u0142asnego umys\u0142u.<\/p>\n\n\n\n

Czy tak ju\u017c b\u0119dzie zawsze, \u017ce ich rozmowy b\u0119d\u0105 dotyczy\u0142y r\u00f3\u017cnych mniej lub bardziej wa\u017cnych spraw, lecz nie tego, co boli, co uwiera, co stoi ko\u015bci\u0105 w gardle?<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Kiedy w dworku pojawia si\u0119 nowa guwernantka, panna Magdalena Bi\u0142owicz, najpierw wydaje si\u0119, \u017ce nie b\u0119dzie pasowa\u0142a do miejsca, kt\u00f3re w ko\u0144cu przewy\u017csza rang\u0105 jej dotychczasowy dom. Co taka panna jak ona, pochodz\u0105ca z kupieckiej rodziny, ma do zaoferowania bogatej rodzinie szlacheckiej, opr\u00f3cz oczywi\u015bcie umiej\u0119tno\u015bci nauczycielskich? Guwernantki traktowane by\u0142y w owych czasach niemal\u017ce na r\u00f3wni z inn\u0105 s\u0142u\u017cb\u0105 i niewiele mia\u0142y do powiedzenia w innych sprawach poza edukacyjnymi. Ostrze\u017cona przez inne panie piastuj\u0105ce podobne stanowiska, Magdalena nie zamierza spoufala\u0107 si\u0119 z cz\u0142onkami rodziny, szczeg\u00f3lnie jej m\u0119skiej cz\u0119\u015bci. Okazuje si\u0119, \u017ce jej ch\u0142odny dystans, zamkni\u0119cie w sobie i raczej oboj\u0119tna twarz, idealnie wpasowuj\u0105 si\u0119 w nastr\u00f3j, jaki panuje w Zalesicach. W ko\u0144cu to tam ka\u017cdy chodzi w\u0142asnymi drogami i skrywa swoje my\u015bli i czyny. Przesz\u0142o\u015b\u0107 za\u015b panny Bi\u0142owicz jest r\u00f3wnie pogmatwana i bolesna. <\/p>\n\n\n\n

W\u0142asny dom to podstawa. Bez korzeni umrzemy jak chore lub \u015bci\u0119te drzewa.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Pomimo tych wszystkich r\u00f3\u017cnic charakter\u00f3w, oczekiwa\u0144 i marze\u0144, ka\u017cdy z naszych bohater\u00f3w potrzebuje miejsca, do kt\u00f3rego chcia\u0142by wraca\u0107, kt\u00f3re definiowa\u0142oby ich przynale\u017cno\u015b\u0107. Wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich za nic ma rodzinny dom, ale to w\u0142asnie on m\u00f3wi nam sk\u0105d nas wiedzie droga. Mo\u017cna go kocha\u0107, mo\u017cna go nienawidzi\u0107, ale warto wiedzie\u0107 jakie s\u0105 nasze korzenie. Cho\u0107by po to, aby m\u00f3c zdecydowa\u0107 czy chcemy nadal wrasta\u0107 nimi w ziemi\u0119, czy jednak wyrwa\u0107 z gleby i pod\u0105\u017cy\u0107 w\u0142asn\u0105 drog\u0105. A kiedy kraj pogr\u0105\u017ca si\u0119 w widmie kolejnego powstania i trzeba opowiedzie\u0107 si\u0119, po kt\u00f3rej jest si\u0119 stronie, wtedy dom rodzinny stanowi ostoj\u0119 bezpiecze\u0144stwa. Najtrudniej maj\u0105 za\u015b ci, kt\u00f3rzy nie chc\u0105 do niego wraca\u0107 lub z premedytacj\u0105 uciekaj\u0105 w poszukiwania lepszego \u017cycia. Tylko czy rzeczywisto\u015b\u0107 zdo\u0142a dor\u00f3wna\u0107 ich wyobra\u017ceniom?<\/p>\n\n\n\n

Babka Maria mawia\u0142a, \u017ce nie przesadza si\u0119 starych drzew. Ja dopowiadam w duchu, \u017ce niekt\u00f3rych m\u0142odych drzew tak\u017ce nie powinno si\u0119 rusza\u0107, bo i one – podobnie jak te stare – nie przyjm\u0105 si\u0119 w nowej glebie.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Pocz\u0105tki bywaj\u0105 trudne. Tylko czy musz\u0105 koniecznie definiowa\u0107 nas na reszt\u0119 \u017cycia? W ko\u0144cu to tylko pierwszy etap na drodze zmian. Niewa\u017cne czy to pocz\u0105tek drogi ku doros\u0142o\u015bci czy ku innemu \u017cyciu, chyba warto walczy\u0107 o to, aby kolejny krok okaza\u0142 si\u0119 \u0142atwiejszy, lepszy, po prostu inny. Zar\u00f3wno cz\u0142onkowie rodziny Zalewskich, jak i historia Magdaleny Bi\u0142owicz pokazuj\u0105, jak wiele odbiera nam zamkni\u0119cie si\u0119 na drugiego cz\u0142owieka, a pochodzenie nie ma tutaj nic do rzeczy. Samotno\u015b\u0107 ka\u017cdego z nich, mimo \u017ce przecie\u017c maj\u0105 wok\u00f3\u0142 siebie mn\u00f3stwo ludzi, miejscami zapiera dech w piersiach. Pogr\u0105\u017ceni we w\u0142asnych ponurych my\u015blach lub zdecydowani trwa\u0107 uparcie w swoich przekonaniach, nie zauwa\u017caj\u0105, \u017ce nadci\u0105ga znacznie powa\u017cniejsze zagro\u017cenie z zewn\u0105trz, kt\u00f3re mo\u017ce uniemo\u017cliwi\u0107 doj\u015bcie do porozumienia. Z innymi, jak i z samym sob\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 sagi „Dziedzictwo elf\u00f3w” wprowadza nas w jak\u017ce intryguj\u0105cy \u015bwiat \u017cyciowych rozterek. Na tle rodz\u0105cego si\u0119 buntu spo\u0142ecznego wobec rosyjskiego zaborcy, obserwujemy nie\u015bmia\u0142e pocz\u0105tki sprzeciwu bohater\u00f3w wobec w\u0142asnego losu. Czy uda im si\u0119 dokona\u0107 dobrych wybor\u00f3w? Odpowiedzi na te pytania udzieli nam tom drugi, a przynajmniej na niekt\u00f3re z nich.<\/p>\n\n\n\n

Gor\u0105co polecam<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Dziedzictwo elf\u00f3w. Tom 1<\/em>, Agnieszka Janiszewska, Wydawnictwo Zaczytani, 2025<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Straszna to doprawdy rzecz, gdy w tej samej rodzinie, w tym samym domu ludzie nie potrafi\u0105 ze sob\u0105 normalnie rozmawia\u0107 i szczerze wyzna\u0107, co ich boli. Pocz\u0105tki bywaj\u0105 trudne. Kiedy \u017cycie oczekuje od nas zmian, czy to zwi\u0105zanych z prac\u0105, szko\u0142\u0105, miejscem zamieszkania lub innym mniej lub bardziej rewolucyjnym wydarzeniem, ka\u017cdy odczuwa jakie\u015b emocje. Niekt\u00f3rzy […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":873,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13,10,14],"tags":[126,127,75,33],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/870"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=870"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/870\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":889,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/870\/revisions\/889"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/873"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=870"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=870"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=870"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}