{"id":954,"date":"2025-08-28T15:48:19","date_gmt":"2025-08-28T15:48:19","guid":{"rendered":"https:\/\/wojnarowska.blog\/?p=954"},"modified":"2025-08-28T15:48:19","modified_gmt":"2025-08-28T15:48:19","slug":"jolanta-kosowska-szalone-porto","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/2025\/08\/28\/jolanta-kosowska-szalone-porto\/","title":{"rendered":"JOLANTA KOSOWSKA „SZALONE PORTO”"},"content":{"rendered":"\n

Nie nale\u017cy nikogo ocenia\u0107, je\u017celi nie zna si\u0119 jego historii (…) \u017beby kogo\u015b zrozumie\u0107, trzeba z nim przej\u015b\u0107 chocia\u017c fragment jego drogi.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Ile razy zdarza si\u0119 nam w \u017cyciu spojrze\u0107 na kogo\u015b i od razu go oceni\u0107, z g\u00f3ry przypisa\u0107 mu jakie\u015b cechy, bo tak si\u0119 nam wydaje? Ludzie niestety lubi\u0105 s\u0105dzi\u0107 innych po pozorach, kieruj\u0105c si\u0119 stereotypami, kt\u00f3re cz\u0119sto s\u0105 mylne i krzywdz\u0105ce. Bardzo trudno zmieni\u0107 zdanie, je\u015bli nie po\u015bwi\u0119ci si\u0119 danej osobie wi\u0119cej czasu, nie porozmawia czy nie wys\u0142ucha si\u0119 jego\/jej historii. Bo cz\u0119sto dzieje si\u0119 co\u015b, czego nie \u017cyczyliby\u015bmy sobie w naszym \u017cyciu, a ono i tak przychodzi. Zdarza si\u0119 r\u00f3wnie\u017c tak, \u017ce pomimo niezbyt przychylnego pierwszego wra\u017cenia, czujemy, \u017ce co\u015b nas przyci\u0105ga do danego cz\u0142owieka. Wtedy, pomimo logiki, a mo\u017ce nawet wbrew sobie, \u017cadne os\u0105dy nie s\u0105 w stanie powstrzyma\u0107 nas od kontaktu z t\u0105 osob\u0105. I w\u0142a\u015bnie na takim kontra\u015bcie i na takich wewn\u0119trznych w\u0105tpliwo\u015bciach autorka osadzi\u0142a swoj\u0105 opowie\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Cz\u0142owiek bez innych ludzi jest s\u0142aby, czuje si\u0119 nikomu niepotrzebny. Nic go nie \u0142\u0105czy i nic go nie trzyma. Niby jest wolny, ale tak naprawd\u0119 czuje si\u0119 bardzo samotny.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Kiedy osoba, kt\u00f3r\u0105 Martyna darzy\u0142a zaufaniem i mi\u0142o\u015bci\u0105, bardzo j\u0105 zawiod\u0142a i skrzywdzi\u0142a, na jej g\u0142ow\u0119 spada nagle ca\u0142y \u015bwiat. Nie tylko musi odwo\u0142a\u0107 \u015blub, ale jeszcze wyt\u0142umaczy\u0107 innym, \u017ce to, co mia\u0142o by\u0107 trwa\u0142e i na ca\u0142e \u017cycie, okaza\u0142o si\u0119 tylko powierzchowne. \u017badne s\u0142owa nie s\u0105 w stanie odda\u0107 jej stanu ducha i emocji. Mo\u017cna by rzec, \u017ce postanawia uciec, ale czasami jedyn\u0105 form\u0105 terapii jest odci\u0119cie si\u0119 od tego, co nas przyt\u0142acza i przypomina o przesz\u0142o\u015bci. Wybiera portugalskie miasto Porto, kt\u00f3re oka\u017ce si\u0119 r\u00f3wnie „rozdwojone” jak jej w\u0142asna dusza. Bo jak oceni\u0107 bezdomnego inaczej ni\u017c jako nieudacznika, szczura, darmozjada? Jak zrozumie\u0107 kogo\u015b, kto mieszka w ruderze, przesiaduje pod ko\u015bcio\u0142em i w\u0142a\u015bciwie nic nie robi? A tu\u017c za progiem widzi si\u0119 bogactwo i przepych… I czy to za spraw\u0105 osobistych prze\u017cy\u0107 i poranionego serca, czy po prostu swoistego charakteru i wra\u017cliwo\u015bci, \u015bwiat ulicy i bezdomno\u015bci przyci\u0105ga Martyn\u0119 niczym magnes. A szczeg\u00f3lnie Gaspar, kt\u00f3ry ewidentnie wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 na tle innych…<\/p>\n\n\n\n

Takie niesp\u00f3jne miasto, obok kt\u00f3rego nie mo\u017cna przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie. Co\u015b w tym jest, \u017ce to miasto jest jak cz\u0142owiek.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Martyna zaczyna zaprzyja\u017ania\u0107 si\u0119 z miastem, kt\u00f3re codziennie j\u0105 zaskakuje. W swojej samotno\u015bci, zaczyna gromadzi\u0107 wok\u00f3\u0142 siebie coraz wi\u0119cej przyjaznych ludzi oraz takich, kt\u00f3rych nie mo\u017ce do ko\u0144ca zrozumie\u0107. Potrafi jednak s\u0142ucha\u0107, patrze\u0107, wyci\u0105ga\u0107 wnioski i nie boi si\u0119 wyci\u0105gn\u0105\u0107 pomocnej r\u0119ki nawet w obliczu niebezpiecze\u0144stwa. Powoli odkrywa coraz wi\u0119cej fakt\u00f3w na temat Gaspara i jego znajomych, a pewne „niezawinione” \u015bmierci ka\u017c\u0105 jej poddawa\u0107 w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 to, co widzi. „Los pisze scenariusze, kt\u00f3re s\u0105 nie do wymy\u015blenia” – i w\u0142a\u015bnie w takim filmie znajduje si\u0119 Martyna. Bo Porto jest jak jak cz\u0142owiek – raz kolorowe, a innym razem mroczne i przera\u017caj\u0105ce. W ka\u017cdym z nich jednak czai si\u0119 okruch dobra, kt\u00f3re nie zawsze ma szans\u0119 zwyci\u0119\u017cy\u0107…<\/p>\n\n\n\n

Jeste\u015b ze \u015brodkowej Europy. Wy jeste\u015bcie inni ni\u017c my. Jakby troch\u0119 zimniejsi.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n

Czasami warto wykrzesa\u0107 z siebie odrobin\u0119 wi\u0119cej iskry, aby poczu\u0107, zrozumie\u0107 i zaakceptowa\u0107 zupe\u0142nie inny \u015bwiat. Nie wszystkie miejsca s\u0105 przyjazne, nie wszystkie trzeba od razu pokocha\u0107, ale grunt to nie ocenia\u0107. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie wej\u015bcie w mrowisko inno\u015bci, ewidentnie brzydkiej rzeczywisto\u015bci i otaczaj\u0105cej j\u0105 oboj\u0119tno\u015bci pozwala nam czu\u0107 bardziej, mocniej i intensywniej? I nie szufladkowa\u0107, ale dostrzega\u0107 pi\u0119kno tam, gdzie go nie wida\u0107. By\u0107 mo\u017ce to tylko pozory, a owa ciemniejsza strona \u017cycia po prostu wymaga od nas wi\u0119cej? Nie ka\u017cdy musi zbawia\u0107 \u015bwiat, ale wszyscy powinni\u015bmy nosi\u0107 w sobie szacunek dla drugiego cz\u0142owieka. Nikt nie powiedzia\u0142, \u017ce to w\u0142a\u015bnie my nie znajdziemy si\u0119 kiedy\u015b po drugiej stronie, czekaj\u0105c na przyjazne oko przechodnia. „Szalone Porto” \u017cyje, oddycha, pokazuje ka\u017cde swoje oblicze i wci\u0105ga niczym wytrawny krymina\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Gor\u0105co polecam.<\/p>\n\n\n\n

*Wszystkie cytaty pochodz\u0105 z ksi\u0105\u017cki Szalone Porto<\/em>, Jolanta Kosowska, Wydawnictwo Zaczytani, 2025<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nie nale\u017cy nikogo ocenia\u0107, je\u017celi nie zna si\u0119 jego historii (…) \u017beby kogo\u015b zrozumie\u0107, trzeba z nim przej\u015b\u0107 chocia\u017c fragment jego drogi. Ile razy zdarza si\u0119 nam w \u017cyciu spojrze\u0107 na kogo\u015b i od razu go oceni\u0107, z g\u00f3ry przypisa\u0107 mu jakie\u015b cechy, bo tak si\u0119 nam wydaje? Ludzie niestety lubi\u0105 s\u0105dzi\u0107 innych po pozorach, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":956,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6,2],"tags":[31,146,75,33],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/954"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=954"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/954\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":957,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/954\/revisions\/957"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/956"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=954"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=954"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wojnarowska.blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=954"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}