Agnieszka Krawczyk „Splątane ścieżki”

[C]zasami oczywiste odpowiedzi są bardzo blisko, a nie potrafimy z nich skorzystać. Szukamy daleko, patrzymy poza horyzont zdarzeń, a może warto rozejrzeć się wokół siebie i zauważyć tych, którzy naprawdę są nam życzliwi. Może ich intencje w rzeczywistości są inne, niż podejrzewaliśmy? A jeśli coś odczytaliśmy błędnie, uprzedziliśmy się? A sytuacja wygląda zgoła odmiennie? Zwyczajna...

Sabina Waszut „Emigranci. Listy z czarnych miast”

Bartłomiej i Cecylia długo stali na ulicy, patrząc na odjeżdżający wóz. Rozumieli, że znów coś się zakończyło. (…) Zdawali sobie równocześnie sprawę z tego, że właśnie na tym polega życie – na ciągłych zmianach. Przypływach i odpływach. Nie należało się przeciw nim zanadto buntować. Jedyną stałością w życiu jest zmiana – bardzo często można usłyszeć...

Magdalena Majcher „Światło, które nigdy nie gaśnie”

Czego mogłam chcieć więcej? Miałam wszystko, o czym może marzyć dwudziestoletnia dziewczyna – wspaniałego chłopaka, oddaną przyjaciółkę, kochającą rodzinę i szansę na świetlaną przyszłość. Byłam lubiana w towarzystwie, dobrze się uczyłam. Jednym zdaniem: chwilo, trwaj. Jak długo trwa chwila? Czy to dłużej niż moment, a może krócej niż godzina? Czy można cieszyć się chwilą przez...

Krystyna Mirek „Blizny przeszłości

Ta siedmioletnia dziewczynka, którą widziała w lustrze, towarzyszyła jej zawsze. Trauma się nie starzeje. Zatrzymuje człowieka w tym momencie, w którym go dopadła. Jeśli jest nieuświadomiona, może kierować czynami w całym dorosłym życiu. Ktoś nie rozumie, dlaczego w niektórych sytuacjach reaguje jak dziecko. A to się odzywa tamten głos. Zakopany głęboko smutek, strach lub gniew....

Barbara Wysoczańska „Narzeczona nazisty”

Nie wiedział, co zrobić, jak się zachować. I nagle zrozumiał, że niewiele trzeba, by przeżyć chwilę szczęścia w sytuacji, gdy nic już nie jest oczywiste i nic nie jest dane raz na zawsze. (…) Jego marzenia i nadzieje pogrzebała wojna. A jednak teraz czuł, że w tej chwili, w tej jednej sekundzie, kiedy ujrzał ją...

Izabela M. Krasińska „Ta, która odeszła”

Jeśli oszukamy samych siebie, wyrządzimy krzywdę nie tylko innym, często niewinnym osobom, lecz przede wszystkim sobie. I to właśnie my każdego dnia będziemy ponosili konsekwencje swoich wyborów. Niestety często ulegamy złudzeniom. Zgadzamy się na coś, by nie urazić innych, bo nie jesteśmy asertywni, bo w siebie nie wierzymy… Ignorujemy intuicję, zdajemy się na los, a...

Nina Majewska-Brown „Florentyna i Konstanty” (saga Zakładnicy wolności)

Mimo, że jesteśmy małżeństwem od czterech lat, i to w dodatku zaaranżowanym przez naszych ojców, zakochaliśmy się w sobie na zabój i żyć bez siebie nie potrafimy. Zachowujemy się jak narzeczeni, którzy płonią się na myśl o pochwyceniu spojrzenia wybranka. Florentyna i Konstanty – on, zaangażowany społecznie, politycznie i ideologicznie w to, co działo się...

Martha Hall Kelly „Rosyjskie róże”

Każdy kwiat był piękniejszy od drugiego: bladoróżowa róża stulistna Williama Lobba o płatkach porośniętych mszystymi włoskami; cielista, rozkosznie pachnąca Madame Bosanquet (…) Ta kremowa z plątaniną złotych nitek w sercu (…) Katharina Zeimet… Taka odporna, długo kwitnąca odmiana. Potrzebuje tylko wody i trochę nawozu. Rosyjska rodzina Stresznajewów, blisko spokrewniona z carską rodziną królewską oraz jej...

Agnieszka Lis – cykl „Czas na zmiany”

Tom 1 – POCZTÓWKI Poznajmy trzy niezwykłe rodziny (chociaż pewnie żadna z nich nie czuła się wyjątkowa), które zupełnie przypadkowo wybrały się na te same wakacje (taki styczniowy wypad-:) na przepiękną kanaryjską wyspę Lanzarote. Spotkajmy zatem trzyosobową „kobiecą” rodzinę (babcia Luiza, córka Sandra oraz wnuczka Patrycja), rodzinę 2+1 (mąż Darek, żona Agata i syn Kacper)...

Joanna Jax „Letnie przesilenie” (cykl Duchy minionych lat, tom 2)

Był jak ten portret pamięciowy w zachodnioniemieckiej prasie. Niby istniał i miał twarz, oczy, ręce, ale nikt nie wiedział, jak się nazywa. Papierowa postać, która budziła wiele emocji, a ludzie snuli domysły, kim jest. Jedynie on patrzył na siebie krytycznym okiem i za cholerę nie wiedział, kim jest ten człowiek patrzący na niego w lustrze....