Zraniona kobieta jest zdolna do wszystkiego.
Można równie szybko zagubić się wśród bukowych lasów, jak i w środku miasta. A najgorzej, kiedy człowiek pogubi się wewnątrz siebie i nie może znaleźć drogi powrotnej. A przecież tyle razy nią chadzał, tyle razy przebiegał i równie często z niej zbaczał. Poszukiwania, choć intensywne, mogą nie przynieść pożądanych rezultatów. I co wtedy? Gdzie szukać drogi do domu, która zaprowadziłaby nas do niego nie tylko ciałem, ale i duchem?
Ledwie ponad dziesięć lat, a zaczął się czuć bardziej związany z roszkowskim dworem niż rodzinnym miastem. Może dlatego, że w górach miał tych, których miłował najbardziej: żonę i dzieci.
Pośród połonin i lasów toczy się szczęśliwe życie Andrzeja Bukowskiego, który ciesząc się życiem rodzinnym, wprawia się w roli gospodarza majątku w Roszkowie. Emilia, choć nie pozwala sobie w kaszę dmuchać i potrafi bronić swojej pozycji jako żona i matka, kocha Andrzeja nad życie. Razem udaje im się stworzyć dom, w którym tradycje i bojkowskie przesądy idą w parze z rozsądkiem i trzeźwym podejściem do życia. A te nie szczędzi im smutków i zmartwień, ale jakoś tak wspólnie są w stanie im podołać. Nie groźna Emilce żadna Lidka czy inna panna, bo wystarczy Andrzejka postraszyć zakazem wstępu do alkowy, a wszystko wraca wkrótce na odpowiednie tory:-) Na szczęście okazji do podejrzeń nie jest zbyt wiele, bo przecież oboje żyć bez siebie nie mogą. Aż trudno uwierzyć, że Andrzej, który z kłopotami był zwykle za pan brat, stał się przykładnym mężem i ojcem. A jakby tego było mało, teraz to on okazał się głosem rozsądku i pouczeń wobec swojego przyjaciela Bogdana Poradowskiego.
Kłamstwo jak brzydka plama brudziło każdy dzień jego życia, nie był w stanie się go pozbyć, a znosił to z coraz większym trudem.
Niestety Boguś zboczył z obranego szlaku, mimo że ulice Krakowa zdawały się być mu tak dobrze znane. Skręcił kiedyś w nie tę uliczkę, co trzeba i nie potrafił już jej omijać w codziennej wędrówce. A Anna, którą z tak wielką miłością poślubił, wyczuwała, że jej ukochany chadza nie tymi drogami, które prowadzą prosto do jej serca, ale gdzieś, gdzie ona nie ma dostępu. A kiedy dwoje ludzi zaczyna się otaczać sekretami i zabraknie miedzy nimi dialogu, to wtedy bardzo trudno odnaleźć się na nowo. Ile może znieść zraniona kobieta, jak wiele wybaczyć i czy w ogóle powinna? Zresztą Boguś, który nie chce ranić, a jednak notorycznie to robi, ma chyba najwięcej do wybaczenia – musi pogodzić się z samym sobą i dokonać wyboru, a każdy z nich ma dla niego posmak porażki. Czy w takiej atmosferze można toczyć szczęśliwe życie? Gdzie zaprowadzi Annę tajemnicze życie męża i czy odnajdą się znowu na tej samej drodze?
„Korony bukowych lasów” zmuszają czytelnika do zweryfikowania swoich poglądów na temat poznanych wcześniej bohaterów, bo życie potrafi być nieprzewidywalne i nigdy nie wiadomo, w jakim kierunku podążą czyjeś nogi, myśli i czyny. Czasami można zaskoczyć nawet samego siebie, a najtrudniejsze bywają powroty i pobudki po długim czasie błądzenia po bezdrożach. Ta część sagi zaprasza nas w progi rodzinnego życia Andrzeja i Bogusia. Ten pierwszy serwuje nam przygodę wśród bieszczadzkich ścieżek i naprawdę czuć w nich ducha minionych lat, tradycji przekazywanych z pokolenia na pokolenie oraz zagrożeń, jakie niosło mieszkanie w tej części kraju lat dwudziestych i trzydziestych ubiegłego wieku. I nieważne czy dane miejsce jest naszym od urodzenia czy od jakiegoś czasu – najważniejsi są ludzie, którzy w nim razem z nami mieszkają. Bogdan zaś pokazuje nam miejskie życie, które potrafi być eleganckie i wytworne na zewnątrz, a w środku postrzępione i ubogie w prawdę i szczerość. Tak różne światy, a oba równie ciekawe i tchnące emocjami. Ciekawe kto dostarczy nam wrażeń i niezapomnianych przeżyć w kolejnym tomie. W końcu przecież następne pokolenia Bukowskich i Poradowskich zaczynają dorastać.
Gorąco polecam.
*Wszystkie cytaty pochodzą z książki Korony bukowych lasów. Saga Bieszczadzka. Tom 2, Małgorzata Garkowska, Wydawnictwo Dobre Strony, 2026
Saga Bieszczadzka:
- Cienie na połoninach
- Korony bukowych lasów
