Kolejne pokolenie dochodzi do głosu. Pokolenie powojenne, dla których wojna to albo mgliste wspomnienie albo zupełna abstrakcja. Wiedzą, że dla ich rodziców to czas, o którym chcieliby zapomnieć i zostawić daleko za sobą. Pogrzebać, tak jak pochowano ich bliskich, znajomych i niewinnych. Jednak czy możliwa jest taka ucieczka od wspomnień? Jak przeszłość rodziców wpłynęła na ich dzieci? Czy to nowe, powojenne pokolenie zdolne jest to szczęśliwego i beztroskiego życia? Nowa powieść Joanny Jax jest próbą odpowiedzenia na te i podobne pytania.

(…) wiele odpowiedzi na pytanie, dlaczego czyjeś życie wygląda tak, a nie inaczej, należy szukać we wczesnym dzieciństwie. Wówczas człowiek jest jak niezapisana kaseta, na której najbliżsi nagrywają różne melodie. Te dobre i te złe. A później zupełnie nieświadomie dorosły już człowiek je odtwarza, dlatego tak ważne są korzenie, z których wyrastamy.

Młodzi bohaterowie powieści zmagają się często z poczuciem braku tożsamości. Choć ich rodzice starają się żyć normalnie i stworzyć dzieciom spokojny i normalny dom, to często w zakamarkach ich dusz nadal ukrywają się duchy wojennej przeszłości. Ślady niezabliźnionych ran i lęki, że pomimo ich prób przeszłość do nich powróci, otaczają ich najbliższych ze wszystkich stron. Trudno w takich warunkach budować szczęśliwą przyszłość. A często dochodzi do tego strach, że nie spełnia się oczekiwań rodziców, że jest się źródłem gorzkich wspomnień. Dochodzi do głosu poczucie zagubienia wśród tego, co zostało przemilczane.

Mam nadzieję, że po tym co usłyszysz, nadal będziesz mnie kochała. Wiesz, Kingo, trzymanie pewnych rzeczy w sekrecie nie tylko was miało ochronić, ale także mnie. Nie lubię wracać do złych wspomnień. Zbyt długo tkwiły we mnie jak drzazga, budziły w nocy albo w ogóle nie pozwalały zasnąć. Jednak niedomówienia, kłamstwa … To nigdy nie kończy się dobrze.

Skrywane tajemnice to próba uchronienia dzieci przed trudną przeszłością rodziców. To chęć stworzenia innej wizji na swój temat. Takiej bez łez, strachu czy czynów niekoniecznie chwalebnych. Jednak życie potrzebuje prawdy, aby się dobrze rozwijać, szczerości, aby sobie wybaczać i miłości przekraczającej granice własnych słabości. W przeciwnym wypadku wszystko potrafi rozsypać się jak domek z kart. Brat staje przeciwko bratu, przyjaciel staje się naszym wrogiem, a odpowiedzi na dręczące nas pytania niekoniecznie przywołują ład i porządek.

Karol i Grzegorz, Amelia, Kinga i Kostek marzą o spokojnej, ale jednak ciekawej przyszłości. Chcą korzystać z życia, rozwijać się, uczyć i pokonywać swoje słabości. Nowa rzeczywistość lat 70-tych otwiera przed nimi możliwości, o których wcześniej trudno było myśleć. Pragną pracować, podróżować i walczyć z niesprawiedliwością. Jednak trudno im iść do przodu, kiedy tajemnicza przeszłość ich rodziców ciągle czai się za horyzontem. Kiedy tak trudno jednoznacznie stwierdzić, kto tak naprawdę jest winny i odpowiedzialny za popełnione czyny.

Kiedyś matka powiedziała mu, że jeden dzień może zaważyć na całym jego życiu (…) ojciec kazał mu patrzeć na świat z innej perspektywy.

Okazuje się, że ten jeden dzień może zaważyć nie tylko na życiu bohatera, ale także na jego najbliższych. Tu i teraz albo za kilka lat. Nawet zupełnie inne pokolenie może zmagać się z konsekwencjami wyborów podejmowanych przez rodziców lub popełnionych przez nich czynów. A czas wojny pozostawia swoje piętno na kilka pokoleń do przodu. Trzeba trwać na posterunku, aby nasze dzieci potrafiły poradzić sobie z rzeczywistością i nie musiały płacić za błędy rodziców. Aby duchy minionych lat istniały tylko bajkach.

Cykle poprzedzające:

  • Zemsta i przebaczenie
  • Zanim nadejdzie jutro
  • Prawda zapisana w popiołach.