Zmiana zawsze rodzi niepokój (…) Człowiek urządza się jakoś w swoim nieszczęściu i wydaje mu się, że jest dobrze (…) Często potrzebujemy impulsu, żeby się za siebie wziąć.
Wielkie nieszczęścia rodzą ogromną pustkę. Utrata ludzi, którzy są dla nas ważni, tworzy wyrwę, którą trudno na nowo wypełnić. Bo czy można zastąpić kogoś, kto był jedyny w swoim rodzaju? Niestety, czy tego chcemy czy nie, świat zmienia się tylko w naszych oczach, bo dla innych wszystko pozostało takie samo. Człowiek staje się ślepy i nieczuły na to, co dzieje się wokoło. Jak w takim przypadku odzyskać wzrok, aby można było na wszystko spojrzeć ponownie z nadzieją i zobaczyć sens dalszego życia? Może ratunkiem jest dla nas ktoś, kto żyje w ciemności, a mimo to widzi więcej niż inni.
[O]d małych kłamstewek zaczyna się robić wielkie zamieszanie.
Z pięknej przyjaźni trójki osób nie pozostało już prawie nic. Chyba tylko wspomnienia… Michał odszedł na zawsze, Basia wyjechała i nie wiadomo, czy kiedykolwiek wróci, a Kamil pozostał w miejscu, które mu o nich ciągle przypomina. Bardzo trudno w takiej sytuacji odnaleźć sens dalszego istnienia, planowania, marzenia o czymkolwiek. Kiedy jednak jedno wydarzenie budzi go z tego letargu, Michał z dnia na dzień otwiera oczy coraz szerzej i widzi, że może da się odzyskać utracony spokój, wiarę i miłość. Uświadamia sobie, że w przeciwieństwie do niego, ktoś taki jak niewidoma Ania nie ma nawet odrobiny nadziei, iż coś się kiedykolwiek zmieni. Można jednak pomóc, pocieszyć i zrobić wszystko, aby nawet ona doświadczyła, jak różnorodny może być świat. Tajemnicze zniknięcie pana Zenona, nagłe pojawienie się dziadków Michała oraz niejasna przeszłość Ani powodują, że akcja nabiera tempa, a dwójka naszych bohaterów będzie musiała odbyć bardzo długą podróż, aby wszystko spróbować wyjaśnić i poznać prawdę , która już zbyt długo komplikowała czyjeś życie. Czy uda im się obojgu przejrzeć na oczy i dostrzec to, co w tej układance wciąż im umyka?
Te liście niedługo uschną i spadną. A jednak nie wszystko przeminie!
„Coś mi się śniło” to kontynuacja opowieści o przyjaźni, która ma tak wiele cieni i blasków. Jedna się kończy po to, aby inna miała szansę w pełni się rozwinąć. Bo życie czasami wymaga od nas łez, a jeśli damy sobie i innym drugą szansę, wtedy otwiera przed nami kolejne możliwości. Nieprzypadkowo bowiem Kamil spotkał na swojej drodze Anię i nie bez powodu dane mu było wyjechać do Stanów Zjednoczonych. Ta opowieść pokazuje, jak wiele dróg mamy w życiu, a zmiany są ich nieodłączną częścią. Boimy się, uciekamy, ale wystarczy odpowiednia osoba przy naszym boku, aby poczuć siłę do zrobienia pierwszego kroku naprzód. Czy Ania zobaczy na własne oczy swój pierwszy samodzielny krok? Czy Michał da szansę miłości? No i jaki sen im się przyśnił? Mam nadzieje, że kolejny tom wyjaśni wszystkie te nurtujące kwestie.
Polecam – dajcie się poprowadzić tej opowieści z zamkniętymi oczami.
W tej serii ukazały się:
- Dobranoc
- Coś mi się śniło
*Wszystkie cytaty pochodzą z książki Coś mi się śniło, Joanna Kordula, Wydawnictwo Mięta, 2026